Συρία -Ἰράν: " Ἀνθρώπινα" δικαιὠματα ἤ τηλεοπτικά;

Ἡ ἐξαγωγὴ «δημοκρατίας» ἀποτελεῖ τὴν οὐσία τῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτκῆς τῶν Νεωτέρων Χρόνων καὶ ὡς τέτοια παραμένει μέχρι σήμερα καὶ μὲ τὴν ἀμερικάνικη ἐκδοχή της. Σαφὴς ἐπιδίωξή της ἡ δημιουργία διεφθαρμένων διοικητικῶν μηχανισμῶν ( βλέπε τριτοκοσμισμὸς  ) πού στηρίζονται καὶ συντηροῦνται σὲ πεποιημένες «ἐθνικὲς» ἰδεολογίες πνευματικῆς καθυστέρησης. Τὸ καλύτερο παράδειγμα τριτοκοσμικοῦ μοντέλου, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐπιτυχία ἐφαρμογῆς του εἶναι ἡ Ἑλλάδα. Ἡ νεοελληνικὴ νοοτροπία – γραικυλισμός, πού ἐπειδή δέν θέλει νά τήν ἀντιμετωπίσῃ, συστηματικὰ ἐπιμένει νὰ θεωρεῖ τὴν προσκόλληση στὴν τριτοκοσμικοποίηση ὡς «ἐθνικὴ» ἀνεξαρτησία, θυμίζει τήν στάση τῶν σοβιετικῶν δημοκρατιῶν μετά τήν κατάρρευση τῆς ΕΣΣΔ. 

Σήμερα ὅμως θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὴν Συρία καὶ τὸ Ἰράν. Εἰδικὰ τὸ τελευταῖο ἐπιδιώκει μὲ θαυμαστὴ προσήλωση καὶ ἐπιτυχία νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴν τριτοκοσμικὴ τροχιά. Οἱ κανονιοφόροι καὶ οἱ ὠμὲς στρατιωτικὲς ἐπεμβάσεις, χωρὶς νὰ ἔχουν μπεῖ στὸ χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας πρὸς τὸ παρὸν ἀποσύρονται διακριτικὰ καὶ ἀφήνουν τὸ πάνω χέρι στὶς μυστικὲς ὑπηρεσίες ( βλέπε καὶ τὶς ἀναρτήσεις μὲ τὰ ἄρθρα τοῦ Γεράσιμου Κακλαμάνη μὲ τίτλο Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ ( De la discussion jaillit la lumiere) καί κυρίως στήν πλήρως ελεγχόμενη προπαγάνδα, πού διαμορφώνει καί ἀποσταθεροποιεῖ τίς μάζες ἐκ τῶν ἔσω. Στήν διάσταση τῆς προπαγάνδας σέ σχέση μέ τήν τελείως μονοδιάστατη «πληροφόρηση» σέ ὅτι ἐξελίσσεται στή Συρία καί τό Ἰράν, ἀναφέρονται τά ἄρθρα τῶν Graig Whitlock ( us-secretly-backed-syrian-opposition-groups-cables-released-by-wikileaks-show  ) καί Kourosh Ziabari ( what-the-american-public-shouldnt-know ) πού ἀποσπάσματά τους ἀκολουθοῦν καί περιέχονται στό τεῦχος 62 τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗ. ( Τά τονισμένα γράμματα ἀποτελοῦν σχολιασμό τοῦ περιοδικοῦ).


Χρονικό τοῦ πλανητικοῦ πολέμου: ἀπό τήν Συρία στο Ἰράν.

Οἱ δημοσιογράφοι στήν ὑπηρεσία τοῦ καπιταλισμοῦ

Παρὰ τὶς χιλιάδες τῶν ἐπιστημονικῶν συγγραμμάτων τῆς τελευταίας ἐκατονταετίας πού ἐξηγοῦν καὶ ἀποδεικνύουν ὅτι οὐδεὶς δημοσιογράφος τῶν ΜΜΕ δύναται νὰ ἐπιζήσῃ ἐπαγγελματικὰ γιὰ πολὺ χρονικὸ διάστημα ἐάν δὲν ὑπηρέτησῃ τά συμφέροντα τοῦ καπιταλισμοῦ, παρὰ τὶς ἐξηγήσεις τῶν εἰδικῶν ὅτι γιὰ νὰ γίνουν πιστευτοὶ οἱ ψεῦτες δημοσιογράφοι πρέπει νὰ λένε καὶ ἀλήθειες, νὰ ἐπαναλαμβάνουν δὲ μονότονα ὅτι "δὲν εἶναι ὅλοι οἱ δημοσιογράφοι οἱ ἴδιοι" προφέροντας τὴν ἴδια στιγμὴ ἀκόμα μεγαλύτερο ψέμα ὅτι "ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἀδέκαστη" καὶ ὅτι "ἡ δημοκρατία, ἡ ἐλευθερία καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα" εἶναι βασικὲς ἀρχὲς τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, παρὰ τὴν παραπλανητικὴ φράση τοῦ Τσώρτσιλ ὅτι δημοκρατία εἶναι ὅταν κτυπᾶνε τὴν πόρτα σου νωρὶς τὸ πρωΐ καὶ εἶναι ἁπλῶς ὁ γαλατάς, διότι σὲ ὅλες τὶς χῶρες τοῦ κόσμου εἶναι ὁ γαλατὰς ὅταν ὑπακοῦς στὸ κατεστημένο" παρὰ λοιπὸν τὴν ὁλικὴ αὐτὴ πλύση ἐγκεφάλου, ἡ ἀλήθεια παραμένει ὅτι ὁ καπιταλισμός, καὶ δὴ ὁ ἀγγλοσαξωνικός, εἶναι τὸ πλέον ἀνελεύθερο καὶ καταπιεστικὸ σύστημα πού ἐνεφανίσθη ποτὲ στὴν γῆ, ἀκόμα πιὸ ἀνελεύθερο καὶ ἀπὸ τὴν κομμουνιστικὴ βόρειο Κορέα [βλέπε σχετικὴ ἐξήγηση στὴν σ.17]. Παρακάτω δημοσιεύουμε δύο ἄρθρα πού σχετίζονται μὲ τὴν ἀμερικανικὴ προπαγάνδα, τὸ πρῶτο μὲ θέμα τὴν Συρία, τὸ δεύτερο μὲ θέμα τὸ Ἰράν) 

Α - Οἱ ΗΠΑ κατεσκεύασαν τὴν κρίση στὴν Συρία  
(17 Ἀπριλίου 2011 Graig Whitlock)

Τὸ ἀμερικανικὸ ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἐχρηματοδότησε κρυφὰ πολιτικὲς ἀντιπολιτευόμενες ὁμάδες καὶ συναφῆ προγράμματα ὅπως ἕναν δορυφορικὸ τηλεοπτικὸ σταθμὸ πού διαδίδει ἀντικυβερνητικὰ προγράμματα μέσα στὴν χώρα. Τὸ δορυφορικὸ κανάλι πού ἐκπέμπει ἀπὸ τὸ Λονδίνο, τὸ Barada ΊV, ξεκίνησε νὰ μεταδίδῃ τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2009 ἀλλά ἐνέτεινε τὴν δραστηριότητά του γιὰ νὰ καλύψῃ τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις στὴν Συρία πού ἐντάσσονται σὲ μία ἐκστρατεία μακρᾶς διαρκείας μὲ στόχο τὴν ἀνατροπὴ τοῦ ἀπολυταρχικοῦ ἡγέτου τῆς χώρας, Μπάσαρ ἀλ-Ἄσσαντ. Ὁμάδες ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἐδήλωναν ὅτι πολλοὶ ἄνθρωποι ἐσκοτώθησαν ἀπὸ τὶς δυνάμεις ἀσφαλείας τοῦ Ἄσσαντ, ἀπὸ τότε πού ἤρχισαν οἱ διαδηλώσεις στὶς 18 Μαρτίου 2011. Ἡ Συρία ἐχαρακτήρισε ὑπεύθυνες τῆς βίας, ἔνοπλες συμμορίες. 

Ἡ Barada TV εἶναι στενὰ συνδεδεμένη μὲ τὸ Κίνημα Δικαιοσύνης καὶ Ἀναπτύξεως, μία ὁμάδα Συρίων ἐξόριστων ἐγκατεστημένοι στὸ Λονδῖνο. Μυστικὰ ἀμερικανικὰ διπλωματικὰ ἔγγραφα δείχνουν ὅτι τὸ State Department ἔδωσε ἔξι ἑκατομμύρια δολλάρια στὴν προαναφερθεῖσα ὁμάδα ἀπὸ τὸ 2006 γιὰ νὰ λειτουργήσῃ τὸ τηλεοπτικὸ αὐτὸ κανάλι καὶ νὰ χρηματοδoτήσῃ ἄλλες δραστηριότητες ἐντὸς Συρίας. Ὁ τηλεοπτικὸς σταθμὸς ἐπῆρε τὸ ὄνομά του ἀπὸ τὸν ποταμὸ Μπαραντὰ πού περνᾷ μέσα ἀπὸ τὴν καρδιὰ τῆς Δαμασκοῦ, τὴν πρωτεύουσα τῆς Συρίας. 

Τὸ ἀμερικανικὸ χρῆμα γιὰ τὴν συριακὴ ἀντιπολίτευση ἤρχισε νὰ ρέει ἐπὶ Γεωργίου Μποὺς τοῦ νεωτέρου, ὅταν ἐπάγωσε τὶς σχέσεις του μὲ τὴν Δαμασκό, τὸ 2005. Συνεχίσθηκε δὲ καὶ ἐπὶ προεδρίας Ὄμπαμα παράλληλα μὲ κάποια προσπάθεια νὰ ἐπαναφέρῃ τὶς σχέσεις τῶν ΗΠΑ μὲ τὸν Ἄσσαντ. Τὸ Ἰανουάριο τοῦ 2011, ὁ Λευκὸς Οἶκος διώρισε πρέσβυ στὴν Δαμασκὸ μετὰ ἀπουσία ἕξι ἐτῶν. 

Τὰ μηνύματα πού ἐδημοσιοποιήθησαν μετὰ τὶς διαρροὲς τῶν Wikileaks, δείχνουν ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ ὑπάλληλοι τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας ἤρχισαν νὰ ἀνησυχοῦν τὸ 2009 ὅταν ἔμαθαν ὅτι σύριοι πράκτορες ἀπέρριπταν τὰ ἀμερικανικὰ προγράμματα. Μερικοί της πρεσβείας ἐπρότειναν τὸ State Department νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀνάμιξή του στὰ ἐσωτερικά τῆς Συρίας γιὰ νὰ μὴν διαταρραχθοῦν οἱ σχέσεις μὲ τὴν χώρα αὐτή. 

Οἱ συριακὲς ἀρχὲς "θὰ ἀντιμετώπιζαν σίγουρα κάθε εἰσφορὰ ἀμερικανικοῦ χρήματος στὰ ταμεῖα παρανόμων πολιτικῶν ὁμάδων, ὡς ὑποστήριξη σὲ μία προσπάθεια ἀλλαγῆς καθεστῶτος", ἔλεγε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2009 ἕνα μήνυμα τοῦ ἐπιτετραμμένου τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας στὴν Δαμασκό. "Ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα πιὸ προσεκτικοὶ". 

Ἡ Tamara Wittes ἀμερικανίδα ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν ὑπεύθυνη γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ τὴν δημοκρατία στὸ τμῆμα Ὑποθέσεων Ἐγγὺς Ἀνατολῆς, ἐδήλωνε ὅτι τὸ State Department δὲν ὑπεστήριξε πολιτικὰ κόμματα ἢ κινήματα παρὰ μόνον μία σειρὰ ἀρχῶν: "Στὴν Συρία καὶ σὲ ἄλλες χῶρες ὑπάρχουν πολλὲς ὀργανώσεις πού ζητοῦν ἀλλαγές ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις τους. Ἔμεϊς πιστεύουμε στὴν ὀρθότητα αὐτῶν τῶν ἀλλαγῶν καὶ τὶς ὑποστηρίζουμε". Ἔτσι τὸ State Department χρηματοδοτεῖ συχνὰ προγράμματα παντοῦ στὸν κόσμο, προφασίζοντας ὅτι ὑποστηρίζει δημοκρατικὰ ἰδανικὰ καὶ ἀνθρώπινα δικαιώματα ἀλλὰ πού στὴν οὐσία δίδει χρήματα σὲ πολιτικὲς ἀντικαθεστωτικὲς ὁμάδες.

