πότε καὶ πὼς θέλομε δὲ θέλομε θὰ μᾶς “ἐσώσουν”.
Δεύτερο ποὺ ἀπ’ τὶς ἀξίες προτιμοῦν τὰ ἀξιώματα, τί
νὰ τὶς κάνουμε τὶς παλιατζοῦρες. Τρίτο γεγονὸς τὸ ἀνὰ-
στημά σου ποὺ τοὺς καταργεῖ, τὸ εὖρος σου ποὺ ἀχρη-
στεύει τὶς μονάδες τους καὶ τὰ ἰσόπεδα τοπία τους. Τὲ-
ταρτο ποὺ οἱ εὔπιστοι, ποὺ νὰ τοὺς πάρει ὁ διάολος,
χειροκροτοῦν τὸ φίμωτρο γιὰ τὶς “φωνασκίες τῶν
πληβείων” κι οὔτε ποὺ θέλουνε νὰ δοῦνε πὼς κόψε
ἀποδῶ κόψε ἀπ’ ἐκεῖ σὲ τεμαχίσανε σὲ οἰκόπεδα καὶ
μυρμηγκότρυπες οἱ ἄψωλοι.
Γεγονὸς προχωρημένο ποὺ στοὺς δρόμους σου ἕναν Ἀ
πρίλη χύθηκε τὸ ἔμπυο, οἱ μειοδότες περιφέρανε ὅ,τι
πελώριο: τ’ ἀτίμητά σου τὸ αἷμα σου αἰώνων στὰ
διεθνῆ χρηματιστήρια, σ’ ἀγοραστὲς βορὰ τῆς φτήνιας,
καὶ ποὺ πιάσανε τὰ ὑψώματά σου οἱ φαῦλοι κ’ οἱ ἀχρεῖοι
στίφη καὶ ποὺ ἐσὺ πικρὸς ἀπήγανος, τοῦ τάφου ἄκρη
ἄκρη καὶ τῆς λεηλασίας ὅ,τι περίσσεψε δοσμένο στὴ
φυγή, νοῦς ἐνδοφλέβιος καὶ μάτια ν’ ἀνασκάβουν τὴν
ἀντάρα.
Γεγονὸς ἔσχατο ἡ ἑκατόχρονη ὀργή σου
πού ἀρνιέται τὴ μετάσταση καὶ δὲν πάει πιὸ πέρα
παρὰ ἐδῶ, μονάχη της, χωρὶς καψούλι
συνωμοτεῖ καὶ δέρνεται μὲ τὸ βυθό της.
Ἕκτωρ Κακναβάτος
Ἀπό τή συλλογή Θάλαμος Ἀζωτούχων
