ΗΠΑ-Ἰρὰν: Σχέσεις μίσους καὶ ἀγάπης. Φονταμενταλισμὸς καὶ ἀντισουνισμὸς ( τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη ).

 

 ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗ 

ΤΕΥΧΟΣ 47( ΑΝΟΙΞΗ 2008 ) 

ΗΠΑ-Ἰρὰν: Σχέσεις μίσους καὶ ἀγάπης. Φονταμενταλισμὸς καὶ ἀντισουνισμὸς.

 

Ὁ ἕνας δὲν κάνει χωρὶς τὸν ἄλλο.

    (Στὸν ἐπερχόμενο ἀμερικανοκινεζικο πόλεμο μέχρι ἐσχάτων, ποὺ θὰ κρίνῃ τὴν ἔκβαση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου ποὺ ξεκίνησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 στὴν Γιουγκοσλαυία, ὁ πλήρης ἔλεγχος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας καὶ τῶν πετρελαϊκῶν της πηγῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖος γιὰ μιὰ νίκη τῆς Οὐασιγκτῶνος. Τὸ κέντρο τοῦ κέντρου αὐτῆς τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι οὔτε τά πρώην μουσουλμανικὰ κράτη τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, οὔτε τὸ Ἀφγανιστὰν, οὔτε τὸ Ἰρὰκ, οὔτε τὸ Πακιστὰν. Εἶναι τὸ Ἰρὰν. Ἐπιπλέον ΗΠΑ καὶ Ἰρὰν ἔχουν πολλὰ κοινὰ στὸ ἐσωτερικό τῶν δύο χωρῶν τους. Εἶναι καὶ οἱ δυὸ πολὺ θρηκευτικὲς ἀλλὰ ὄχι ὀρθόδοξες χῶρες, εἶναι φονταμενταλιστικὲς ἀλλὰ ὄχι φανατικές, ὑποστηρίζουν τὸν καπιταλισμὸ καὶ ἔχουν μιὰ μακραίωνη δυσπιστία ὡς πρὸς τὴν παντοδυναμία τοῦ κράτους, εἶναι καὶ οἱ δύο προσηλωμένες στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ ποὺ ἑρμηνεύουν ὁ καθεὶς μὲ τὸν τρόπο του, καὶ ἔχουν τέλος μιὰ κοινωνικὴ προσαρμοστικότητα ποὺ ἐπιτρέπει νὰ ἀνανεώνονται πιὸ εὔκολα ἀπὸ ἄλλες χῶρες. Κοντολογῆς, ἐὰν ξεπερασθῆ ὁ φόβος τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ ἰρανικὴ ἀπειλὴ καὶ ἐπιτευχθῆ τελικὰ μιὰ συμμαχία ΗΠΑ-Ἰρὰν, σὲ βάσεις πιὸ ὑγιεῖς ἀπὸ αὐτὴν τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη, εἶναι αὐξημένες οἱ πιθανότητες νὰ ὑπερισχύση ἡ Ἀμερικὴ ἐπὶ τῆς Κίνας)

 α) Ἡ ἄνοδος τοῦ Ἰρὰν πανικοβάλλει τὸ Ἰσραὴλ.

              Ἕνα χριστιανικὸ σιωνιστικὸ ἀμερικανικὸ κείμενο, μὲ ἡμερομηνία 17 Ὀκτωβρίου 2007, ἐνεφανίσθη στὸ διαδίκτυο ποὺ ἔλεγε τά παρακάτω: " ὅσον ἀναπότρεπτος εἶναι ὁ θάνατος σας ἄλλο τόσο εἶναι τὸ ἰρανικὸ πρόβλημα... ἨμπορεΙτε νὰ φαντασθεῖτε ἕναν σημερινὸ ἡγέτη μὲ τὸ μῖσος τοῦ Χίτλερ ὁ ὁποῖος νὰ θέλῃ νὰ ἐξαφανίση τὴν ἐβραϊκὴ φυλὴ ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς καὶ νὰ κατέχῃ τὴν πυρηνικὴ βόμβα... Λέγω ὅτι πρέπει νὰ βομβαρδίσουμε τὶς ἰρανικὲς ἐγκαταστάσεις, διότι εἶναι προτιμότερο νὰ ἔχουμε ἕναν κόσμο χωρὶς παρὰ μὲ ἕνα πυρηνικὸ Ἰρὰν... Ἐὰν ἐπιτεθοῦμε κατὰ τῶν ἰρανικῶν ἐγκαταστάσεων θὰ βάλουμε φωτιὰ στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο καὶ θὰ ἀνοίξουμε τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου ἐναντίον τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ ἐὰν δὲν ἐπιτεθοῦμε κατὰ τοῦ Ἰρὰν τότε ὁ ἀσκὸς τοῦ Αἰόλου καὶ πάλι θὰ συνεχίση νὰ ξερνᾷ ἐπάνω μας, ὅπως ἤδη γίνεται τώρα καὶ τότε θὰ κάψη τὸ Ἰσραὴλ μόλις θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ τὸ κάμῃ. Τὸ ἰρανικὸ ζήτημα εἶναι ἤ ὄχι ἡ σκανδάλη ποῦ θὰ ξεκινήση τὸν Ἀρμαγεδδωνα, τὴν ἔλευση τῆς Ἀποκαλύψεως;... Εἰρήνη γιὰ τούτην τὴν γενεὰ δὲν ὑπάρχει, συνεπῶς πρέπει νὰ τὸ πάρουμε ἀπόφαση καὶ νὰ προετοιμάσουμε καταλλήλως τὸν ἑαυτό μας καὶ τὴν οἰκογένειά μας μὲ τούτην τὴν προοπτικὴ" (Lionheart, " The Future Equilibrium of Planet Earth –The Iran Question?")

            Στὶς 5 Δεκεμβρίου 2007 ὁ πρόεδρος τοῦ Ἰσραὴλ Σιμὸν Πέρες ἐδήλωσε, πὼς τὸ Ἰρὰν ἐσυνέχιζε τὸ πρόγραμμά του γιὰ νὰ ἀποκτήση πυρηνικὰ ὅπλα παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔκθεση ποὺ εἶχε συνταχθῆ ἀπὸ τὶς 16 ἀμερικανικὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν διεβεβαίωναν, πὼς τὸ Ἰρὰν εἶχε διακόψει, ἤδη ἀπὸ τὸ 2003, τὶς προσπάθειες νὰ ἀποκτήση πυρηνικὴ βόμβα. Ὁ Πέρες μάλιστα ἀμφισβητοῦσε τὶς κατασκοπευτικὲς ἱκανότητες τῶν Ἀμερικανῶν, προσθέτοντας σὲ συναντήση στὴν Ἱερουσαλήμ, μὲ τὴν πρώην Ἀμερικανίδα ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν τοῦ Μπὶλ Κλιντον καὶ ἐγκληματία πολέμου, ὑπεύθυνη γιὰ τὸν νατοϊκὸ βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυίας τὸ 1999, Μαγδαληνὴ Ὠλμπράϊτ, πὼς " οὐδεμιὰ ἀπὸ τὶς πολυάριθμες ὑπηρεσίες πληροφοριῶν στὸν κόσμο εἶναι ἱκανὴ νὰ εἰπῇ ποιὲς γνώσεις παρέχουν στὸ Ἰρὰν οἱ σοφοί τῆς Ρωσίας ἤ τῆς Βορείου Κορεας. Ὅταν τὸ Ἰρὰν θὰ διαθέτῃ μὴ στρατιωτικὲς πυρηνικὲς δυνατότητες, εὐκόλως θὰ δυνηθῆ νὰ τὶς μετατρέψη σὲ στρατιωτικές ".