Στό ἴντερνετ οὐδείς γνωρίζει ὅτι εἶσαι σκύλος

Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2006, ὅταν οἱ σχέσεις μὲ τὴν Δαμασκὸ ηὑρίσκοντο στὸ ναδίρ, ἡ κυβέρνηση Μποὺς ἀνήγγειλε ὅτι θὰ προσέφερε 5 ἑκατομμύρια δολλάρια γιὰ "νὰ ἐπιταχύνη τὴν δουλειὰ τῶν μεταρρυθμιστῶν στὴν Συρία". Μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι οὐδεὶς ἐντός της Συρίας ἦτο διατεθειμένος νὰ δεχθῇ τὰ χρήματα, ἀπὸ φόβο ὅτι θὰ τὸν συνέλαμβαναν ἤ καὶ θὰ τὸν ἐκτελοῦσαν γιὰ προδοσία, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἔγγραφο τοῦ 2006 τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας στὴν Δαμασκό, πού λέγει: "κανείς, καλῇ τῇ πίστει, μέλος τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν θὰ ἔχη ἀρκετὸ κουράγιο γιὰ νὰ ἀποδεχθῇ χρηματοδότηση". 

Τὴν ἴδια περίπου στιγμή, σύριοι ἐξόριστοι στὴν Εὐρώπη ἵδρυαν τὸ "Κίνημα γιὰ Δικαιοσύνη καὶ Ἀνάπτυξη". Αὐτὴ ἡ ὁμάδα πού ἔχει ἀπαγορευθῆ στὴν Συρία, ἐπῆρε θέση ἀνοικτὰ ὑπὲρ τῆς ἀνατροπῆς τοῦ Ἄσσαντ. Τὰ ἀμερικανικὰ ἔγγραφα παρουσιάζουν τοὺς ἡγέτες τους ὡς "φιλελεύθερους καὶ μετριοπαθεῖς ἰσλαμιστὲς" πού εἶναι πρώην μέλη τῆς Μουσουλμανικῆς Ἀδελφότητος. 

Ἔγγραφο Ἀπριλίου 2009 τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας στὴν Δαμασκὸ ὑπογραμμίζει ὅτι τὸ "Συμβούλιο τῆς Δημοκρατίας" ἔλαβε 6,3 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀπὸ τὸ State Department, γιὰ νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα συριακὸ πρόγραμμα. Ὁ Edgar Vasquez, ἐκπρόσωπος τοῦ ἀμερικανικοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν ἐδήλωνε ὅτι τὸ Middle East Partnership Initiative εἶχε δώσει 7,5 ἑκατομμύρια δολλάρια γιὰ συριακὰ προγράμματα ἀπὸ τὸ 2005. Ἔγγραφο ὅμως ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ πρεσβεία στὴν Δαμασκὸ ἔδινε ἕνα πολὺ μεγαλύτερο ποσό, κάπου 12 ἑκατομμύρια δολλάρια μεταξὺ 2005 καὶ 2010. Τὰ ἔγγραφα ἐπαναλαμβάνουν τὸν μόνιμο φόβο τῶν ἀμερικανῶν διπλωματῶν ὅτι τὰ ὄργανα τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ συριακοῦ κράτους ἐiχαν ἀνακαλύψει τὴν ὁδὸ διοχετεύσεως τοῦ χρήματος ἀπὸ τὴν Οὐασιγκτῶνα. 

"Δὲν γνωρίζουμε ἀκριβῶς ὥς ποῖο σημεῖο οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες [τῆς Συρίας] γνωρίζουν μὲ ποῖον τρόπο τὰ χρήματα τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως διοχετεύονται στὴν Συρία καὶ μέσῳ ποίων ὀργανώσεων", ὑπογραμμίζει ἀμερικανικὸ ἔγγραφο τοῦ Σεπτεμβρίου 2009. "Αὐτὸ ὅμως πού εἶναι σίγουρο εἶναι ὅτι μυστικοὶ πράκτορες [τῆς Συρίας] ἐρευνοῦν ὅλο καὶ πιὸ προσεκτικὰ αὐτὸ τὸ θέμα". Οἱ ἀμερικανοὶ διπλωμάτες ἐπίσης προειδοποιοῦσαν ὅτι σύριοι πράκτορες πρέπει νὰ εἶχαν διεισδύσει στὸ Κίνημα Δικαιοσύνης καὶ Ἀναπτύξεως ὑποκλέπτοντας τὴν ἀλληλογραφία του. Ἔγγραφο τοῦ Ἰουνίου 2009 ἐξέφραζε αὐτὲς τὶς ἀνησυχίες, τιτλοφορῶντας τις "Κίνημα Δικαιοσύνης καὶ Ἀναπτύξεως: ἕνα πλοῖο πού κάνει νερά;" Προσέθετε ὅτι αἀτή ἡ ὀργάνωση προσεπάθη νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἐπιρροή της στὴν Συρία ἀλλά "ἐξ ἀρχῆς δὲν ὑπῆρξε ἀρκετὰ προσεκτικὴ στὴν ἀπόκρυψη τῶν πληροφοριῶν της, κουβεντιάζοντας συχνὰ μὲ ἀνοικτὸ τρόπο γιὰ ἄκρως ἀπόρρητο ὑλικό". 

Τὸ ἔγγραφο ἐπαρουσίαζε τὴν ἀπόδειξη ὅτι οἱ συριακὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες εἶχαν γνώση τῆς σχέσεως μεταξύ τῆς ὁμάδος τῶν ἐξορίστων τοῦ Λονδίνου καὶ τοῦ "Συμβουλίου τῆς Δημοκρατίας" στὸ Λὸς Ἄντζελες. Τό ἀποτέλεσμα ἦταν οἳ ἀξιωματοῦχοι τῆς πρεσβείας νὰ φοβοῦνται ὅτι ὁλόκληρο τὸ πρόγραμμα βοηθείας πρὸς τὴν Συριακὴ ἀντιπολίτευση θὰ κινδυνεύσῃ.     


(Ἔκτοτε οἱ ἀμερικανικὲς ὑπηρεσίες ἐπέρασαν στὴν "λιβυκὴ φάση" εἰσόδου στὴν Συρία ἀνταρτῶν μισθοφόρων πληρωμένων ἀπὸ τὶς ΗΠΑ πού σφάζουν ἀνυπεράσπιστους πολίτες τῆς Συρίας κατηγορῶντας τὴν συριακὴ κυβέρνηση ὅτι αὐτὴ τοὺς σφάζει!) 

Β – Οἱ ΗΠΑ κατεσκεύασαν τὴν κρίση στὸ Ἰράν.
(11 Ἰουνίου 2011 Kourosh Ziabari)

 Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀνὰ τὸν κόσμο, ἴσως μὲ ἀφέλεια, νὰ ἔπεσαν στὴν παγίδα νὰ πιστεύσουν τὶς δηλώσεις τῶν ἀμερικανῶν πολιτικῶν ὅτι ἡ χώρα τους εἶναι "φάρος ἐλευθερίας καί σκαπανεὺς τῆς δημοκρατίας".

Εἶναι μία θλιβερὴ πραγματικότητα ὅτι πολλοὶ ἐξ ἠμῶν ἡττήθησαν καὶ ἔπεσαν θύματα τῆς προπαγάνδας τῶν κυρίων ἀμερικανικῶν ΜΜΕ πού συνεχῶς προσπαθοῦν νὰ σὲ κάνουν νὰ πιστεύσῃς ὅτι ἡ δημοκρατία καὶ ἡ ἐλευθερία εἶναι ἀμερικανικὲς ἀξίες πού δὲν δύνανται νὰ εὑρεθοῦν πουθενὰ ἀλλοῦ ἐπὶ προσώπου γῆς, ὅτι ὅλα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου χρειάζονται τὶς ΗΠΑ γιὰ νὰ ἀποκτήσουν αὐτὲς τὶς ἀξίες καὶ ὅτι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ὑποχρεοῦνται νὰ πάρουν ὅλα τὰ μέτρα στὴν διάθεσή τους γιὰ νὰ ἐξάγουν αὐτὲς τὶς ἀμερικανικὲς ἀξίες στὸν ὑπόλοιπο κόσμο, ἀκόμη καὶ μὲ συχνὲς στρατιωτικὲς ἐκστρατεῖες. 

Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ πραγματικότης ἐπὶ τόπου; Ποῖος πραγματικὰ γνωρίζει τί τεκταίνεται παρασκηνιακῶς; Πόση διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πού παρουσιάζονται μὲ καθησυχαστικὸ καὶ ἀκίνδυνο πρόσωπο ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινότητος καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πού ἀνηλεῶς καὶ χωρὶς προφάσεις ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸν λαὸ τους τὸ δικαίωμα τῆς ἐνημερώσεως τῶν τελευταίων ἐξελίξεων στὸν κόσμο; 

Εἶναι ἢ δὲν εἶναι εἰρωνικό, ὅτι οἱ ἴδιες οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τῶν ὁποίων οἱ ἡγέτες πάντοτε ὑπερηφανεύονται γιὰ τὴν δημοκρατία, τὴν ἐλευθερία καὶ τὶς ἴσες εὐκαιρίες, νὰ ἐγκαθιστοῦν ΜΜΕ γιὰ νὰ κατευθύνουν μαύρη προπαγάνδα κατὰ χωρῶν ὅπως τὸ Ἰράν, ἐνῷ ἐμποδίζουν τὸν λαό τους νὰ ἔχουν πρόσβαση στὸ περιεχόμενο αὐτῶν τῶν ΜΜΕ. 

Ἐὰν εἶσθε συνηθισμένοι μὲ τὴν παραδοσιακὴ διπλοπροσωπία καὶ ὑποκρισία τῶν Ἀμερικανῶν, πρέπει νὰ ἔχετε ἀκούσει γιὰ τὸν ἀμερικανικὸ νόμο πού φέρει τὸν τίτλο "Νόμος περὶ πληροφοριῶν καὶ ἐκπαιδευτικῶν ἀνταλλαγῶν" (Information and Educational Exchange Act) τοῦ 1948, γνωστὸς καὶ ὡς ὁ νόμος Smith - Mundt. 

Αὐτὸς ὁ νόμος πού ἐπιβάλλει διακρίσεις καὶ δύσκολα δικαιολογεῖται καὶ πού ἐτέθη σὲ ἰσχὺ μὲ ὑπογραφὴ τοῦ προέδρου Χάρρυ Σ. Τρούμαν στὶς 27 Ἰανουαρίου 1948, μετὰ ἀπὸ τὴν ψήφισή του ἀπὸ τὸ 80o Κογγρέσο τῶν ΗΠΑ, εἶναι ἐν περιλήψει ἕνας κανονισμὸς πού ἐπιτρέπει στὴν Οὐασιγκτῶνα νὰ ἱδρύσῃ καὶ νὰ ἀναπτύξῃ κέντρα ἐκπομπῶν ΜΜΕ πού στοχεύουν ξένα ἀκροατήρια μὴ ἀμερικανικὰ γιὰ νὰ ἐξυπηρετἠσῃτηση τὰ διπλωματικὰ καὶ πολιτικὰ συμφέροντα τῶν ΗΠΑ στὸ ἐξωτερικό. Ἀλλὰ αὐτὲς οἱ ραδιοτηλεοπτικὲς ἐκπομπὲς δὲν εἶναι προσιτὲς στοὺς ἀμερικανοὺς πολίτες καὶ τοὺς ἀπαγορεύεται νὰ ἔχουν πρόσβαση σὲ αὐτὰ τὰ ΜΜΕ. 

