τοῦ καθηγητῆ Δημήτρη Κιτσίκη (περιοδικό Ἐνδιάμεση Περιοχή, τεύχη 43,51)
Ἀπό καταβολῆς κόσμου, ὁ ἄνθρωπος ἐξεμεταλλεύθη τόν συνάνθρωπό του. Συνεπῶς, ἡ σημερινή ταξική ἐκμετάλλευση δέν ἔχει τίποτα τό καινούργιο. Ὅμως, ἀπό ὅλες τίς ταξικές κοινωνίες τῆς Ἱστορίας, ἡ καπιταλιστική πού ἐπεβλήθη στήν Δύση μετά τήν Ἀναγέννηση τοῦ ΙΕ αἰῶνος, εἶναι ἡ πλέον σκληρή, πολύ πιό ἀπάνθρωπη ἀπό τήν δουλοκτητική ἤ τήν φεουδαρχική.
α) Τό πάθος τῆς τεχνολογίας.
Ἀρχικά ὁ ἄνθρωπος ἦτο ξαπλωμένος στήν κλίνη τοῦ Θεοῦ, τόν ἔβλεπε καθημερινά καί συνομιλοῦσε μαζί του μέ τήν ἁπλή γλώσσα τῆς παντογνωσίας. Ἦταν παντοδύναμος καί διέμενε στήν χώρα τῶν θαυμάτων. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἦταν ἰδικός του λόγος, ἕνας καί μοναδικός, ἑλληνικός. Ἀφοῦ ἦτο γυμνός, στήν ἀπόλυτη ἰσορροπία τῆς φύσεως, σέ πλήρη ἁρμονία μέ αὐτήν, χωρίς ἀκραῖες καιρικές συνθῆκες, χωρίς νά τρώη τίς σάρκες τῶν ἄλλων ζώων, χωρίς χρήματα, οἱ κλέφτες ἦταν ἄγνωστοι, συνεπῶς καί οἱ δολοφόνοι, ἐφ’ ὅσον δέν ὑπῆρχε τίποτα νά κλέψουν καί συνεπῶς νά θανατώσουν γιά λίγα λεπτά. Τεχνολογία καί ἐμπόριο δέν εἶχαν λόγο ὑπάρξεως.
Ἀπό καταβολῆς κόσμου, ὁ ἄνθρωπος ἐξεμεταλλεύθη τόν συνάνθρωπό του. Συνεπῶς, ἡ σημερινή ταξική ἐκμετάλλευση δέν ἔχει τίποτα τό καινούργιο. Ὅμως, ἀπό ὅλες τίς ταξικές κοινωνίες τῆς Ἱστορίας, ἡ καπιταλιστική πού ἐπεβλήθη στήν Δύση μετά τήν Ἀναγέννηση τοῦ ΙΕ αἰῶνος, εἶναι ἡ πλέον σκληρή, πολύ πιό ἀπάνθρωπη ἀπό τήν δουλοκτητική ἤ τήν φεουδαρχική.
α) Τό πάθος τῆς τεχνολογίας.
Ἀρχικά ὁ ἄνθρωπος ἦτο ξαπλωμένος στήν κλίνη τοῦ Θεοῦ, τόν ἔβλεπε καθημερινά καί συνομιλοῦσε μαζί του μέ τήν ἁπλή γλώσσα τῆς παντογνωσίας. Ἦταν παντοδύναμος καί διέμενε στήν χώρα τῶν θαυμάτων. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἦταν ἰδικός του λόγος, ἕνας καί μοναδικός, ἑλληνικός. Ἀφοῦ ἦτο γυμνός, στήν ἀπόλυτη ἰσορροπία τῆς φύσεως, σέ πλήρη ἁρμονία μέ αὐτήν, χωρίς ἀκραῖες καιρικές συνθῆκες, χωρίς νά τρώη τίς σάρκες τῶν ἄλλων ζώων, χωρίς χρήματα, οἱ κλέφτες ἦταν ἄγνωστοι, συνεπῶς καί οἱ δολοφόνοι, ἐφ’ ὅσον δέν ὑπῆρχε τίποτα νά κλέψουν καί συνεπῶς νά θανατώσουν γιά λίγα λεπτά. Τεχνολογία καί ἐμπόριο δέν εἶχαν λόγο ὑπάρξεως.