 β) Οἱ ἀμερικανικοὶ στρατιωτικοὶ κύκλοι προσπαθοῦν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὸν θανατικὸ ἐναγκαλισμὸ τοῦ Ἰσραὴλ.

             Στὴν διάρκεια τοῦ 2007 οἱ ἐνδείξεις ἐπολλαπλασιάσθησαν ὅτι τὸ ἀμερικανικὸ κατεστημένο προσεπάθη ἀγωνιωδῶς νὰ ἀνεξαρτητοποιηθῆ ἀπὸ τὴν παράδοξη ὁμηρία τῆς ὑπερδυνάμεως ἡ ὁποία ἐσυνέχιζε νὰ ὑποκύπτῃ στὸ ἰσραηλινὸ λομπυ, δηλαδὴ ἑνὸς μικροῦ κράτους, ποὺ ὅμως κατευθύνει τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Οὐασιγκτῶνος. Πόσες χῶρες, καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν ὀνειρεύονται νὰ ὁμοιάσουν σὲ τοῦτο, μὲ τὸ Ἰσραὴλ. Ἡ Ἱστορία ὅμως μᾶς διδάσκει ὅτι δὲν ἀντιγράφονται οἱ μεγάλες ἐπιτυχίες, ὅπως καὶ οἱ μεγάλες ἀποτυχίες, ὅποιες καὶ νἄναι. Μία εἶναι ἡ Ἐλβετία, ἕνα τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἕνα τὸ ἀπολύτως ἀποτυχημένο Ἰσραὴλ τοῦ 1919-1922, ἡ Ἑλλάς! Ὑπάρχει ὅμως ἄραγε προοπτική, ὅπως αὐτὸ ἔγινε τὸ 1922, ὅταν ἡ ὑπερδύναμις τῆς ἐποχῆς, ἡ Ἀγγλία, ἀπεφάσισε νὰ ἱππεύσῃ ἄλλον ἵππο, ἐγκαταλείποντας τὴν Ἑλλάδα πρὸς χάριν τῆς τριτοκοσμικῆς φιλοσοβιετικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ Κεμὰλ, νὰ ἐπαναλειφθῆ τὸ ἐγχείρημα ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ πρὸς χάριν τοῦ Ἰρὰν;

             Οἱ σημαντικωτερες ἐνδείξεις, τοῦ 2007, ποὺ τείνουν πρὸς αὐτὴν τὴν ἐκδοχή, εἶναι οἱ ἑξῆς: πρῶτον, ὁ καναδικὸς τύπος ἐδημοςίευε ( The Canadian Press, 8 Σεπτεμβρίου 2007), τὴν πληροφορία ὅτι στὶς 30 Αὐγούστου ἐκείνου τοῦ ἔτους, ἕνα ἀμερικανικὸ πολεμικὸ ἀεροσκάφος τύπου Β-52, ὁπλισμένο μὲ ἕξι ACM ( Advanced Cruised Misssiles) φέροντας, ὁ κάθε πύραυλος, πυρηνικὴ κεφαλὴ 150 κιλοτόνων (ἡ βόμβα τῆς Χιροσιμας ἦταν 15 κιλοτόνων) ἐταξίδευσε ἀπὸ τὴν βάση τοῦ Minotι ( βόρειος Ντακότα) ἕως τὴν βάση τοῦ Barksdale ( Βιργινία ), ποὺ εἶχε χρησιμοποιηθῆ στὸ παρελθὸν γιὰ ἀνηλεεῖς βομβαρδισμοὺς στὸ Ἰράκ, διανύοντας ἀπόσταση 3.000 χιλιομέτρων ὑπεράνω τοῦ ἀμερικανικοῦ ἐδάφους, ἐνῷ μιὰ τέτοια πτήση ἀπηγορεύετο, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι ἀεροπόροι ἀπὸ τὸ Πεντάγωνο. Τὸ συμπέρασμα ἦταν ὅτι αὐτὸ τὸ ἀεροσκάφος θὰ κατευθύνετο μετὰ πρὸς τὸ Ἰρὰν, γιὰ νὰ βομβαρδίση τὶς πυρηνικὲς ἐγκαταστάσεις τῆς χώρας μὲ πυρηνικὰ ὅπλα, ἀλλὰ τὸ ἐγχείρημα ἐματαιωώη ἐκ τῶν ἐσω, ἀπὸ κύκλους τοῦ Πεντάγωνου ἀντίθετους στὴν ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰρὰν. Ἡ ἐπίσημη διακαιολογία ποὺ ἐδόθη ἀπὸ τὸ ἀμερικανικὸ ὑπουργεῖο Ἀμύνης ἦταν πὼς ἐπρόκειτο περὶ λάθους.

             Δεύτερον, ἐνῷ ὁ Μποὺς προητοιμάζετο νὰ κτυπήση τὸ Ἰρὰν μὲ πυρηνικὰ ὅπλα, οἱ 16 ἀμερικανικὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν, χωρὶς οὐδεμία ἑξαίρεση, τοῦ ἔρριψαν μέσα στὰ πόδια του, χωρὶς νὰ τὸ περιμένῃ, μιὰ ἔκθεση καταπέλτη ποὺ ἔλεγε τά ἀντίθετα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἰσχυρίζοντο τὸ 2005! Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ὁ πρόεδρος νὰ ἐκφράση δημοσίως μεγάλη δυσφορία, ἐπειδὴ οἱ ἴδιες οἱ ὑπηρεσίες του τοῦ ἐχάλασαν τά σχέδια καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀπέτρεψαν τὴν τελευταία στιγμὴ τὴν ἀλόγιστη ἐπίθεση.