Ἡ νομοθεσία πού εἰσήχθη στὴν Ἐπιτροπὴ Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τῆς Βουλῆς τῶν Ἀντιπροσώπων, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ State Department, ἐπιτρέπει στὸ τελευταῖο νὰ μεταφέρῃ "πληροφορίες" σὲ ξένα ἀκροατήρια, ἐκτός τῶν ὁρίων τῶν ΗΠΑ, μέσῳ ἐκπομπῶν, προσωπικῶν ἐπαφῶν, ἀνταλλαγῶν, on line σχέσεων, δημοσιεύσεων βιβλίων, περιοδικῶν καὶ ἄλλων μέσων ἐπικοινωνίας καὶ ἐπαφῶν.Ἡ χρηματοδότηση αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν προέρχεται ἀπὸ ἄλλη νομοθεσία ψηφισμένη ἀπὸ τὸ Κογγρέσο, ὡς "appropriations". 

Βάσει αὐτοῦ τοῦ νόμου τὸ ὑλικὸ πού προορίζεται νὰ χρησιμοποιηθῇ γιὰ τὸ ἐξωτερικό, δὲν δύναται καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημοσιοποιηθῇ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν ΗΠΑ ὅπου δύνανται νὰ λάβουν γνώση αὐτοῦ τοῦ ὑλικοῦ μόνον τὰ μέλη τοῦ Κογγρέσου καὶ καθηγητὲς Πανεπιστημίων. Τελικὰ ὁ νόμος αὐτὸς ἐτροποποιήθη γιὰ νὰ διαβάζεται ὡς ἑξῆς: "Οἱοδήποτε ὑλικὸ πού ἠτοιμάσθη ἀπὸ τὸ United States Information Agency δὲν δύναται νὰ διανεμηθῇ ἐντὸς τῶν ΗΠΑ". 

Εἶναι ὅμως ἐνδιαφέρον νὰ γνωρίζῃ κανεὶς ὅτι τὴν ἐποχὴ πού ἠτοιμάζετο ὁ νόμος Smith - Mundt, σκληρὴ ἀντιπαράθεση εἶχε ξεσπάσει μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Κογγρέσου καὶ μάλιστα μία ἀντιδικία γύρω ἀπὸ τὸν τρόπο νὰ "ἐξαλειφθῇ τὸ στῖγμα τῆς προπαγάνδας" ἀπὸ τὸν ἐν λόγῳ νόμο ἐπειδὴ ἀκόμα καὶ οἱ ἀμερικανοὶ νομοθέτες εἶχαν φθάσει στὸ συμπέρασμα ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ πιστὴ ἀντιγραφὴ τοῦ συστήματος προπαγάνδας τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ Γ' Ράιχ. 

Ἑπτὰ ραδιοτηλεοπτικοὶ σταθμοὶ καλύπτονται ἀπὸ τὸν νόμο αὐτό, δύο ἐξ αὐτῶν ἀποκλειστικῶς ἀφιερωμένων στὸ Ἰράν: τὸ Radio Farda καὶ τὸ Voice of America. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ ἀμερικανοὶ πολίτες δὲν δύνανται νὰ παρακολουθήσουν τὰ τηλεοπτικὰ προγράμματα πού ἡ VOA (Φωνὴ τῆς Ἀμερικῆς) ἐκπέμπει ὡς καὶ τοῦ Radio Farda. Αὐτὸ δεικνύει καθαρά ὅτι οἱ ἀμερικανοὶ πολιτικοὶ ἔχουν προγραμματίσει σχέδια γιὰ πολίτες τοῦ Ἰράν καὶ ὅτι πρόθεση τους εἶναι νὰ διαιρέσουν τὶς διάφορες ὁμάδες τοῦ ἰρανικοῦ ἔθνους ξεσηκώνοντας τὴν μία κατὰ τῆς ἄλλης μὲ ἀβάσιμα ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα εἶναι καθαρὴ προπαγάνδα ψευδολογιῶν. 

Μία ἔστω καὶ γρήγορη ἐπισκόπηση ΜΜΕ ὅπως ἡ VOA καί ἡ Radio Farda μᾶς ἐπιτρέπει νὰ καταλάβουμε τὴν προσπάθεια νὰ κάνουν τοὺς Ἰρανοὺς νὰ ἀνησυχοῦν γιὰ τὴν πορεία τῆς χώρας, διαδίδοντας ἀνακρίβειες σχετικὰ μὲ τὰ γεγονότα καὶ διαφημίζοντας τὴν πολιτικὴ τοῦ Λευκοῦ Οἴκου καὶ τοῦ ἰσραηλινοῦ καθεστῶτος ὡς πρὸς τὸ Ἰράν. Πρόκειται γιὰ τὸν κύριο σκοπὸ αὐτῶν τῶν ΜΜΕ πλουσιοπάροχα χρηματοδοτούμενων ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ κυβέρνηση. 

Βάσει τῶν στατιστικῶν πού ἐδημοσίευσε ἡ Washington Post, τὸ ἀμερικανικὸ Κογγρέσο ἔχει ψηφίσει ἐτήσιο προυπολογισμὸ ἑπτὰ ἑκατομμυρίων δολλαρίων γιὰ τὸ Radio Farda καὶ χάρις σὲ αὐτὰ τὰ xρήματα αὐτὴ ἡ "μαλακὴ" πολεμικὴ μηχανὴ βομβαρδίζει ἀνελλιπῶς τὸ ἰρανικὸ ἔθνος μὲ προπαγανδιστικὲς ψευδολογίες. 

Ἴσως, καλὰ θὰ ἦτο ὁ λαὸς τῶν ΗΠΑ νὰ ἐγνώριζε πού πηγαίνουν τὰ χρήματα τῶν φόρων πού πληρώνουν καὶ πῶς οἱ κυβερνήσεις του ξοδεύουν γιὰ τοὺς συνεχεῖς πολέμους των ἐναντίον τῶν χωρῶν πού δὲν ὑπόκεινται στὴν ἀμερικανικὴ ἡγεμονία. 

Ὁ ἀμερικανικὸς λαὸς στερεῖται μὲν τῆς δυνατότητος νὰ ἀκούῃ τὴν προπαγάνδα τοῦ Radio Farda καὶ τῆς VOA. Παρὰ ταῦτα, εἶναι ζωτικὸ γι’ αὐτοὺς νὰ γνωρίζουν ὅτι ἡ κυβέρνησή τους δὲν ἀντιπροσωπεύει ἕναν "φάρο ἐλευθερίας", ὅτι δὲν ἔχει τὰ χαρακτηριστικὰ ἑνὸς "σκαπανέως τῆς δημοκρατίας", ἀλλὰ εἶναι μία προπαγανδιστικὴ μηχανὴ προγραμματισμένη γιὰ πολέμους καὶ ἀπόκτηση κερδῶν. 

Ἀφγανιστάν: Ἕνας πόλεμος πού δέν θά κερδηθῇ ποτέ ἀπό τίς ΗΠΑ, ἀλλά πού ὑπῆρξε ἀπαραίτητος γιά τήν ἐπιβίωση τοῦ καπιταλισμοῦ.

(Τὰ παραπάνω δύο ἄρθρα ἀσχολοῦνται μόνον μὲ τὴν χρηματοδότηση τῆς προπαγάνδας στὰ ΜΜΕ ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὸ State Department. Δὲν ἀναφέρουν τὰ πολὺ περισσότερα χρήματα πού δίδουν πολλοὶ ἄλλοι ἀμερικανικοὶ κυβερνητικοὶ ὀργανισμοὶ ὅπως ἡ CIA καὶ οἱ ὑπηρεσίες τοῦ ἀμερικανικοῦ στρατοῦ, ὄχι μόνον γιὰ τὴν προπαγάνδα ἀλλὰ γιὰ τὴν ὀργάνωση τρομοκρατίας, τὴν δολοφονία προσωπικοτήτων, τὴν συγκρότηση ντόπιων μισθοφόρων γιὰ τὴν ἀνατροπὴ καθεστώτων, τὸν χρηματισμὸ ὀργανώσεων γιὰ προώθηση "ἔγχρωμων" ἐπαναστάσεων καὶ "ἀνοίξεων", ἀκόμη καὶ γιὰ χρηματισμὸ οἰκολόγων καὶ ὀργανώσεων ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ὑπονόμευση ἀγανακτησμένων στὶς πλατεῖες τοΰ κόσμου. Ὅλη αὐτὴ ἡ τεραστία ἀμερικανικὴ κυβερνητικὴ ψυχολογικὴ μηχανὴ ἀποδεικνύει ὅτι ὁ παγκόσμιος καπιταλισμὸς δὲν δύναται νὰ ἐπιζήσῃ χωρὶς πόλεμο. Ὅταν δὲν ἔχει ἐχθρούς τούς κατασκευάζει ὅπως κατεσκεύασε τὴν Ἂλ Κάϊντα καὶ τὸν ἰσλαμικὸ φανατισμό. Ὅταν ὁ οἰκονομικὸς ἀνταγωνιστὴς στὰ πλαίσια τοῦ καπιταλισμοῦ γίνεται ἀπειλητικὸς τὸν τραυματίζει ὅπως οἱ ΗΠΑ ἔπραξαν κατὰ τῆς Ἰαπωνίας στὴν δεκαετία τοῦ 1990 καὶ ὅπως πράττει σήμερα κατὰ τοῦ εὐρώ Τὴν σημασία τοῦ ἐσωτερικοῦ πολέμου τοῦ καπιταλισμοῦ τὴν ἐξήγησε μὲ πολὺ σαφήνεια ὁ Στάλιν, προβλέποντας σωστὰ ὅτι πόλεμος μεταξὺ καπιταλιστὼν εἶναι πιὸ πιθανὸς παρὰ πόλεμος μεταξύ τοῦ καπιταλιστικοῦ καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου. Ὁ πλανητικὸς πόλεμος πού μαίνεται σὲ ὅλην τὴν ὑφήλιο ἀπὸ τὸ 1999 δὲν ἀφορᾷ πρωτίστως τὸν ταξικὸ πόλεμο, ἀλλά πόλεμο συμφερόντων μεταξὺ καπιταλιστών. Μιλόσεβιτς, Μπὶν Λάντεν, Σαντάμ, Καντάφι, ὑπῆρξαν φίλοι καὶ συνεργάτες τῆς Ἀμερικῆς ἀλλὰ ἐθυσιάσθησαν ἀπὸ αὐτήν. Τὸ χρῆμα δὲν κερδίζεται παρὰ μόνον μὲ αἷμα).

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗ τεῦχος 62 ( σελίδες 11-17)

Φόρος ἀνύπαρκτης περιουσίας

Τὸ πρόβλημα χρονολογεῖται πρὸ πολλῶν αἰώνων. Οἱ ἀρχὲς εἶχαν ἀπευθύνει μήνυμα σὲ ὅλες τὶς γυναῖκες στὴν ἀναπαραγωγικὴ ἡλικία νὰ ἐπιδείξουν ἰδιαίτερη προσοχή. Γενετικὰ λάθη δὲν ἦταν πλέον ἀποδεκτά. Ὅλες ἔπρεπε νὰ πάρουν τὰ δισκία "ἐπιδιόρθωσης", πού θεράπευαν τὶς γενετικὲς ἀσθένειες διορθώνοντας τὰ σφάλματα τοῦ γονιδιώματος τῶν ἐμβρύων. Ἡ Πηνελόπη εἶχε ἀρνηθεῖ μιὰ φορά, ἀλλὰ τώρα ἡ πίεση εἶχε πράγματι γίνει ἀσφυκτική. Θὰ μποροῦσε εὔκολα νὰ εἶχε ἑξαιρεθεῖ ἐπικαλούμενη διαφορετικὲς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις, ἀλλὰ ἐκείνη ἐπέμενε νὰ λέει ἁπλὰ πὼς ἦταν δική της ἀπόφαση. Ὁ Ὀδυσσέας στήριζε τὴν ἀπόφαση τῆς συζύγου τοῦ ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ ποιὸ ἦταν τὸ πρόβλημα τῆς Πηνελόπης. Δὲν μποροῦσε νὰ κατανοήσει τὸν λόγο γιὰ τὸν ὁποῖο ἡ Πηνελόπη δὲν ἀποδεχόταν αὐτὸ πού ἤθελαν νὰ ἐπιβάλλουν οἱ ἀρχές. Ἄλλωστε τοῦ φαινόταν πὼς ἦταν γιὰ τὸ καλό τῆς κοινωνίας. Τὰ πράγματα φτάσανε στὸ ἀπροχώρητο, ὅταν οἱ ἀρχὲς κατηγόρησαν τὴν Πηνελόπη πὼς καταπατᾶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα μὲ τὴν ἄρνησή της νὰ πάρει τὸ διορθωτικὸ χάπι καὶ ἐξόρισε τὴν οἰκογένεια στὴν Ἰθάκη.

Ἡ ψυχὴ εἶναι ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ πού διακρίνουν τὰ ἄτομα (αὐτὰ πού φορᾶμε, πού τρῶμε, τὰ μέρη πού μᾶς ἀρέσει νὰ ταξιδεύουμε, οἱ ἄνθρωποι πού ἐρωτευόμαστε), ἀλλὰ ἐπίσης καὶ ὁ τρόπος καθὼς καὶ αὐτὰ πού σκεφτόμαστε. Ἀλλὰ τί εἶναι οἱ σκέψεις; Ποιὸς τὶς ἔχει; Πῶς ἀνακαλύφθηκαν καὶ ποιοὶ ἦταν αὐτοὶ στοὺς ὁποίους πρωτοπροέκυψαν; Πῶς σκέφτεται κανεὶς τὶς σκέψεις; Εἶναι οἱ σκέψεις πού ἐκφράζουμε διαφορετικὲς ἀπὸ τὶς σκέψεις μᾶς καθεαυτές; Πῶς ἐκφράζονται οἱ σκέψεις; Τί τοὺς συμβαίνει ὅταν ἀνακαλύπτονται; Συνδέονται οἱ σκέψεις μὲ τὰ συναισθήματα; Ἐὰν ἀποδεχθοῦμε πὼς ἡ διαδικασία τῆς σκέψης ἔχει ἀρχὴ μήπως αὐτὸ σημαίνει πὼς δεχόμαστε πὼς ἡ σκέψη ἔχει καὶ τέλος; Ἂν ἡ ἀπάντηση εἶναι καταφατικὴ τί συνέπειες μπορεῖ νὰ ἔχει ἡ τρομακτικὴ πιθανότητα νὰ συμβεῖ κάτι τέτοιο; Ἂς σκεφτοῦμε, γιὰ παράδειγμα, τὶς νέες τεχνολογίες πού ἀπειλοῦν τὴ σιωπή, τὴ μνήμη, καὶ φράζουν τὸ δρόμο πού ὁδηγεῖ στὴ φιλοσοφία, καὶ τὴν ποίηση.

Βαθιὰ ἀνάσα. Ὑπολογισμὸς τῆς μείωσης περιεκτικότητας ὀξυγόνου στὸ δωμάτιο. Κρύος ἱδρώτας στὸ πρόσωπο καὶ μιὰ περίεργη ζάλη. Ὁ κόσμος ἀπότομα περιορίζεται σὲ μιὰ σκοτεινὴ σήραγγα. Μετὰ κουλουριασμένος καθιστὸς στὸ δάπεδο- ἀπ’ὅπου εἶναι ἀδύνατη ἡ πτώση.

Ἡ ὑποδοχὴ στὰ ἔκτακτα συνήθης ἐπανάληψη τοῦ γνωστοῦ παιχνιδιοῦ τῶν ἐρωταποκρίσεων. Ἀδιάφοροι, εὐγενικοὶ ὑπάλληλοι, καταγράφουν τὸ ἱστορικό: ὠχρὸ πρόσωπο, φοβισμένος, νευρικὸς καὶ κατὰ πάσα πιθανότητα ὑπὸ τὴν ἐπήρεια φαρμακευτικῶν οὐσιῶν. Ὀνοματεπώνυμο, κατοικία, οἰκογενειακὴ κατάσταση, ἀριθμὸς τηλεφώνου οἰκίας, ἐπικόλληση τῆς ἐτικέτας "ἄγνωστον" δίπλα στὸ γενετικὸ διάγραμμα καὶ ἡ ἐξήγηση “λόγω ἀρνήσεως τῆς μητέρας νὰ πάρει τὸ διορθωτικὸ χάπι”, πού συνεπάγεται πρόστιμο μὲ βάση τὸ ἄρθρο .... τοῦ νόμου ... περὶ δημόσιας ὑγείας.

Σάββατο βράδυ 23:30. Ἀνήσυχη νύχτα. Οἱ ἐξετάσεις Doppler καὶ τὸ σπινθηρογράφημα ἀερισμοῦ/αἱμάτωσης ἀρνητικά. Ὑποκαλιαιμία ἀλλὰ καμμιὰ ἔνδειξη αἱμορραγίας. Χρόνος ἐνεργοποιημένης μερικῆς θρομβοπλαστίνης καὶ ἔκκριση οὔρων σὲ φυσιολογικὰ ἐπίπεδα. Χορήγηση ἡπαρίνης καὶ μπόλους συμπυκνωμένου διαλύματος χλωριούχου καλίου. Ἀσθενὴς περιφερόμενος στοὺς διαδρόμους τοῦ νοσοκομείου, σὰν περιπατητικὸς φιλόσοφος κρεμασμένος ἀπὸ τὸν στύλο ἐνδοφλέβιας ἔγχυσης.

Πνευμονικὸ ἀγγειόγραμμα. Ζητεῖται ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἀσθενοῦς, ὁ ὁποῖος συγκατατίθεται ἀπὸ τὴν ὕπτια θέση. Εἶναι πλήρως ἐνήμερος γιὰ τὶς περιπλοκές. Ἄλλωστε τὸ Midazolam εἶναι ὑπέροχο φάρμακο, μπορεῖ νὰ διευκολύνει τὴ διαγραφὴ ἀπὸ τὴ μνήμη τυχὸν δυσφορίας ἢ ἀνεπιθύμητων ἐπιπτώσεων πού ἐνδέχεται νὰ προκύψουν ἀπὸ τὴ διαδικασία. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἀγγειογράμματος ἀρνητικό. O ἀσθενὴς ἐπέζησε (ὡς φυτό).

Νὰ σημειώσω, αὐτὴ εἶναι ἡ δική μου ἐκδοχὴ τῶν γεγονότων. Τηλέμαχο (Τηλὲ-μαχο) μὲ λένε...

Ἡ πολιτική ἀπάτη τοῦ "πατριωτικοῦ" παρεμβατισμοῦ

Διαβάζοντας τὴν εἴδηση, ὅτι βουλευτής, ἀνήκων σὲ κόμμα πού πρεσβεύει τὸν πατριωτικὸ παρεμβατισμό – κάτι σάν τό τζατζίκι Ἰαπωνίας - , ἔβγαλε ἐν μέσῳ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς κρίσης μεγάλο χρηματικὸ ποσὸ στὸ ἐξωτερικό, ἐπὶ πλέον δὲ ἐλέγχεται ἡ πηγὴ προέλευσης τῶν χρημάτων, δὲν ἐξεπλάγην. Διότι γωρίζω ὅτι στὴν Ἑλλάδα ὁ πατριωτισμὸς τῶν κραυγῶν συμβαδίζει μὲ τὸ ὅσο γίνεται σφιχτότερο κράτημα τῆς κουτάλας. Θυμήθηκα ὅμως καὶ τὸ ἑξῆς: Ὁ πατριωτισμὸς εἶναι τὸ τελευταῖο καταφύγιο τῶν ἀπατεώνων ( Σάμιουελ Τζόνσον -1775). Τὸ ὁποῖο θὰ συμπλήρωνα: ὅταν μάλιστα στερεῖται κοινωνικοῦ καὶ πολιτικοῦ προβληματισμοῦ, μετατρέποντας τὴν ἱστορία σὲ κακόγουστο παραμύθι, μπορεῖ νὰ ἀδρανοποιήσει καὶ νὰ καταστρέψει μιά κοινωνία ὁλόκληρη.

Κάποιες διευκρινίσεις εἶναι ἀπαραίτητες. Ὄχι γιὰ τοὺς ἐγκεφαλικὰ καθυστερημένους, ἀπὸ ἱερὴ ἀγανάκτηση διαπνεομένους, πού καραδοκοῦν νὰ ἀπονείμουν πιστοποιητικὰ καὶ τίτλους προδοσίας.  Ἀλλὰ γιὰ τοὺς καλόπιστους συζητητές, τῶν ὁποίων τὰ ὅρια ἀντοχῆς ἀπέναντι στὴν πολιτικὴ ὑποκουλτούρα πού μᾶς περιβάλλει, ὡς ἀνθρώπινα πού εἶναι κοντεύουν νὰ ἐξαντληθοῦν.

Ὡς γνωστόν, οἱ βλάκες ἀποτελοῦν διακριτὴ κοινωνικὴ ὁμάδα, τῆς ὁποίας ἡ παρουσία καὶ ἡ δράση ἔχουν τεράστια σημασία, ὅπως ἔχει ἀποφανθεῖ καὶ ὁ Εὐάγγελος Λεμπέσης (Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ  ) . Ἡ επιδεικτική ἀγνόησή τους ἐπιβάλλεται, ὅταν δέ παρ’ ὅλη τήν ἀδιαφορία μας ὁ λόγος τους μετατρέπεται σέ δηλητηριώδη βόθρο συνιστᾶται το τσιμέντωμα.

Στὴν Ἑλλάδα ἡ διαχρονικὴ καλλιέργεια μιᾶς στημένης «ἐθνικῆς» ἰδεολογίας εἰς βάρος κάθε πνευματικῆς προσπάθειας ἔχει ἐπιτύχει θαυμαστὰ ποσοστὰ πολιτικῆς ἀποβλάκωσης. Ἀμφιβάλλω ἂν ὑπάρχει ἄλλη χώρα παγκοσμίως πού κάθε ὑπαρκτὸ κοινωνικοπολιτικὸ ζήτημα νὰ ἀπονευρώνεται πολιτικὰ καὶ νὰ μετατρέπεται μὲ χαρακτηριστικὴ εὐκολία σὲ μία διελκυστίνδα μεταξὺ «πατριωτῶν» καὶ «προδοτῶν».

Ἡ πολιτικὴ ὀντότητα τῆς νεοελληνικῆς κοινωνίας συναγωνίζεται τὸ ἐπίπεδο  ὀρνιθῶνος, ὅταν κάτω ἀπὸ κάθε πέτρα ἀνακαλύπτει ἀπὸ ἕνα προδότη καὶ δωσίλογο. Ὑπάρχει πιὸ πειστικὴ καὶ ἀποκαλυπτικὴ ἔνδειξη ἐθνικῆς ἀνυπαρξίας, ἀπὸ τὴν ἀναγωγὴ τῶν πάντων, ἀπό καιρικὰ φαινόμενα μέχρι τὴν κατοχύρωση τοῦ μπακλαβά, σὲ ζήτημα ἐθνικῆς μειοδοσίας πού καταλήγει στὸ ἀλληλοφάγωμα;

 

Σὰν τὰ μανιτάρια ξεφυτρώνουν, τὴν ἐποχὴ τοῦ μνημονίου, πολιτικοὶ σχηματισμοὶ καὶ κόμματα. Μέχρι καί «ἀντιμνημονιακή» κίνηση ἀπστράτων εἴδαμε. Εἶναι μήπως ὅλα αὐτὰ δεῖγμα δημοκρατίας καὶ πολιτικῆς ὡριμότητας; Ὅταν σὲ κάθε οἰκοδομικὸ τετράγωνο  ἀνοίγει καὶ μία θεατρικὴ σκηνὴ δὲν προάγεται ἀναγκαστικὰ ἡ τέχνη. Ἡ πληθώρα κυκλοφορούντων βιβλίων καί ἐντύπων, δεν συνεπάγεται ἀπαραίτητα κάποια πνευματική καλλιέργεια , οὔτε ἀποτελεῖ προϋπόθεσή της. Περισσότερο μιά χρηματοδοτούμενη - ἐξ οὗ καί ἡ πληθώρα ἐπαγγελματιῶν στόν χῶρο μεταπολιτευτικά - μέθοδο  προσαρμογῆς τῶν παλιῶν καί άναμασημένων ἰδεῶν στά τωρινά δεδομένα θυμίζει, παρά προβολή νέων. Σέ ἕνα τέτοιο πλαίσιο διανοητικῆς σύγχυσης, ἡ ἀντικατάσταση τῆς πολιτικῆς ἀναζήτησης καί ἀντιπαράθεσης ἀπό τόν ἀεριτζίδικο «πατριωτισμό» συμπληρώθηκε τά τελευταῖα χρόνια ἀπό θεωρίας συνωμοσίας παρά φύσιν πολιτικές ( βλέπε καί  Ἡ συνωμοσιολογία ὡς νεοταξικό ἐργαλεῖο ἰδεολογικῆς ἰσοπέδωσης )  