             Τρίτον, κατὰ τὴν διάρκεια ὁλόκληρου του 2007, κορυφαῖοι ἀντιπρόσωποι τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου ξεπέρασαν τοὺς ὅποιους δισταγμούς τους καὶ ἐτόλμησαν νὰ δηλώσουν στοὺς ἰσραηλινοὺς σιωνιστὲς ὅτι δὲν πάει ἄλλο. Φυσικά, ἀμέσως ἐκατηγορήθησαν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς ἀντισημῖτες ἀλλὰ τὸ καταπληκτικὸ εἶναι πὼς αὐτὴν τὴν φορὰ δὲν ἐπτοήθησαν. Ἐπέμεναν στὴν θέση τους! Τὸ πλέον πολύκροτο γεγονὸς ποὺ προετοίμασε αὐτὴν τὴν στροφή, ὑπῆρξε , τὸν Μάρτιο 2006, ἡ ἄκρως ἐπιστημονικὴ μελέτη τοῦ μεγαλύτερου πανεπιστημίου τῆς χώρας, τοῦ Χάρβαρντ, γιὰ "'ἐσωτερικὴ" ἀρχικῶς κατανάλωσῃ, μὲ ἀριθμὸ RWP06-011, καὶ μὲ τίτλο The Israel Loby and the US Foreign Policy, ποὺ συνέταξαν δυὸ κορυφαῖοι πολιτικοὶ ἐπιστήμονες, ὁ Stephen M. Walt, κοσμήτωρ καὶ καθηγητὴς Διεθνῶν Σχέσεων τοῦ Kennedy School of Government, Harvard University, καὶ ὁ John. Mearsheimer, πρώην ἀξιωματικός της ἀμερικανικῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, πτυχιοῦχος τῆς πολεμικῆς Ἀκαδημίας τοῦ West Point καί, ἀπὸ τὸ 1982, καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Σικάγου μὲ ἐνυπωσιακοὺς τίτλους. Τὸ paper αὐτὸ ἀπὸ δύο ὑποστηρικτὲς τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραὴλ, ποὺ ὅμως ἐπεσήμαινε ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶχαν μεταμορφωθῆ σὲ ΗΠΙ (!) ἐκατηγορήθη φυσικὰ ἀπὸ τὸ Ἰσραὴλ ὡς ἀντισημιτικὸ (βλ. τὸ ἄρθρο μου, " Τὸ λόμπυ ποὺ θὰ καταστρέψη τὸ Ἰσραὴλ καὶ τὸν πλανήτη", Τρίτο Μάτι, τ.143, Ἰούλιος 2006, σελ. 26-33).

            Χαρακτηριστικά, τὸ 2007, τὸ ζεῦγος τοῦ 1977- 1981, ὅταν εὐρίσκετο στὴν ἐξουσία, τοῦ προέδρου Τζίμυ Κάρτερ καὶ τοῦ συμβούλου του καθηγητοῦ Zbigniew Brzezinski, γνωστοῦ γιὰ τὴν χωρὶς ὅρους ὑποστήριξη τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραηλ, ἔκαμε ἀπότομη στροφὴ καὶ κατεφέρθη κατὰ τῆς ἐσωτερικῆς ὅσο καὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἱερουσαλήμ.

            Στὸ τέλος τοῦ 1976, ὁ Κάρτερ, ὁ ὁποῖος εἶχε μόλις ἐκλεγῇ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ἐδήλωνε πὼς "

Πώς τό Ἰσραὴλ βλέπει τὸ Ιρὰν.

θὰ εἶχα προτιμήσει νὰ αὐτοκτονήσω πολιτικὰ παρὰ νὰ θίξω τά συμφέροντα τοῦ Ἰσραὴλ " ( Le Monde Diplomatique, Αὔγουστος 1989). Ὅταν ἔπαψε νὰ ὑπακούῃ στὸ ἰσραηλινὸ λομπυ ἔχασε τὴν ἐξουσία καὶ τὸ 2006 ἐκατηγορήθη ἀπὸ τὸ λόμπυ ὅτι ἦταν ἀντισημίτης ἐπειδὴ εἶχε μόλις κυκλοφορήσει βιβλίο μὲ τίτλο, Palestuine: Peace, Not Apartheid (ἐκδόσεις Simon & Schuster ) στὸ ὁποῖο ἐκατηγόρη τὸ Ἰσραὴλ ὅτι εἶχε ἐγκαταστήσει τὸ ἀπαρτχάϊντ στὴν Παλαιστίνη, ὅπως ἄλλοτε οἱ λευκοὶ στὴν Νότιο Ἀφρική. Σὲ μία συνέντευξη ποὺ εἶχε δώσει, στὶς 16 Νοεμβρίου 2006, στὴν περίφημη, ἀπὸ τὸ 1897, καθημερινὴ ἐβραϊκὴ ἐφημερίδα τῆς Νέας Τορκης, Forward, ὁ Κάρτερ εἶχε παρατηρήσει πὼς τὸ ἰσραηλινὸ λὸμπυ στὴν Ἀμερικὴ ἦταν σήμερα " πολὺ πιὸ δυνατὸ καὶ πιὸ ἀποτελεσματικὸ ἀπὸ ὅ,τι ἦταν ὅταν ἤμουν πρόεδρος... Τά μέλη τοῦ Κονγκρέσου εἶναι οὐσιαστικὰ ὅλα σιωπηλά, χωρὶς νὰ ἐκφέρουν τὴν παραμικρὴ κριτικὴ κατὰ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς τοῦ Ἰσραὴλ ".

             Ἀλλὰ καὶ ὁ προεδρικὸς σύμβουλος τοῦ Κάρτερ γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀσφάλεια, τὸ 1977- 1981, Μπρεζίνσκι, εἶχε κάμει στροφὴ καὶ τὸ 2007 εἶχε συμβουλεύσει τὸν ὑποψήφιο στὴν ἀμερικανικὴ προεδρία Μπαρὰκ Ὀμπάμα, νὰ μὴν προχωρήση στὴν ἀπόφασή του, ἐὰν ἐκλεγῇ, νὰ βομβαρδίση τὸ Ἰρὰν, διότι αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ τὸν παρασύρῃ στὴν θέση τοῦ ἐγκληματία πολέμου καὶ ἀργότερα νὰ δικασθῆ ἀναλόγως. Ὁ ἀνώτατος ἡγέτης τοῦ Ἰρὰν, Ἀλὶ Χαμενεῒ εἶχε προειδοποιήσει ὅτι μιὰ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰρὰν θὰ ἐπεδείνωνε ἀκόμη περισσότερο τὴν θέση τοῦ προέδρου Μποὺς καὶ τοῦ ἀντιπροέδρου του Ντὶκ Τσένεϋ ( Dick Cheney ), οἱ ὁποῖοι, ναὶ μὲν εἶχαν ἐργασθῆ πρὸς ὄφελος τοῦ Ἰρὰν καὶ σωστὰ εἶχαν καταδικάσει εἰς θάνατον ὡς ἐγκληματία πολέμου, τὸν μεγάλο ἐχθρό τοῦ Ἰρὰν, Σαντὰμ Χουσεῒν, ἀλλὰ τώρα ἐκινδύνευαν, μὲ τὴν σειρά τους, νὰ καταδικασθοῦν ὡς ἐγκληματίες πολέμου, πόσῳ μᾶλλον ποὺ εἰργάζοντο, ὄχι γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ ἐβραϊκοῦ λαοῦ (στὸ Ἰρὰν ἡ ἐβραϊκὴ κοινότητα, σὲ ἀντιθέση μὲ αὐτὴν τῶν Μπαχάϊι, προστατεύεται) ἀλλὰ γιὰ τὴν προώθηση τῶν ἐπεκτατικῶν βλέψεων τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραὴλ. Ὑπενθυμίζετο ὅτι ὁ Ντὶκ Ταένεϋ, προτοῦ γίνει ἀντιπρόεδρος, ἦταν σύμβουλος τοῦ ἀμερικανικοῦ Jewish Institute for National Security Affairs ( JINSA ), ποὺ στόχος του παραμένει ἡ ὑποστςήριξη τῶν συμφερόντων τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραὴλ.