 

Κατ’ ἀναλογίαν λοιπόν, ἡ πλειονότης τῶν νέων φορέων εἶναι προϊόν τῆς πολιτικῆς κοινωνικῆς ἀνεπάρκειας καί κατ’ ἐπέκταση θολώνει τά νερά καί τήν συντηρεῖ. Τί ἄλλο να πεῖ κανείς για ἕναν ἀχταρμᾶ πού περιλαμβάνει ἀπό κινήσεις ἀποστράτων, ἀποτυχημένες περιπτώσεις παιδιῶν τοῦ κατεστημένου ( π.χ. Δημαρᾶς ἤ Καμμἐνος), ἀριστερούς πού περισσότερο ἐχθρεύονται τό ΚΚΕ παρά τόν Καμμένο; Ὑπάρχει πιό εὔκολος ἀντίπαλος γιά τήν τρόϊκα, τό Δ.Ν.Τ., την Ε.Ε. καί τό σύστημα ἐξουσίας ὅταν τά «ἐναντίον» τους πολιτικά ἐπιχειρήματα ἐναλάσσονται μεταξύ τῆς ὑποτιθέμενης ἠλιθιότητος τοῦ ΓΑΠ καί τοῦ χαρακτηρισμοῦ του ὡς δωσίλογου;

Ὅπως εἴδαμε καί στόν ἱπποπόταμο τοῦ Ροῒδη  , στὴν Ἑλλάδα μπορεῖς ἀνέξοδα νὰ δηλώσεις ὁτιδήποτε καὶ νὰ γίνεις πιστευτός. Ἂν μάλιστα τὴν πολιτική σου κενότητα καὶ καιροσκοπισμὸ τὰ καλύψεις μὲ ἐθνικοπατριωτικὲς κορῶνες, ἢ ἐπικλήσεις στὴν Παναγία, ὄχι μόνο ξεπλένεις τὶς παλιές σου ἁμαρτίες ἀλλὰ τὸ facebook σοῦ κατοχυρώνει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφέρεις λάσπη ὡς πολιτικὸ λόγο καὶ σὲ ἀναγορεύει σὲ πολιτικὸ κεφάλαιο.

Ὁ λεγόμενος πατριωτικὸς παρεμβατισμὸς – ὅρος ἀποκαλυπτικός τοῦ ἄγχους κάποιων ἐκπροσώπων τοῦ ἑλλαδικοῦ πολιτικοῦ τσίρκου νὰ πουλήσουν φύκια γιὰ κορδέλες μεταξωτὲς καὶ νὰ παρουσιασθοῦν ὡς νέοι θεωρητικοὶ καὶ καθοδηγητὲς -  ἐκδηλώνεται ἀπὸ πολλοὺς κομματικοὺς φορεῖς, ἀλλὰ ἐκφράζεται ποικιλοτρόπως καὶ ἐντός ἑνός εὐρύτερου κομματικοῦ φορέα. Ὁ καλλικέλαδος περιφερειάρχης, ἔχοντας προϋπηρεσία στὰ καθεστωτικὰ Μ.Μ.Ε ὡς παιδὶ τοῦ λαοῦ, χαρίζοντας παράλληλα σειρὰ προστίμων σὲ πιστοποιημένους κοινοὺς ἀπατεῶνες,  κατάφερε νὰ κάνει τόσο δυσδιάκριτα τὰ ὅρια τοῦ σοβαροῦ ἀπὸ τὸ γελοῖο, ὥστε νὰ ἱδρύσει ὅμιλο πολιτικοῦ προβληματισμοῦ, κάτι σὰν ἐθνικοπατριωτική δεξαμενὴ σκέψης.

Μία δυναμικὴ καὶ ζωντανὴ ἔκφραση τοῦ ἴδιου παρεμβατισμοῦ, στὸν χῶρο τῆς ἴδιας δεξιᾶς πολυκατοικίας, ἔχουμε ἀπὸ ὑποψηφίους πού εὐαγγελίζονται,  «καθαρὲς ἰδέες» μὲ τὰ «καθαρά τους  χέρια», ἐγγυητὲς τέλος πάντων της  «καθαριότητος» , καὶ  παράλληλα μὲ τὴν κάθοδο στὸν ἐκλογικὸ στῖβο, μεταξὺ ἄλλων ἀπασχολοῦν τὴν δικαιοσύνη γιὰ φοροκλοπή, τοκογλυφία, παροχὴ προστασίας καὶ ἐκβιασμό.

Μεταξὺ τῶν προτάσεων πού συνθέτουν τὸ περιεχόμενο τοῦ πατριωτικοῦ παρεμβατισμοῦ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀνεξέλεγκτη εἰσροὴ «μαύρου» χρήματος –στὰ πλαίσια τῆς «καθαριότητος» πού εὐαγγελίζονται ἴσως;-  γιὰ νὰ πάρει μπροστὰ ἡ οἰκονομία, ἡ ἴδια αὐτὴ οἰκονομία πού δημιούργησε αὐτὸ τὸ μαῦρο χρῆμα. Μίλησε κανεὶς γιὰ κοινωνικὴ δικαιοσύνη;

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς στρατιωτικῆς θητείας μέσῳ νομιμοφανῶν ἢ παρανόμων –βλέπε πλαστογραφία – διαδικασιῶν,  ξεπερνιέται πανεύκολα ἅμα ἀρχίσεις νὰ ἀρθρώνεις ξετσίπωτα καὶ δημοσίως λόγο πατριωτικό.

Μιά ἰδέα γιὰ τὴν ποιότητα αὐτοῦ τοῦ πατριωτισμοῦ καὶ τῶν ποικιλόμορφων ἐκφραστῶν του, μποροῦμε νὰ πάρουμε ἀπὸ αὐτὸ τὸ βιντεάκι

http://www.youtube.com/watch?v=yVbxUwtNX5A , στό ὁποῖο πρωταγωνιστεῖ ὁ ἑλληνόψυχος βουλευτής στόν ὁποῖο ἀρχικά ἀναφέρθηκα. Εἶναι σημαδιακή ἡ ἀπαξίωση και ἡ λάσπη πού ἐπιφυλάσσει ὁ λεγόμενος «πατριωτικός» παρεμβατισμός γιὰ τὸν Μανώλη Γλέζο, τόν ἄνθρωπο πού μαζί μέ τόν Λάκη Σάντα κατέβασαν τήν γερμανική σημαία ἀπό τήν Ἀκρόπολη. Βρίσκω τον χαρακτηρισμό «ἐκτελεστές συμβολαίων» πού ἀπευθύνει το ΚΚΕ, σέ αὐτές τις περιπτώσεις ἐξαιρετικά ἐπιεική.

Ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωση πού ἡ διαπλοκὴ βλακείας καὶ πατριωτισμοῦ, ἀγγίζοντας τὴν τελειότητα, παίρνει τὴν πιὸ χυδαῖα, ἀποκρουστικὴ καὶ ἐγκληματικὴ μορφή. Σπεκουλάροντας πάνω στον πόνο τῶν ἀνθρώπων, πού εὐτυχῶς μερικές φορές τούς κόβουν τόν βῆχα μέ ἀξιοπρέπεια   . Ὑστερόβουλα, ὡς πολιτικὸ νταβατζιλίκι, κάνοντας θελήματα καὶ προσφέροντας ὑπηρεσίες σὲ κατοίκους γκετοποιημένων περιοχῶν τῆς Ἀθήνας, ἐκμεταλλευόμενη τὸν φόβο καὶ τὴν ἀνασφάλειά τους. Ἤ τοποθετώντας ἐκρηκτικοὺς μηχανισμοὺς σὲ σάκκους ἀπορριμάτων, στοὺς ὁποίους ἐξαθλιωμένοι μετανάστες ἀναζητοῦν τροφή.

Παλιότερα, ἐπὶ γερμανικῆς κατοχῆς, οἱ γερμανοτσολιάδες καὶ οἱ ταγματασφαλίτες τασσόντουσαν σὰν γνήσιοι δωσίλογοι, ξεκάθαρα καὶ «πατριωτικὰ» στὴν ὑπηρεσία τοῦ κατακτητῆ. Σήμερα ἡ ἰδεολογικὴ συνέχειά τους, ἀνακαλύπτοντας τὴν «ἀντιδωσιλογικὴ» της πλευρά, λειτουργεῖ κάτω ἀπὸ διάφορα προσωπεῖα ὡς «ἀντιμνημονιακὴ» Πέμπτη Φάλαγγα. Παράλληλα μέ τήν ἀρλουμπολογία πού ἐκφέρει, δέν προσπαθεῖ οὔτε γιά τά μάτια τοῦ κόσμου νά συγκρατήσει τήν κατά κάθε ἀριστεροῦ πολιτικοῦ λόγου ὑστερία της.

Πέραν τοῦ δηλητηρίου πού χύνει καὶ τῆς ἀμάθειας πού συντηρεῖ ἐντός της κοινωνίας, ὅλη αὐτὴ ἡ ἀνθελληνικὴ κοινοβουλευτικὴ καὶ ἐξωκοινοβουλευτικὴ συμμορία τῆς αὐτοϊκανοποιούμενης πατριδοκαπηλίας καὶ ἐθνικοφροσύνης, προσφέρει μία ἐξ ἴσου καταστροφική γιά τήν κοινωνία ἀλλά πολύτιμη ὑπηρεσία στὴν ἄσπιλη, ἀμόλυντη καὶ ἀποστειρωμένη προπαγάνδα τῆς στείρας «οἰκονομικῆς ἐξυγίανσης», τῆς διύλισης τῶν ἀξιῶν ἀπὸ τὸ χρῆμα, τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας καὶ τῶν «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων», καί στήν ἐν τέλει de facto διατήρηση καθεστώτων ἐπιτήρησης. Μὲ τὴν μαϊμοῦ ἀντιπαράθεση πού ἔχει μαζί της δουλεύοντας σὰν τσιράκι, τῆς παρέχει «ἀτράνταχτο» ἄλλοθι στὴν στοχοποίηση καὶ στὸ ξεκαθάρισμα τοῦ πολιτικοῦ τοπίου ἀπὸ ὁποιαδήποτε θέση γνήσιου πολιτικοῦ προβληματισμοῦ.

Προσωπικὰ ἔχω βαρεθεῖ νὰ μοῦ σερβίρουν πολιτικά περιττώματα τῇ συνοδείᾳ τοῦ ἐθνικοῦ ὕμνου. Πόσῳ μᾶλλον ὅταν ὁ ποιητὴς πού τὸν συνέγραψε,  Διονύσιος Σολωμὸς –Bortolani , μὲ πνεῦμα Ἑλληνικὸ ἄρα καὶ κατὰ τοῦ ἑλλαδισμοῦ, θὰ τὸν ἀπέσυρε ἀπὸ τὸ προσκήνιο ἂν φανταζόταν τὴν χρήση πού θὰ τοῦ ἐπεφύλασσαν…

Οἱ παλιοροκάδες

Ἡ μύγα τοῦ εἴδους "Δροσόφιλα", ἢ φρουτόμυγα τῆς οἰκογένειας Drosophilidae εἶναι μιὰ μικρὴ μύγα χρώματος καφὲ πρὸς τὸ μαῦρο μὲ κόκκινα μάτια. Τὸ ὄνομά της (ἀγάπη γιὰ τὴ δροσιὰ) προέρχεται ἀπὸ τὴ συνήθεια τῆς μύγας αὐτῆς νὰ ἀποθέτει τὰ αὐγὰ της πάνω σὲ φροῦτα καὶ ἀνάλογες τροφές. Ἡ μοναδικότητα τῆς Drosophila ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἔντομο αὐτὸ ἐπιβιώνει τρώγοντας τὴ ζύμη ποὺ ἐκκρίνουν τὰ σάπια φροῦτα. Ἡ ζύμη μετατρέπει τὴ ζάχαρη τῶν φρούτων σὲ ἐνέργεια μέσω τῆς διαδικασίας τῆς ζύμωσης, ὑποπροϊὸν τῆς ὁποίας εἶναι ἡ αἰθανόλη. Ἔτσι, οἱ φρουτόμυγες περνοῦν τὴ ζωὴ τους κολυμπῶντας μέσα στὸ οἰνόπνευμα. Ἐνῷ ἡ αἰθανόλη εἶναι τοξικὴ γιὰ τοὺς περισσότερους ὀργανισμούς, οἱ φρουτόμυγες καταναλώνοντας οἰνόπνευμα ὄχι μόνο ἐπιβιώνουν, ἀλλὰ καὶ ἀμύνονται κατὰ τοῦ κυριώτερου ἐχθροῦ τους, τῆς μικροσκοπικῆς παρασιτικῆς σφήκας Leptopilina. Ἡ ψηλὴ συγκέντρωση ἀλκοόλης στὸ αἷμα τῆς Δροσόφιλας σκοτώνει τὶς παρασιτικὲς σφῆκες.

Ὁ Γιάννης, ἡ Κλειώ, ὁ Θόδωρος, τὸ Χριστινάκι ἦταν μόνιμα βουτηγμένοι στὴν tequila. Τὰ ἀποστεωμένα κορμιὰ τους καθὼς ἔγερναν πάνω στὴ μπάρα ἔμοιαζαν σὰ νὰ στηρίζονται σὲ ξιφολόγχες. Ὁ Γιάννης φώναζε "ἡ μουσικὴ δὲν ἐπουλώνει πληγὲς μόνο ἀνοίγει καινούριες". Οἱ αὐλακώσεις πάνω στὴν ἐπιφάνεια τοῦ βινυλίου ἀντικατόπτριζαν ἐπακριβῶς τοὺς καταγεγραμμένους ἤχους, τὴν ψυχή, τὸν τρόπο ζωῆς, τὴ μοναχικότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀλληλεπίδραση μὲ τὴν παρέα. Ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ ἡ μουσικὴ ἦταν πολιτιστικὰ καὶ οἰκονομικὰ μία αὐθόρμητη δραστηριότητα. Ἀργότερα ἦρθαν ἡ αὐξανόμενη ψηφιοποίηση, τὰ CD, τὰ mp3, τὸ Napster, τὸ iPod, τὸ Net Neutrality καὶ ἡ ἀξία τῆς μουσικῆς μειώθηκε ποικιλοτρόπως. Τὸ βινύλιο ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπέχει θέση χρυσοῦ προτύπου.

Τὸ Χριστινάκι δίπλα ἀπὸ μιὰ ἄδεια μπουκάλα “Captain Morgan” εἶχε ἀποκοιμηθεῖ καὶ τὸ βιβλίο κάλυπτε τὸ πρόσωπό της. Τὸ ἐξώφυλο, ἡ ἁφή του, ἡ ὀσμή, τὸ βάρος του, τὴν ἀγκαλιάζουν μὲ τρόπο ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ πράξει τὸ kiddle, τὸ ὁποῖο δὲν δίνει προτεραιότητα στὰ ζητήματα αὐτά. Οἱ λάμπες φθορισμοῦ ἑλκύουν τὶς φρουτόμυγες μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ οἱ σύγχρονοι τηλεθεατὲς ἔχουν προσκολληθεῖ στὴν ἰδεολογία τῶν φιλελεύθερων ἀγορῶν. Μὲ φῶτα "νέον" ἡ ἀπόγνωσις.

Ἐπιβολή

Steve Bell on the Greece bailout deal
Guardian 22/02/2012

Ὁ ἱπποπόταμος τοῦ Ροῒδη ( ΑΣΜΟΔΑΙΟΣ 1875)

Κάνοντας μιά διαδρομή 137 χρόνων πρός τά πίσω ἐπιστρέφουμε, μέσῳ τοῦ Ἐμμανουὴλ Ροῒδη, στὰ 1875. Ἀφοῦ διαβάσουμε τὸ παρακάτω ἄρθρο του, ἀπὸ τὸν «Ἀσμοδαῖο» ( 14/12/1875 & 21/12/1875), ἂς ἐπιχειρήσουμε μιὰ πρώτη σύγκριση μὲ τὴν δική μας πολιτικὴ πραγματικότητα. Μιά πολιτικὴ ἡγεσία διαρκῶς ἀνιστόρητη, προερχόμενη ἀπό μιά κοινωνία ὕποπτα ἀνεκτική, καὶ οἱ μεταξύ τους σχέσεις, ἐλάχιστη ποιοτικὴ διαφορὰ παρουσιάζουν μὲ τὶς ἀντίστοιχες τοῦ σήμερα. Τό νεοελληνικό κοινό, ὡς ἱπποπόταμος ἀρκούμενος στήν ἡσυχία τοῦ βάλτου ἀδυνατοῦσε, ὅπως καί τό σημερινό, ὄχι μόνο νὰ σταθεῖ στὴν ὄρθια στάση καὶ νὰ ἀρθρώσει λόγο πολιτικὸ κατὰ τῶν κυβερνώντων καί τῶν παρασίτων πού τούς περιτριγύριζαν, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον, γυρνῶντας τὴν πλάτη σὲ πένες σὰν τοῦ Ροῒδη, ἀπέτυχε καὶ νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν οὐσία τῶν πραγμάτων, πού παραμένει μέχρι τις ἡμέρες μας ἀπαράλλαχτη. Ἄν ὅμως αὐτή ἡ ἄμεσα συνδεδεμένη μέ το κρατικό και διοικητικό ξεχαρβάλωμα κοινωνική χαλαρότητα, λίγο πολύ παραμένει ἴδια, ἡ διαφορὰ ὡς πρὸς τὴν δημοσιογραφία καὶ τὸν δημόσιο λόγο φαίνεται τεραστία ὡς μέγεθος καὶ ἐπὶ τὰ χείρω ὡς ποιότητα. Ὄχι ὡς πρὸς τὰ τεχνολογικὰ μέσα, ἡ ἐξέλιξις τῶν ὁποίων εἶναι φυσικὸ νὰ ἐπηρεάζει τὴν λειτουργία της. Ἀλλὰ ὡς πρὸς τοὺς ἀναθεωρημένους στόχους καὶ τὴν ἀναμφισβήτητη ἀποτελεσματικότητα πού τοὺς συνοδεύει. Οἱ φορεῖς τοῦ δημοσίου λόγου, «ἀνταποκρινόμενοι» στὶς συνθῆκες βάλτου στόν ὁποῖο παγίδευσε τὸν νεοέλληνα ἡ ἐπίσημη καί ἄνευ συνεπειῶν μεγαλόστομη καί κούφια «ἐθνική διανόηση», στρογγυλοκάθησαν στὴ θέση της καί συνέχισαν τό ἔργο της. Ὁ «ἐξευγενισμὸς» τοῦ βάλτου, μὲ τὴν μετατροπή του σὲ πολυκατάστημα καί τοῦ παλαιοῦ «ἱπποποτάμου» σέ καταναλωτή, ἦταν πλέον θέμα χρόνου. Ὅπως θέμα χρόνου εἶναι, μέσα σέ περιβάλλον ἰδεολογικοῦ βαλτώματος, ἀνευθυνότητας καί μιμητισμοῦ, ἡ περαιτέρω μετάλλαξη τοῦ νεοέλληνα σέ δεσμώτη ἑνός ἀναπτυξιακοῦ στρατοπέδου συγκεντρώσεως, στό ὁποῖο θά προσφέρει «ἐθελοντικά» τίς ὑπηρεσίες του ἔναντι πινακίου φακῆς.

ΤΡΙΑΝΔΡΟΛΟΓΙΟΝ

Ὁ κ. Ἀ. Κουμουνδοῦρος

Ὁ Αἴσωπος τῶν Γάλλων Λαφονταῖνος, καίτοι πωλήσας τὸν κάλαμόν του καὶ διαζευχθείς ἀναφανδὸν τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὴν ἠθικήν, ἦτο ἐν τούτοις τόσον καλὸς ἄνθρωπος, ὥστε εἷς τῶν φίλων του ἀκούων αὐτὸν κατηγορούμενον ἐν τινι συναναστροφῇ, ἐγερθείς ἔφραξε διὰ τῆς χειρὸς τὸ στόμα τοῦ κακογλώσσου κράζων « Κακολόγει, ἂν θέλεις τὸν πατέρα μου, ὄχι ὅμως καὶ τὸν καλὸν Λαφονταῖνον».

Ἂν ἠκούομεν κατηγορούμενον τὸν σήμερον πρωθυπουργόν, ἠθέλομεν πιθανῶς ἀποστομώσει καὶ ἡμεῖς τὸν κατήγορον διὰ τῆς αὐτῆς φράσεως• τόσον καλὸς ἄνθρωπος εἶναι καὶ ὁ κ. Κουμουνδοῦρος.

Κατὰ τοὺς πιστεύοντας τὴν ὕπαρξιν τῆς θείας Προνοίας, ἐπιβλεπούσης τὸν κόσμον τοῦτον, αὕτη, ὁσάκις πλάσμα τι γεννᾶται ἐπὶ τῆς γῆς, φροντίζει νὰ παρασκευάσῃ αὐτῷ τὰ ἀναγκαιοῦντα, ἵνα ἱκανοποίησῃ τὰς ὀρέξεις καὶ ἀναπτύξῃ τὰς ἰδιότητας, δι' ὧν ἐπροικίσθη ὑπ 'αὐτῆς. Ὅπου ἔθεσε λύκους, ἐκεῖ ἐτοποθέτησε καὶ πρόβατα πρὸς χρῆσιν αὐτῶν, ὅπου πιθήκους, ἐκεῖ καὶ μεγάλα δένδρα, ἵνα ἀσκῶνται οὗτοι εἰς τὴν γυμναστικήν, ὅπου Καλλιγούλαν, ἐκεῖ καὶ Ρωμαίους τῆς παρακμῆς, ἵνα προσκυνῶσι τὸν ἵππον του. Οὕτω καὶ τὸν κ. Κουμουνδοῦρον πλάσασα τόσον ἀγαθόν, ἐφρόντισεν ἡ θεία Πρόνοια νὰ παρασκευάσῃ αὐτῷ καὶ φορολογουμένους Ἕλληνας, ἀναδεχόμενους τὸ ἔξοδον τῆς ἀγαθότητός του.

Οἱ ἀστρονόμοι, μὴ εὑρίσκοντες μονάδα ἀρκούντως μεγάλην προστρέχουσιν εἰς παρομοιώσεις, ἵνα δώσωσιν ἡμῖν ἰδέαν τινά τῶν οὐρανίων ἐκτάσεων. Εἰς τοιοῦτον σύστημα ἀναγκαζόμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ καταφύγωμεν δι' ἔλλειψιν ἠθικοῦ πήχεως, ἱκανοῦ πρὸς καταμέτρησιν τῆς ἀγαθότητος τοῦ ἡμετέρου πρωθυπουργοῦ.

Κατὰ τὸ μέγεθος λοιπὸν τῆς ἀγαθότητος ταύτης, ἵνα ἀποχτήσῃ τις τὸ δικαίωμα νὰ τρέφεται δημοσίᾳ δαπάνῃ, ἀρκεῖ νὰ ἔχη στόμα καὶ τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζῃ τὸν κ. Κουμουνδοῦρον.

Ἂν φίλος του ὤν ὁ «Ἀσμοδαῖος» ἐζήτει παρ’ αὐτοῦ νὰ διορισθῇ καθηγητὴς τῆς Ἑβραϊκῆς ἀντὶ τοῦ κ. Κοντογόνου, ἔχομεν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ αἴτησίς του ἤθελεν εἰσακουσθῇ. Ἀφ' ἑτέρου ὅμως πρέπει νὰ προσθέσωμεν ὅτι ἂν προσετίθετο καὶ ὁ χορὸς εἰς τὴν προταθεῖσαν στρατιωτικὴν παίδευσιν τάξεως τινὸς πολιτῶν, τὸν ἀξιότιμον κ. Κοντογόνην ἤθελε διορίσει ὁ κ. Κουμουνδοῦρος μετ' ἴσης προθυμίας καθηγητὴν τῆς ὀρχηστικῆς, καὶ αἰτιολογήσει τὸ διάταγμα λέγων ὅτι, ἂν οὗτος δὲν ἔχη πόδας ἵνα χορεύῃ, ἔχει ὅμως στόμα ἵνα τρώγῃ.