             Ὁ Ἀλὶ Χαμενεῒ, εἶχε δηλώσει, στὶς 7 Σεπτεμβρίου 2007, ὅτι κάποιαν ἡμέρα ὁ Μποὺς θὰ εἶχε τὸ ἴδιο τέλος μὲ ἄλλους τυράννους: " Ἄλλοτε ἦταν ὁ Χίτλερ καὶ μετὰ ἦλθε ἡ σειρὰ τοῦ Σαντὰμ ", προσέθεσε. Πράγματι, ὁ πρόεδρος Μαχμοὺντ Ἀχμαντινεντζὰντ πάντοτε ἔκαμε τὴν διαφορὰ μεταξὺ Ἰσραὴλ καὶ ἑβραίων καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ κατεδίκαζε τὴν συνεχῆ πολιτικὴ ἐκμετάλλευση τοῦ ὁλοκαυτώματος πρὸς χάριν τοῦ ἰσραηλινοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ἐπέτρεπε τὴν ἰρανικὴ τηλεόραση νὰ προβάλῃ ἕνα φὶλμ μὲ θέμα τὸ Ὁλοκαύτωμα, στὸ ὁποῖο ἐνεφανίζετο ἕνας Ἰραν[ος διπλωμάτης νὰ σῴζῃ ἑβραίους κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

             Ὁ ρωμαιοκαθολικός, Πολωνὸς ἐθνικιστὴς καὶ συνάμα Ἀμερικανὸς πολιτικὸς καθηγητὴς Μπρεζίνσκι πάντα ἔβαζε ὡς πρωταρχικό του στόχο τὸν διαμελισμὸ τῆς Ρωσίας, ὡς προαιώνιου ἐχθροῦ τῆς Πολωνίας. Ἔψαχνε πάντα νὰ περικυκλώση τὴν Ρωσία καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ὄχι μόνον ἐφέρετο φιλικὰ πρὸς τὴν Κίνα, ἀλλὰ ἐπιθυμοῦσε νὰ συγκροτήση γύρω ἀπὸ τὸ Ἰρὰν μιὰ ἕνωση λαῶν περσικῆς κουλτούρας (Ἀφγανιστὰν) καὶ σιϊτικῆς ἀντισουνιτικῆς θρησκείας (Ἀζερμπαιτζὰν, καὶ σιϊτικὸ τμῆμα τοῦ Ἰρὰκ). Σὲ ἀντιθέση μὲ τὸν συνάδελφο του Γερμανοεβραῖο Κίσσινγκερ, δὲν ἔθετε ὡς προτεραιότητα τὴν ὑπεράσπιση τῶν σιωνιστικῶν συμφερόντων.

 γ) Ἡ προσήλωση τῶν Ἰρανῶν στὸν ἀρχαιοελληνικὸ πολιτισμὸ τοὺς φέρνουν κοντὰ στοὺς Ἀμερικανούς.

             Ἂν καὶ τὸ ἰρανικὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κίνημα εἶναι περιθωριακό, τὸ ἐνδιαφέρον ἑνὸς τέτοιου κινήματος προέρχεται ἀπὸ τὴν προσήλωσή του στὰ μὴ ἀραβικὰ καὶ μὴ σουνιτικὰ στοιχεῖα. Προωθεῖ τὴν ἀρχαιοϊρανικὴ θρησκεία τῶν Ἀρίων, τὸν ζωροαστρισμό, ποὺ φέρνει τοὺς Ἰρανοὺς κοντὰ στοὺς Ἕλληνες καὶ τὸν Μεγαλέξανδρο, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπῆρξε πότε ἐχθρός τοῦ ἰρανικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἠθέλησε μόνον νὰ πάρη τὴν διαδοχὴ τῶν παρηκμασμένων Ἀχαιμενιδῶν τοῦ Δαρείου καὶ νὰ ἀνακηρυχθῆ βασιλεὺς τῶν Περςῶν.

             Ἂν καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ὑπῆρξε ὁ καταστροφεὺς τῆς Περσεπόλεως, τῆς ἀπαραμίλλου αὐτῆς πρωτευούσης τῶν Περσῶν, γαλουχημένος ὡς ἦτο ἀπὸ τὸν Ἀριστοτέλη, νὰ ἀκολουθῇ τὸ σωκρατικὸ πρότυπο τοῦ βασιλέως-φιλοσόφου, ἀνέβηκε ὡς νόμιμος διάδοχος τῆς περσικῆς ἰδεολογίας στὸν θρόνο τῶν Ἀχαιμενιδῶν, στὴν κορυφὴ μιᾶς πολυεθνικῆς οἰκουμένης, βασισμένης στὴν ἀνεξιθρησκεια καὶ στὴν προώθηση τῆς εἰρήνης. Ἕλληνες καὶ Ἰρανοι ὕπηρξαν πανάρχαιοι πολιτισμένοι λαοὶ μὲ δυὸ συνθετικὲς θρησκεῖες, ἀρχαιοελληνικὴ καὶ ἑλληνοχριστιανικὴ οἱ μέν, περσοζωροαστρικὴ καὶ περσοσιϊτικὴ οἱ δέ, ἐνῷ Ἑβραῖοι καὶ Ἄραβες ὡς Σημίτες, ἀνεδυθησαν ἀπὸ τὴν ἔρημο, μὲ μονὴ μονόχνωτη θρησκεία τὸν ἐβραϊσμὸ καὶ τὸ ἰσλάμ.

             Ὅταν ὁ σάχης Mohammad Reza Pahlevi (1919-1980) ἠθέλησε νὰ ἐπανασυνδεθῆ μέσῳ τῆς Περσεπόλεως μὲ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνοζωροαστρικὸ πολιτισμό, τοῦ Δαρείου -  Ἀλεξάνδρου, ἀπέτυχε διότι παρημέλησε τὸν συνθετικὸ χαρακτῆρα τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ Ἰρὰν, ὑποβαθμίζοντας τὸν σιϊσμὸ, μιὰ θέση ποὺ προωθεῖ, ὡς μονόχνωτο ποὺ εἶναι, καὶ τὸ ἰρανικὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κίνημα, ὅπως ἄλλωστε καὶ τὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὴν Ἑλλάδα. Ἀντιθέτως, ὅταν ὁ πρώην πρόεδρος τοῦ Ἰρὰν (1997-2005), ἱερωμένος Δρ. Μοχάμεντ Χαταμὶ, μὲ δίπλωμα στὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία καὶ πρώην καθηγητὴς στὴν Γερμανία, ἐπεσκέφθη  τὴν Ἀκρόπολη καὶ τὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο, ὕμνησε τὴν διαχρονικὴ καὶ παγκόσμια σημασία τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ὁ σημερινὸς δὲ διάδοχός του, πολιτικὸς μηχανικός, μὲ διδακτορικὸ καὶ αὐτός, καθηγητὴς καὶ πρόεδρος Ἀχμαντινεντζὰντ ( Mahmoud Ahmadinedjad ), ὁ ὁποῖος ἐδήλωνε στὶς 21 Σεπτεμβρίου 2006, " μερικοὶ πιστεύουν πὼς μὲ τὸ νὰ μὲ κατηγοροῦν γιὰ ἀνθεβραῖο, δύνανται νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα: ὄχι, δὲν εἶμαι ἀνθεβραῖος καὶ σέβομαι τοὺς ἑβραίους παρὰ πολύ", ὡς ἐπιστήμων ὑψηλοῦ ἐπίπεδου ποὺ εἶναι, διαφέρει ἀπὸ τοὺς περισσότερους δυτικοὺς πολιτικοὺς - καὶ σίγουρα ἀπὸ τὸν πρόεδρο Μποὺς- μὲ τὴν ἀνωτερότητα τῶν γνώσεών του.

             Παρὰ τὴν τάση τοῦ διεθνοῦς τύπου νὰ παρουσιάζῃ τὸν πρώην δήμαρχο τῆς Τεχεράνης Ἀχμαντινετζὰντ ὡς ἄκρως συντηρητικό, σὲ ἀντιθέση μὲ τὸν μετριοπαθῆ Χαταμὶ, αὐτὸς ὁ πολιτικὸς μηχανικὸς προωθεῖ τὴν κατάργηση τῆς βίζας γιὰ τά ταξίδια σὲ γειτονικὲς χῶρες, δηλώνοντας ὅτι "ὁ κόσμος πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπισκέπτεται ἐλεύθερα οἱαδήποτε χώρα".

             Ὁ μέσος δρόμος μεταξὺ καπιταλισμοῦ καὶ σοσιαλισμοῦ διακρίνει ἐπίσης τὴν οἰκονομικὴ πολιτικὴ τοῦ Ἀχμαντινεντζὰντ, ὁ ὁποῖος καὶ στὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς δείχνει τάσεις σαφῶς ἐθνικοσοσιαλιστικές. Ἡ ὑποστήριξη τῆς οἰκογενείας καὶ ἡ αὔξηση τῆς γεννητικότητος εἶναι κεντρικὰ σημεῖα τῆς πολιτικῆς του. Θέλει νὰ αὐξήση κατὰ 50 ἀκόμη ἑκατομμύρια, τὸν ἤδη ὑπάρχοντα νεώτατο ἰρανικὸ πληθυσμὸ τῶν 70 ἑκατομμυρίων. Δυὸ παιδιὰ κατὰ οἰκογένεια δὲν ἐπαρκοῦν, λέγει.

             Τὴν τελευταία λέξη πάντως τὴν ἔχει στὸ Ἰρὰν ὁ ἀνώτατος πνευματικὸς ἡγέτης Ἀλὶ Χαμενεῒ, ὁ ὁποῖος, καὶ στὸν τομέα τοῦ πυρηνικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ στὸν τομέα τοῦ Ἰσραὴλ, παίρνει πολὺ μετριοπαθεῖς θέσεις. Δὲν ἀποδέχεται τὴν διαγραφὴ ἀπὸ τὸν χάρτη τοῦ ἰσραηλινοῦ κράτους καί, μέσῳ τοῦ συμβούλου του ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων, Ἀλὶ Ἀκμπὰρ Βελαγιατὶ, δηλώνει ὅτι τὸ Ὁλοκαύτωμα ὑπῆρξε ὄντως γενοκτονία καὶ ὅτι πρόκειται γιὰ μιὰ ἱστορικὴ πραγματικότητα ( Iran Press Service, 27-01- 2008).

             Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ πρόεδρος Ἀχμαντινετζὰντ ἐνισχύει ὄχι τὸν ἰσλαμισμό, ἀλλὰ τὴν γενικὴ τάση πρὸς τὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ, ἤ σύγχρονο λαϊκισμὸ, ἡ ἄνοδος τοῦ ὁποίου παρατηρεῖται παντοῦ στὸν κόσμο, ὅπως στὴν Ρωσία, τὴν Βενεζουέλα, τά Βαλκάνια, καὶ τὴν Κῖνα, μὲ ἀρχαιολατρικὴ ἀλλὰ καὶ θρησκευτικὴ ἀπόχρωση. Ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς τοῦ παρελθόντος, στὸ μέτρο ποὺ συμβολίζει τὴν συνέχεια τῶν διαφορῶν πολιτισμῶν, ἐπανέρχεται σταδιακὰ στὴν ἐκτίμηση τῶν λαῶν, ὅπως ἐπανέρχεται στὴν Ρωσία, τὴν Σερβια ἤ ἀκόμη καὶ στὴν Τουρκία. Τὸ Ἰσραὴλ δὲν κινδυνεύει ἀπὸ αὐτὴν τὴν τάση, ἐφ'ὅσον ὅμως ἀπελευθερώση τὸν ἀμερικανικὸ κολοσσὸ ἀπὸ τὴν ὁμηρία στὴν ὁποία τὸν κρατᾷ, ὁμηρία ποὺ ἐξοργίζει, χωρὶς ἑξαίρεση, ὅλους τους λαοὺς τῆς γῆς, ἀκόμη καὶ τοὺς Ἀμερικανούς.

 δ) Ὁ σάχης τοῦ Ἰρὰν.

             Ἡ ἐπάνοδος τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐπιθυμητή, ὁμοῦ μετὰ τῆς ἐπανόδου τῶν παραδοσιακῶν θρησκειῶν, ἐφ' ὅσον ὅμως οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐκδιωχθέντων δυναστειῶν ἔβαζαν

Ὅταν ἡ Δύση προωθοῦσε τὸ     πυρηνικὸ πρόγραμμα τοῦ Ἰρὰν.

μυαλό, δηλαδὴ ἐδιδάσκοντο ἀπὸ τά λάθη τους. Μόνον ὁ μονάρχης-μοναχός, ὅπως στὸ Βυζάντιο, ἤ ὁ ἡγέτης-στρατιώτης ποὺ νὰ ἀκολουθῇ τὸ παράδειγμα ἑνὸς Οὖγκο Ταάβεζ, θὰ ἠδύνατο νὰ παίξη ἐποικοδομητικὸ ρόλο. Δυστυχῶς, ἡ πεῖρα ἔχει διδάξει ὅτι σχεδὸν χωρὶς ἑξαίρεση, οἱ σημερινοὶ διάδοχοι τῶν ἐκπτώτων μοναρχιῶν, ὅπως ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος τῆς Ἑλλάδος ἤ ὁ πρίγκιψ Ρεζὰ Παχλαβὰ, υἱὸς τοῦ ἀποβιώσαντος τελευταίου σάχη τοῦ Ἰρὰν, εἶναι σὲ τέτοιο σημεῖο δυτικοποιημένοι καὶ ἀκολουθοῦν τόσο μηχανικὰ τὴν δυτικὴ πολιτική, ὥστε ἡ ἐπιστροφή τους νὰ γίνεται δυνατὴ μόνον « dans le fourgons  de l’ etranger », δηλαδὴ στὴν ἅμαξα τῶν ξένων. Συνεπῶς, δὲν ἀπομένει, σὲ περίπτωση ποὺ παρατηρηθῆ ἐπιστροφὴ στὸν θεσμὸ τῆς μοναρχίας, παρὰ νὰ δημιουργηθοῦν νέες δυναστεῖες, ἐθνικομπολσεβικικῶν ἤ κομμουνιστικῶν πεποιθήσεων, ὅπως αὐτὸ παρετηρήθη, στὴν Βόρειο Κορεα, τὴν Κούβα, τὴν Ρουμανία τοῦ Τσαουςέσκου, ἤ τὴν Συρία τοῦ Ἄσαντ. Ἀλλὰ μιὰ τέτοια τάση προϋποθέτει ἐπαναστατικότητα καὶ ἀποτυγχάνει ὅταν ἡ δυναστεία παύει νὰ εἶναι ναπολεόντια καὶ διολισθαίνει στὸν συντηρητισμό, ὅπως αὐτὸ παρετηρήθη στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν δυναστεία τῶν Παπανδρέου.