Ὡς ὁ Ἰησοῦς ἐκήρυξεν ὅτι ἦλθε νὰ σώσῃ τοὺς ἁμαρτωλούς καὶ οὐχὶ τοὺς δικαίους, οὕτω καὶ σήμερον παρ' ἡμῖν ἡ αἰσχρότης τῆς διαγωγῆς εἶναι πρόσθετος τίτλος εἰς τὰς εὐεργεσίας τοῦ κ. Κουμουνδούρου. Πολλοὶ μάλιστα λέγουσιν ὅτι αὐτὴ εἶναι παρ' αὐτῷ ἀπαραίτητον προσόν, ἡμεῖς ὅμως πιστεύομεν ὅτι καὶ μόνη ἡ ἀνικανότης ἀρκεῖ πρὸς ἀπόκτησιν τῆς εὐνοίας του, φθάνει μόνον νὰ ᾖναι ἀρκούντως ἀποδεδειγμένη.

Κατὰ τὸν Μακιαβέλλην πολιτικὸς ἀνήρ λέγεται ἐκεῖνος, ὅστις εἶναι πάντοτε ἕτοιμος νὰ κρεμάσῃ δύο ἀνθρώπους, ὁσάκις πρόκειται διὰ τούτου νὰ σωθῶσι τρεῖς. Ὁ ἀγαθώτατος ὅμως κ. Κουμουνδοῦρος οὐ μόνον κανένα δὲν κρεμάζει, ἀλλά καί ὁλοπρόθυμος εἶναι νὰ καύσῃ τὴν Ἑλλάδα, ἵνα θερμάνη τὴν χύτραν οἱουδήποτε τινος Περρωτοῦ ἢ Θεοδώρου.

Ὁσάκις εἰς τὸν ἡμέτερον πρωθυπουργὸν γίνονται παρατηρήσεις περὶ τοῦ ποιοῦ τῶν ὑπ' αὐτοῦ διοριζομένων, ὅτι εἶναι ἀμαθεῖς, βλάκες, ὑπόδικοι ἐπὶ κλοπῇ ἤ κατάδικοι ἐπὶ πλαστογραφίᾳ, εἰς τὰς ἐνστάσεις ταύτας ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ εὑρίσκει τὴν ἑξῆς στερεότυπον καὶ ὄντως λακωνικὴν ἀπάντησιν « Δὲν πειράζει.»

Οἱ γάλλοι ἱδρύσαντες ἀκαδημίαν κατέστησαν μετὰ μακρὰν συζήτησιν τὰς ἐν αὐτῇ θέσεις ἀμίσθους « ἐκ φόβου μὴ οἱ αὐλικοὶ τοποθετήσωσιν ἐκεῖ τούς ἀναπήρους ὑπηρέτας των». Τοιαύτης ὅμως προνοίας μὴ ληφθείσης καὶ διὰ τὸ ἡμέτερον πανεπιστήμιον, ἡ ἀγαθότης τοῦ κ. Κουμουνδούρου ἀνέδειξεν ἐν αὐτῷ ἱστορικοὺς Τζιβανοπούλους• εἰς δὲ τοὺς παρατηρήσαντας ὅτι ὁ κύριος οὗτος ἀνεκάλυψε τὸ « κατὰ τὸν μεσαιῶνα ἐμπόριον τῶν Φοινίκων» ἀπεκρίθη « Δὲν πειράζει».

Ἄδικον ὅμως ἤθελεν εἶναι νὰ μὴ μνημονεύσωμεν ὅτι ἐνίοτε, κατὰ τὰς τελευταίας μάλιστα ἡμέρας ἑκάστης πρωθυπουργίας του, μετὰ τοσαύτης σπουδῆς διανέμει τὰ περισσεύματα τῶν λαφύρων, ὥστε ἐν τῇ βίᾳ καὶ ἀπροσεξίᾳ τῆς τελευταίας ὥρας συνέβη ἐνίοτε καὶ εἷς ἢ δύο τίμιοι ἄνθρωποι νὰ παρεισφρήσωσι κατὰ λάθος.

Καὶ ἄλλην τινὰ δικαιοσύνην πρέπει ν' ἀποδώσωμεν τῷ κ. Κουμουνδούρῳ. Οἱ λοιποὶ κομματάρχαι μόνους τούς ἀνθρώπους αὐτῶν τροφοδοτοῦσιν, ἐνῷ οὗτος παρέχει, ὁσάκις δύναται, καὶ εἰς τοὺς τῶν ἀντιπάλων αὐτοῦ κοχλιάριον, ἵνα ἀντλήσωσιν εἰς τὴν χύτραν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐκ τῶν συγχρόνων πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς ὑφηλίου, μόνος ὁ κ. Κουμουνδοῦρος δύναται νὰ καυχηθῇ ὅτι οὐ μόνον τὴν πλειονοψηφίαν του ἀλλ' ὁλόκληρον τὴν νεοελληνικὴν ἀντιπροσωπείαν κατώρθωσεν ἅπαξ νὰ χορτάσῃ, ὑποθηκεύσας διὰ τὸ ἔξοδον τοῦ πρωτοφανοῦς συμποσίου τὰ τελωνεῖα τοῦ κράτους.

Ἀλλ' ἂν ὁ κ. Κουμουνδοῦρος ἀνεδείχθη κατὰ τὴν μεγαλοδωρίαν μοναδικός, εἶναι ἀφ' ἑτέρου καὶ πρὸς ἐξεύρεσιν τῆς ἀπαιτουμένης πρὸς τοῦτο δαπάνης ἀνώτερος παντὸς ἄλλου. Μὴ ἀρκούμενος εἰς ὅσα πρὸς τοιαύτην χρῆσιν παρέχει αὐτῷ ἡ παροῦσα φορολογουμένη γενεά, προεξοφλεῖ καὶ τῶν τέκνων αὐτῆς τοὺς ἱδρῶτας, προκαταβάλλων ἀπὸ τοῦδε εἰς τούς φίλους του τὰ μερίσματα μεγάλης τινος ὅσον οὔπω συντελούμενης ἐθνικῆς ἐπιχειρήσεως, τῆς χρεωκοπίας τῆς Ἑλλάδος.

Εἰς ἑκάστου ἔθνους τὴν ἱστορίαν ἀπαντῶνται ἐποχαὶ τινες, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἠθικὸν φρόνημα τοῦ λαοῦ ἐξεγείρεται ὡς ἐκ μακροῦ ληθάργου καὶ λαῦρον ἐπιπίπτει κατὰ τῆς πληθυνθείσης ἐνῷ ἐκοιμᾶτο αἰσχρότητος καὶ διαφθορᾶς. Τοιοῦτόν τι συνέβη ἐν Γαλλίᾳ κατὰ περίοδον τινα τῆς πρώτης ἐπαναστάσεως. Ὁ λαὸς ἐκεῖνος ὑπὸ τοσούτου κατελήφθη πρὸς τὴν ἀρετήν προσκαίρου ἐνθουσιασμοῦ καὶ μίσους πρὸς τὰς καταχρήσεις, ὥστε ἐμαστίγωσε δημοσίᾳ γυναῖκα τινα, διότι ἀπέκοψεν ἓν μόνον ρόδον ἐκ τοῦ βασιλικοῦ κήπου. Κατὰ τὰς τοιαύτας ἐποχὰς καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ μᾶλλον πεπωρωμένοι ὑποκύπτουσιν εἰς τὸ ρεῦμα τοῦ ἐξαγνίζοντος τούτου χειμάρρου τῆς κοινῆς γνώμης. Τοιαύτη ὀργὴ λαοῦ εἶχεν ἐγερθῇ ἐσχάτως καὶ παρ' ἡμῖν μετὰ τὰς αἰσχρότητας τῶν βουλγαριστῶν, πρὸ πάντων δὲ κατὰ τοῦ στυγεροῦ ἐγκλήματος της δωροδοκίας. Τῆς ὀργῆς ταύτης φλογερὸς διερμηνέας ὑπῆρξε καὶ ὁ κ. Κουμουνδοῦρος κατὰ τὴν ἱστορικὴν αὐτοῦ προσλαλιὰν ἐν Πειραιεῖ. Ἐπὶ ταύτην πεποιθότες ἠλπίσαμεν ὅτι ἤθελε θέσει τέλος πάντων χαλινὸν τινα εἰς τὴν ἀγαθότητα τῆς καρδίας του. Ἀλλ' ἡ σοφία τῶν ἐθνῶν εἶναι, φαίνεται, ἀλάνθαστος λέγουσα «Chassez le naturel il revient au galop». Οὕτω, ἀκριβῶς καθ’ ἥν στιγμήν, πιεζόμενος ὑπὸ τοῦ ἀκαταμαχήτου ρεύματος τῆς κοινῆς γνώμης προεφυλάκιζε δημοσίᾳ τούς κ. Νικολόπουλον καὶ Βαλασσόπουλον, ὡς δωροδοκηθέντας, ἀνεδείκνυεν ἔπαρχον Παξῶν τὸν κ. Παγκράτην, καὶ ὑπὸ τοῦ Βούλγαρη λαβόντα ἑκατὸν τάληρα ἵνα προσέλθῃ εἰς τούς στηλίτας καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ κ. Κουμουνδούρου ἀναφανδὸν διακόσια, συλλεγέντα δι’ ἐράνου, ἵνα μὴ προσέλθῃ. Εἰς δὲ τὰς γενομένας αὐτῷ παρατηρήσεις ἀπεκρίνετο μειδιῶν ὁ ἡμέτερος πρωθυπουργός, ὅτι ἂν ἡ φύσις ἔδωκεν εἰς τὸν κ. Παγκράτην ἓν μόνον στόμα ἵνα τρώγῃ, παρέσχεν αὐτῷ ἀφ' ἑτέρου δύο χεῖρας, ἵνα ἑκατέρωθεν δωροδοκῆται.

Οὕτω πανάγαθος ὢν ὁ κ. Κουμουνδοῦρος ἤθελον εἶναι βεβαίως ὁ ἄριστος κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ὑφηλίου, ἂν ἦτο καὶ παντοδύναμος.

Λέγοντες παντοδύναμος δὲν ἐννοοῦμε ἔχων τὴν ἄδειαν νὰ διαθέτῃ εἰς ἀγαθοεργίας τὴν πτωχὴν πρόσοδον τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ νὰ διατάσσῃ τοὺς κλασσικοὺς ἡμῶν ρύακας νὰ κυλίωσῃ γάλα ἀντὶ ὕδατος, τὰς πούπας νὰ παρέχωσιν ἀρτοκάρπους καὶ τοὺς στάχεις νὰ ὡριμάζωσιν ἄνευ ἱδρῶτος.

Πολλάκις ἐφαντάσθημεν τὸν ἡμέτερον πρωθυπουργὸν φέροντα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀντὶ τοῦ φραγκικοῦ κυλίνδρου τὸν στέφανον τοῦ μεγάλου Πανός, καὶ προσκαλοῦντα πάντας τοὺς γηγενεῖς εἰς διηνεκὲς συμπόσιον, ἐν ᾧ οἱ πολιτικοὶ αὐτοῦ ἀντίπαλοι καὶ οἱ ὑβρίσαντες ἢ ὁπωσδήποτε λυπήσαντες αὐτὸν κατεῖχον τὰς καλλιτέρας θέσεις καὶ ἐλάμαβανον διπλῆν μερίδα ὡς οἱ ἥρωες τοῦ Ὁμήρου.

Ἄλλοτε πάλιν εἴδαμεν αὐτὸν ἐν ὀνείρῳ μεταμορφούμενον εἰς γυναῖκα, τὴν καλὴν Ἐφεσίαν Ἀρτέμιδα, σφίγγουσαν τοὺς ἑκατόν αὐτῆς μαστοὺς καὶ γαλουχοῦσαν ὁλόκληρον τὸ ἀνθρώπινον γένος.