            Παράδειγμα, ὁ πρίγκιψ τοῦ Ἰρὰν, Ρεζὰ Παχλαβὶ. Σὲ ἄρθρο του στὴν γαλλικὴ ἐφημερίδα Le Monde (21-09-2007) παρουσιάζει μιὰ θλιβερὴ εἰκόνα φιλελευθερισμοῦ ποὺ τοῦ ἀφαιρεῖ κάθε κῦρος. Ἐνῷ βαρύνεται μὲ τὴν φιλελεύθερη ὑποκρισία τοῦ πατέρα του, ποὺ ὅμως εἶχε ἐγκαθιδρύσει ἀστυνομικὸ κράτος καὶ δυτικοῦ τύπου ἔκλυση τῶν ἠθῶν τῆς ἰρανικῆς ἀρχούσης τάξεως, τὸν καιρὸ ποὺ ἐβασίλευε, ὁ υἱὸς του δηλώνει πὼς μεταξύ των δυὸ ἀκραίων λύσεων τῆς ἰρανικῆς βόμβας ἤ τοῦ βομβαρδισμοῦ τῆς χώρας του, ὑπάρχει μιὰ τρίτη λύση: τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ἡ πάλη γιὰ ἐλευθερία! Αὐτὴν τὴν ἐλευθερία ποὺ ἔδωσε ἡ Δύση στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση τὸ 1989 καὶ μετέτρεψε τὸν ρωσικὸ λαὸ σὲ πόρνες, μαφιόζους καὶ λωποδύτες ἐπιχειρηματίες.

 ε) Οἱ ΗΠΑ ἐγκαθιστοῦν τὴν Τεχεράνη στὸ Ἰρὰκ.

            Μετὰ ἀπὸ ὀκτὼ χρόνια ἐξουθενωτικοῦ πολέμου, τὸ 1980-1988, ὅταν τὸ Ἰρὰκ ἐπετέθη κατὰ τοῦ Ἰρὰν, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ ἰρανικὸς λαὸς νὰ χάση περίπου ἕνα ἑκατομμύριο ἀπὸ τά παιδιὰ του, ὁ ἡγέτης τῆς ἰρανικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1979, ὁ ἁγιατολλαχ Χομεϊνὶ εἶχε ρίξει τὸ ἀνάθεμα κατὰ τοῦ μεγάλου ἐχθροῦ του Σαντὰμ Χουσεῒν. Τὸν τελευταῖο τὸν εἶχε ὁπλίσει ἡ Ἀμερικὴ καὶ τὸν εἶχε ρίξει κατὰ τοῦ ἀντιαμερικανοῦ Χομεϊνὶ. Ἀφοῦ ὅμως ἀπέτυχε ὁ Σαντὰμ, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐστράφησαν ἐναντίον του, τὸν ἐξετέλεσαν καὶ ἐχάρισαν στὴν Τεχεράνη περιφανῆ νίκη καὶ ἀπρόσμενη εὐκαιρία νὰ ἐπεκταθῆ ἐπὶ ἰρακινοῦ ἐδάφους.

             Τὸ Ἰρὰκ εἶναι ἕνα τεχνητὸ κράτος ποὺ ἐδημιουργήθη ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, μετὰ τὸν πρῶτο παγκόσμιο πόλεμο καὶ τὸν διαμελισμὸ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Τὸ παραδοσιακὸ σύνορο μεταξύ τῆς βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τῆς ἰρανικῆς τῶν Σασσανιδῶν, πρὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἰσλάμ, ἦταν οἱ δυὸ ποταμοὶ τοῦ Τίγρεως καὶ τοῦ Εὐφράτου. Χάριν τῶν Ἀμερικανῶν, μετὰ τὸ 2003 ἤρχισε ὁ διαμελισμὸς τοῦ Ἰρὰκ μεταξύ τῶν τριῶν ἐθνικοθρησκευτικῶν περιοχῶν, τῶν κουρδοσουνιτῶν στὸν Βορρᾶ, τῶν ἀραβοσουνιτῶν στὴν Δύση καὶ τῶν ἀραβοσιϊτῶν στὴν Ἀνατολή, ποὺ προσφέρεται στοὺς Ἰρανους σιΐτες καὶ τοὺς ἐπιτρέπει, νὰ ἐπανέλθουν στὶς ὄχθες τῶν δύο ποταμῶν, ὅπως πρὸ τοῦ ἑβδόμου αἰῶνος.

             Στὶς 2 Μαρτίου 2008, ὁ Ἀχμαντινεντζάντ, ὑπῆρξε ὁ πρῶτος Ἰρανὸς πρόεδρος ποὺ ἐπεσκέφθη τὸ

Οἱ δύο σιΐτες ἡγέτες Ἰρὰν-Ἰρὰκ, τὸ 2006 στὴν Τεχερὰνη, ἑνώνουν τὶς χῶρες τους ὑπὸ τὶς εὐλογίες τῶν ΗΠΑ!

Ἰράκ, προσκεκλημένος τοῦ σιΐτου ἰρακινοῦ πρωθυπουργοῦ (ἀπὸ τὶς 20 Μαΐου 2006) Νούρι αλ-Μαλίκι μετὰ τὴν ἀντίστοιχη ἐπίσκεψη τοῦ Μαλίκι στὴν Τεχεράνη στὶς 11 Σεπτεμβρίου 2006. Μὲ ἀλλὰ λόγια ἡ Τεχεράνη ἀνεγνώρισε τὸ δωσιλογικὸ ἀμερικανόδουλο καθεστὼς τῆς Βαγδάτης, περιμένοντας νὰ τὸ ἀνατρέψη καὶ νὰ καταβροχθίση τὸ σιϊτικὸ τμῆμα τῆς γειτονικῆς χώρας. Φθάνοντας στὴν Βαγδάτη, ὁ Ἀχμαντινεντζὰντ ἐτοποθετήθη καταλλήλως. Εἶπε: " Τὸ νὰ ἐπισκέφτομαι τὸ Ἰρὰκ ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ δικτάτορος [Σαντὰμ Χουσεΐν] εἶναι καλὸ πρᾶγμα ", χωρὶς νὰ παραλείψη νὰ ἐπικρίνῃ καὶ πάλι τὶς ΗΠΑ ποὺ ὅμως τοῦ ἔκαμαν τὸ μεγάλο δῶρο!

             Γιὰ νὰ ἐννοήση κανεὶς τὸ μέγεθος τοῦ δώρου ποὺ ἡ Ἀμερικὴ ἔκαμε στὸ ὑποτιθέμενο ἐχθρικὸ Ἰρὰν, θυσιάζοντας χιλιάδες Ἀμερικανοὺς στρατιῶτες γιὰ νὰ ἐξασφαλίση πρὸς χάριν τῆς Τεχεράνης τὸ ἰρακινὸ προτεκτοράτο, καλὸν εἶναι νὰ ἐπισημάνουμε πὼς ὁ αλ-Μαλίκι εἶχε καταδικασθῆ τὸ 1980 σὲ θάνατο ἀπὸ τὴν κυβέρνηση τοῦ Σαντὰμ, στὴν διάρκεια δὲ τοῦ ἰρανοϊρακινοῦ πολέμου εἶχε ζήσει ἐξόριστος στὸ Ἰρὰν! Εἶναι ἡγέτης τοῦ σιϊτικοῦ κόμματος αλ-Ντάουα, ποὺ εἶχε ἱδρυθῆ τὸ 1957 καὶ ποὺ εἶχε στόχο νὰ μετατρέψη τὸ Ἰρὰκ σὲ ἰσλαμικὴ δημοκρατία, ὅπως ἔγινε τὸ Ἰρὰν 22 χρόνια ἀργότερα. Εἶχε δὲ συνεργασθῆ μὲ τὸν Χομεϊνὶ, ἐξόριστο τότε στὴν Νατζὰφ. Ἕνα ἀδελφὸ κόμμα εἶχε ἱδρυθῆ καὶ στὸν Λίβανο. Ὅταν ξέσπασε ἡ ἐπανάσταση στὸ Ἰρὰν, τὸ 1979, τὸ κόμμα αλ-Ντάουα τὴν ὑπεστήριξε καὶ ἔλαβε σὲ ἀντάλλαγμα βοήθεια ἀπὸ τὴν Τεχεράνη. Ἔτσι τὸ κόμμα Ντάουα, τὸ 1979, ἐγκατεστάθη στὴν Τεχεράνη. Μὲ ἀλλὰ λόγια τὸ Ἰρὰκ ἐδιοικεῖτο τὸ 2008 ἀπὸ ἕνα κόμμα, διπλὰ δωσιλογικὸ: ἔναντ τῶν ΗΠΑ ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἰρὰν!

             Συνάμα ὅμως, τὸ Ἰρὰν περιμένει ἀκόμη καλύτερη παρουσία στὸ Ἰρὰκ, μὲ τὴν ὑπερκέραση τοῦ σιΐτου πρωθυπουργοῦ ἀπὸ ἐπαναστατικὲς σιϊτικὲς ἔνοπλες ὁμάδες ποὺ χρηματοδοτεῖ, ὅπως αὐτὲς τοῦ ἱερωμένου Μοκτάντα Σάδρ καὶ τοῦ στρατοῦ του, ποὺ ἀποκαλοῦνται πολιτοφυλακὴ τοῦ Μαχντὶ (τοῦ Μεσσία), καὶ ποὺ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν αὐτονομία τῶν σιϊτικῶν περιοχῶν τοῦ νοτίου Ἰρὰκ μὲ κέντρο τὴν ἱερὰ σιϊτικὴ πόλη τοῦ Νατζὰφ ἐπὶ τοῦ Εὐφράτη, ὅπου ὁ ἁγιατολλὰχ Χομεϊνὶ εἶχε διαμείνει ἐξόριστος ἐπὶ 14 χρόνια, ἀπὸ τὸ 1964 μέχρι τὸ 1978, πρὸ τῆς ἰρανικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1979, ποὺ τὸν ἔφερε στὴν ἀρχὴ τῆς χώρας.

 στ) Ὁ Μπαρὰκ Ὀμπάμα, συνεχιστὴς τοῦ μπουσικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ.

             Οἱ γνωρίζοντες τὴν ὑφὴ τῆς ἀμερικανικῆς δικτατορίας, δὲν ἐξεπλάγησαν ἀπὸ τὶς ἐπιτυχίες τοῦ προεδρικοῦ ὑποψηφίου τῶν Δημοκρατικῶν, τοῦ μαύρου Ὀμπάμα, καὶ τοῦ πακτωλοῦ τῶν χρημάτων ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τοὺς ἀμερικανικοὺς ἐπιχειρηματικοὺς κύκλους γιὰ νὰ προωθήσουν τὴν ἐκλογή του. Ἄλλωστε ἡ προεκλογικὴ συνθηματολογία του θυμίζει ἔντονα τὸ κενὸ περιεχόμενο τῆς "ἀλλαγῆς" μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου περιέπαιξε τοὺς Ἕλληνες ψηφοφόρους. Οἱ δηλώσεις του ὅτι σκοπεύει ἂν ἐκλεγῇ νὰ ἀποσύρῃ τά ἀμερικανικὰ στρατεύματα στὸ Ἰρακ, δὲν εἶναι ἀντίθετο μὲ τὸν ἀπώτερο στόχο τοῦ Μπούς, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀπελευθερώση τά στρατεύματά του γιὰ νὰ τά χρησιμοποίηση στὴν ἐπέκταση τοῦ πολέμου πρὸς τὸ Ἰρὰν καὶ τὸ Πακιστὰν. Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ὁ Ὀμπάμα δὲν διαφέρει οὔτε ἀπὸ τὴν Χίλλαρυ Κλίντον, οὔτε ἀπὸ τὸν Ρεπουμπλικανικὸ Ἰωάννη Μακέϊν ( John McCain ). Καὶ οἱ τρεῖς τους ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπεκτείνουν τὸν ἀμερικανικὸ πλανητικὸ πόλεμο, στὴν μεταϊρακινὴ φάση του. Ὁ Ὀμπάμα, τὴν 1η Αὐγούστου 2007, κατὰ τὸ πρακτορεῖο Ρώϋτερς ( Reuters ), ἠπείλησε νὰ βομβαρδίση μονομερῶς τὸ Πακιστὰν, ἐὰν οἱ ἀμερικανικὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν ἐνετόπιζαν στὴν χώρα αὐτὴ στελέχη τῆς αλ- Κάϊντα καὶ ἐὰν ὁ πρόεδρος Μουσάραφ ἠρνεῖτο νὰ τοὺς καταδίωξη.

             Ὁ Ὀμπάμα σὲ ὁμιλία του ἐνώπιόν τοῦ Chicago Council on Global Affairs, εἶχε δηλώσει στὶς 23 Ἀπριλίου 2007, ὅτι ἐπίστευε στὴν διατήρηση μιᾶς πλανητικῆς Πὰξ Ἀμερικάνα, δηλαδὴ στὸν ἀμερικανικὸ ἰμπεριαλισμό. Συγκεκριμένα ἔλεγε πὼς " ἕνας Ἀμερικανὸς πρόεδρος δὲν πρέπει πότε νὰ διστάζῃ νὰ χρησιμοποιῇ τὴν βία, ἔστω καὶ μονομερῶς, γιὰ νὰ ὑπερασπίση τά ζωτικά μας συμφέροντα ὅταν μᾶς ἐπιτίθενται ἤ ὅταν εὐρισκόμεθα ἐνώπιον μιᾶς ἐπικείμενης ἀπειλῆς ". Ἡ θεωρία τῆς ἐπικείμενης ἀπειλῆς ποὺ δικαιολογῇ τὴν προληπτικὴ ἐπέμβαση τῶν ΗΠΑ, εἶναι βεβαίως μπουσικὴ. Ὡς ἀστὸς πολιτικάντης, λέγει τά ἴδια ποὺ λέγει ἡ συμπολίτευση, ἁπλῶς προσθέτει ὅτι ὁ νῦν κυβερνήτης εἶναι ἀνίκανος (βλέπε καὶ στὴν ἑλληνικὴ βουλή). Ὁ Ὀμπάμα λοιπὸν ἐδήλωνε σὲ ἐκείνη τὴν ὁμιλία του: " Πιστεύω πάντα πὼς ἡ Ἀμερικὴ εἶναι ἡ τελευταία καὶ ἡ καλύτερη ἐλπὶς τοῦ πλανήτου. Ἁπλῶς πρέπει νὰ πείσωμε τὸν κόσμο. Ὁ πρόεδρος [Μποὺς] κατοικεῖ στὸν Λευκὸ Οἶκο, ἀλλὰ τά τελευταῖα ἕξι χρόνια, ἡ θέση τοῦ ἠγετου τοῦ ἐλεύθερου κόσμου παραμένει κενή. Καιρὸς εἶναι νὰ καλυφθῆ ". Δηλαδὴ πρόκειται περὶ ἀνδρεϊκοῦ τύπου δημαγωγίας.

            

Ἀλλαγὴ! Σύνθημα τοῦ Ὀμπάμα -Ἀνδρέα.           Παρωδία-κολλὰζ φωτογραφίας προεκλογικῆς         προεδρικῆς ὲκστρατείας τοῦ 2008 ποὺ ὅμως            περιέχει τὴν ἀλήθειά του!

Ὁ Ὀμπάμα ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸ ἴδιο ἐπιτελεῖο νεοσυντηρητικῶν συνδεδεμένων μὲ τὴν CIA, ἄσπονδοι ἐχθροί τοῦ Σαντὰμ, καὶ φίλα προσκείμενοι πρὸς τοὺς σιΐτες τοῦ Ἰρὰκ, ποὺ ὑπεστήριξε καὶ τὸν Μποὺς καὶ ποὺ τὸ 1987 - δηλαδὴ στὸν πόλεμο Ἰρὰκ-Ἰρὰν- εἶχαν συμμετάσχει στὸ Irangate, πωλήσεως ὅπλων στὸ Ἰρὰν, ἐχθρό τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Ἰρὰκ. Ὁ "neocon" Ροβέρτος Κάγκαν ( Robert Cagan, γεννημένος τὸ 1958, στὴν Ἀθήνα, σύζυγος τῆς Victoria Nuland, τῆς Ἀμερικανίδας πρέσβειρας τοῦ ΝΑΤΟ στὶς Βρυξελλες, συνιδρυτὴς μὲ τὸν William Kristol, τοῦ κύκλου πρώην τροτσκιστῶν καὶ μετὰ νεοσυντηριτικων διανοουμένων PNAC ( Project for the New American Century ), σὲ ἄρθρο του στὸ Washington Post, τῆς 29ου Ἀπριλίου 2007, μὲ τίτλο,  “Obama the Interventionistι", ἐχειροκρότει ὡς συνεχιστὴ τοῦ Μποὺς στὴν Μέση Ἀνατολὴ τὸν Ὀμπάμα. Ὁ Κάγκαν, ὡς σύμβουλος τοῦ ρεπουμπλικάνου ὑποφηφίου Ἰωάννου McCain, παρετήρει ὅτι ὁ μαῦρος ἡγέτης (ὁ τρίτος κατὰ σειρὰν μαῦρος παρομοίων τάσεων, μετὰ τὸν στρατηγὸ καὶ ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Colin Powell καὶ τὴν διάδοχό του Contoliza Reiss ) εἶχε δηλώσει ὅτι συνεφώνει οὐσιαστικὰ μὲ τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Μπούς: " Ἡ κριτικὴ τοῦ Ὀμπάμα ἦταν ὄχι ὅτι ἐνεπλάκημεν ὑπερβολικὰ ἀλλὰ ὅτι δὲν ἐνεπλάκημεν ἀρκετά ", διεπίστωνε ὁ Κάγκαν. Ὁ Ὀμπάμα ὄχι μόνον θέλει νὰ  ἐξάγη τὴν ἀμερικανικὴ "δημοκρατία" στὸν κόσμο ἀλλὰ θέλει καὶ νὰ αὐξήση τὸ μέγεθος τοῦ ἀμερικανικοῦ στρατοῦ γιὰ νὰ "πολεμήση τὴν τρομοκρατία". Θέλει νὰ προσθέση 65.000 ὁπλῖτες στὸν στρατὸ καὶ 27.000 πεζοναῦτες ὥστε οἱ ἀμερικανικὲς δυνάμεις νὰ παραμείνουν οἱ ἰσχυρότερες στὸν κόσμο, σὲ θέση μάχης "ἀπὸ τὸ Ντζιμπουτὶ στὸ Κανδαχὰρ", καὶ νὰ ἐπεμβαίνουν προληπτικά! Πότε δὲν ἀναφέρει τὴν ὑποχρέωση τῶν ΗΠΑ νὰ λάβουν ὑπ' ὄψιν τους τά Ἡνωμένα Ἔθνη καὶ τὸ Συμβούλιο Ἀσφάλειας. Μὲ ἀλλὰ λόγια ὁ Ὀμπάμα ἐμφανίζεται ὡς σούπερ- Μποὺς καὶ εἴτε ἐκλεγῇ αὐτός, εἴτε ὁ Μπούς, ἡ πολιτικὴ τοῦ Μποὺς θὰ συνεχισθῆ. Συνεπῶς ὁ τελευταῖος δύναται νὰ ἀποχωρήση ἀπὸ τὴν ἐξουσία μὲ τὸ κεφάλι ἥσυχο. Τὸ 1981 ἔγινε κάτι παρόμοιο στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ἄνοδο στὴν ἐξουσία τοῦ Ἀνδρέα, πρὸς χάριν τῆς " change  -ἀλλαγῆς".

            Ὁ γνωστὸς Ἀμερικανὸς δημοσιογράφος, Νικόλαος Δ. Κristof, παρετήρησε στὶς New York Times, στὶς 19 Ἰουλίου τοῦ 2007: "Μήπως ὁ Dick Cheney καὶ ὁ Mahmoud Ahmadinezad εἶναι δίδυμα ποὺ ἐχώρισαν στὴν γέννα;"  Ἐμεῖς προσθέτουμε πὼς αὔριο τὴν θέση τοῦ Ταένεϋ ἴσως τὴν καταλάβει ὁ Ὀμπάμα.