Ἂν δὲ ἀπὸ μυθολογικοῦ μετετρέπετο τὸ ὄνειρον ἠμῶν εἰς χριστιανικόν, ἐβλέπομεν τὸν κ. Κουμουνδοῦρον φέροντα κουκούλιον ἐλεοδότου μεσαιωνικοῦ τινός κοινοβίου, ἱστάμενον περὶ δυσμάς ἡλίου παρὰ τὴν πύλην τῆς Μονῆς, καὶ διανέμοντα ἀκουράστως διὰ γιγαντιαίου κοχλιαρίου τὸ περιεχόμενον τῆς ἐλεήμονος χύτρας εἰς τούς περὶ αὐτὸν συνωθουμένους χωλούς, ἐλεφαντιῶντας, Παγκράτας, φαυλοβίους, Θεοδώρους, βλάκας καὶ Τζιβανοπούλους.

Καὶ ἐφ’ ὅσον μὲν διήρκει τὸ ὄνειρον, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐγγαλορρόουν οἱ ποταμοὶ καὶ ἐχρύσιζον ἀκαλλιέργητοι οἱ στάχεις, μικρὰ ἐφαίνετο ἡμῖν ἡ ζημία ἂν ἀπέσπα ὁ ἡμέτερος πρωθυπουργὸς τὸν κ. Τζιβανόπουλον ἀπὸ τοῦ πατρῴου ἀρότρου καὶ ἀνεδείκνυεν αὐτὸν καθηγητὴν τῆς ἱστορίας, ἵνα διδάξῃ τὴν νεολαίαν ὅτι σκοπὸς τοῦ ἀερόστατου εἶναι « ν' ἀνέλθη ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν αἰθέρα, ὅπως ἐξετάσῃ ΕΓΓΥΤΕΡΟΝ τὰ οὐράνια συστήματα». ( Πολιτικῆς Φιλοσοφίας ὑπὸ Σωκράτους Τζιβανοπούλου ἐν τῷ προλόγω, Σελ. Ε στίχ. 26, αὐτολεξεί). Ὅταν ὅμως ἐξυπνοῦντες ἐσυλλογιζόμεθα ὅτι τὰ ἐννέα δέκατα τῆς Ἑλλάδος εἶναι χέρσος, οἱ δὲ ἡμέτεροι ποταμοὶ ἀντὶ γάλακτος κυλίουσι τὸ μὲν θέρος κονιορτόν, τὸν δὲ χειμῶνα μεταβαλλόμενοι εἰς χειμάρρους πνίγουσι τοὺς ἀνθρώπους δι' ἔλλειψιν γεφυρῶν, τότε τῇ ἀληθείᾳ εὐρίσκομεν τὴν δ' ἀεροστάτου ἐγγυτέραν ἐξέτασιν τῶν οὐρανίων συστημάτων ὁπωσοῦν ἀκριβοπληρωθεῖσαν.

Καὶ ἄνευ ὅμως τῆς παντοδυναμίας, ἂν ἄλλην τινα ὑπεράνθρωπον ἰδιότητα συνήνου εἰς τὸ πανάγαθον αὐτοῦ ὁ κ. Κουμουνδοῦρος τὴν τοῦ πανταχοῦ παρόντος, νομίζομεν ὅτι αὔτη ἤθελεν ἀρκέσει πρὸς σωτηρίαν τοῦ ἔθνους. Ἀφοῦ δὲν δύναται νὰ ἴδῃ δάκρυον χωρὶς νὰ τὸ σπογγίσῃ, οὐδὲ ἀνοικτὸν στόμα χωρὶς νὰ τὸ γεμίσῃ, ἡ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν του ἀκατάπαυστος ὀπτασία λιμοκτονούντων συνταξιούχων καὶ δεκατιζομένων γεωργῶν ἤθελεν συγκινήσει καὶ αὕτη τὴν ἀγαθὴ καρδίαν του . Ὑπὸ τὸ κράτος τῆς τοιαύτης συγκινήσεως ἤθελεν ἐνθυμηθῆ, ὅτι ἂν οἱ περικυκλοῦντες αὐτὸν Τζιβανόπουλοι τοποθετοῦσι τὴν ἀκμὴν τῶν Φοινίκων εἰς τὸν μεσαιῶνα ἢ προτίθενται νὰ προσεγγίσωσιν εἰς τοὺς ἀστέρας δι’ ἀεροστάτων, αἱ ἐλλείψεις αὗται, αἱ καθιστῶσαι αὐτοὺς λίαν ἀκαταλλήλους καθηγητάς ἢ καὶ δημοδιδασκάλους, οὐδόλως τοὺς ἐμποδίζουσι νὰ κερδίσωσιν ἐντίμως τὸν ἄρτον αὐτῶν διαπρέποντες ὡς ξυλοσχίσται ἢ ἀχθοφόροι.

Ἀλλὰ καὶ ἀπαράλλακτον ὅπως εἶναι ἂν παραδεχθῶμεν ὡς κάλλιστον κυβερνήτην τὸν κ. Κουμουνδοῦρον, τὸ σύστημα αὐτοῦ πάλιν ἔχει καὶ διὰ τοὺς ἐξ αὐτοῦ τρεφομένους τοῦτο τὸ κακόν, ὅτι ἀδύνατον εἶναι ἐπὶ πολὺ νὰ διαρκέσῃ. Ἂν καθημερινῶς προβιβάζονται ἄνθρωποι ἀπὸ τῆς τάξεως τοῦ ἐργαζομένου εἰς τὴν τοῦ ἀργοφάγου, ὁ καιρὸς δὲν εἶναι μακρὰν ὅτε οἱ προβιβαζόμενοι θέλουσι συναποθάνει τῆς πείνης μετὰ τῶν πρὶν τρεφόντων αὐτοὺς ἐπὶ τῶν ἐκχερσωθέντων ἀγρῶν τῆς Ἑλλάδος .

Ἄδικον βεβαίως ἤθελεν εἶναι ὁλόκληρον τῆς τοιαύτης καταστάσεως τὴν εὐθύνην νὰ ἐπιρρίψωμεν εἰς τὸν σήμερον πρωθυπουργόν. Ἀλλ' ἂν εἰς τὰς γινομένας κομματικάς σπατάλας ἔχει ὁ κ. Βούλγαρης τὴν μερίδα τοῦ λύκου, ἡ μερὶς τοῦ λέοντος ἀνήκει ἀναντιρρήτως, εἰς τὸν κ. Κουμουνδοῦρον.

Ἀληθὲς εἶναι ὅτι εἰς γενικὴν τοιαύτην διανομὴν ἕνα μόνον ἄνθρωπον ἐλησμόνησεν ὁ κ. Κουμουνδοῦρος, τὸν ἑαυτόν του. Ἕνεκα τούτου θαυμάζομεν καὶ ἀγαπῶμεν αὐτὸν ὡς ἰδιώτην• ὅση ὅμως καὶ ἂν ᾖναι ἡ ἕνεκα τούτου προσωπικὴ ἡμῶν συμπάθεια, βαρὺ ὁπωσδήποτε ἀποβαίνει τὸ θέαμα ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος μεταβαλλόμενης εἰς λειβάδιον κομματικῆς κτηνοτροφίας.

Τὰ κτήνη του ταῦτα, τὰ νεμόμενα ἀσυνειδήτως καὶ τῆς παρούσης καὶ τῆς μελλούσης γενεᾶς τὴν συγκομιδήν, νομίζομεν ὅτι ἕκαστος ἔχει καὶ τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον νὰ κυνηγήσῃ ὅπου καὶ ἂν τὰ ἀπαντᾷ, μέχρις οὗ ἀναγκασθῶσιν ἢ νὰ ζευγθῶσιν εἰς τὸ ἄροτρον, ἢ ἐπιβαίνοντα τῶν ἀεροστάτων τοῦ κ. Τζιβανοπούλου νὰ ζητήσωσιν οὐ μόνον τὴν «ἐγγυτέραν ἐξέτασιν», ἀλλά καὶ τὴν ἀπόβασιν εἰς ἄλλα μακρὰν ἡμῶν οὐράνια συστήματα.

Ὀφείλοντες ἤδη νὰ εἴπωμεν τι καὶ περὶ τῶν πολιτικῶν ἰδεῶν, δι' ὧν ὁ κ. Κουμουνδοῦρος ἠθέλησε κατὰ καιροὺς νὰ διακρίνῃ τὸ κόμμα αὐτοῦ ἀπὸ τῶν λοιπῶν, εὐρισκόμεθα εἰς μεγίστην ἀληθῶς ἀμηχανίαν. Ὡς τοῦ ταμείου τὰς θύρας ἀνοίγει εἰς ὅλους τούς πεινῶντας, οὕτω καὶ τῆς διανοίας του τὰς ἀγκάλας τείνει προθύμως εἰς πᾶσαν ἰδέαν. Αἱ πεποιθήσεις αὐτοῦ τῆς ἑσπέρας εἶναι τὸ προΐον τῶν συνδιαλέξεων ἢ ἀναγνώσεων τῆς πρωῒας. Ἐπὶ δὲ τῆς πολιτικῆς αὐτοῦ σημαίας τοσαύτας ἤδη ἀνέγραψεν ἀρχὰς « ἀποκέντρωσιν», «πῦρ καὶ σίδηρον», «ἐκλογικὴν μονοψηφίαν»», «ἐπέκταση τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως», « κατάργησιν βασιλικῶν προνομίων» καὶ ἄλλα τόσα, ὥστε τὰ συγχεόμενα γράμματα τῶν διαδοχικῶν τούτων ἐπιγραφῶν κατήντησαν ἤδη ν’ ἀποτελῶσιν ἀντὶ ἐπιγραφῆς λαβύρινθον γραμμῶν ἄνευ σημασίας.

Τοῦ δὲ « Ἀσμοδαίου» ἡ ἰδέα περὶ τῶν πολιτικῶν ἰδεῶν τοῦ κ. Κουμουνδούρου εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Οἱ Ἄγγλοι ἓν μόνον ἔχουσι ἐθνικὸν φαγητόν, τὸ ὁποῖον πλούσιοι καὶ πένητες τρώγουσι καὶ ἀγαπῶσι, τὸ ὀπτὸν κρέας• πρὸς ἐπίδειξιν ὅμως τοῦ γάλλου μαγείρου των καὶ ἀποφυγὴν τῆς μονοτονίας, στολίζουσι πολλάκις τὰς τραπέζας αὐτῶν καὶ διὰ πλακούντων καὶ καρυκευμάτων προωρισμένων νὰ εὐφραίνωσι μόνους τούς ὀφθαλμούς. Ἀπαραλλάκτως καὶ ὁ κ. Κουμουνδοῦρος ἐπιδεικνύει κατὰ καιροὺς εὐρωπαϊκάς θεωρίας καὶ ἰδέας, κατ’ οὐσίαν ὅμως εἰς μίαν μόνην νεοελληνικὴν εἶναι ἀφωσιωμένος ὅσον οἱ Ἄγγλοι εἰς τὸ ροσμπίφ, τὴν αὔξησιν τοῦ κόμματος αὐτοῦ δι' ἀγαθοεργιῶν.

Τὸ ἀνωτέρω ἐγράψαμεν πεποιθότες ὅτι οὐδόλως δύνανται νὰ δυσαρεστήσωσιν ἢ νὰ βλάψωσι τὸν κ. Κουμουνδοῦρον. Περιηγούμενος τὴν ἄνω Αἴγυπτον ὁ «Ἀσμοδαῖος» ἀπήντησε ποτε Ἀβυσσινὸν ἔχοντα ἥμερον ἱπποπόταμον ὅν ὑπερηγάπα• ἐπὶ τοῦ δέρματος τοῦ ζώου εἶχε ζωγραφίσει ὁ αὐτόχθων κύκλον καὶ ἐγυμνάζετο ἐπ' αὐτοῦ εἰς σκοποβολήν, βέβαιος ὤν ὅτι τὰ βέλη του οὐδένα ἐπροξένουν εἰς αὐτό πόνον ἢ ζημίαν.

Πρὸς τοιοῦτον παχύδερμον ἀφομοιοῦμεν οὐχὶ τὸν κ. πρωθυπουργόν, ἀλλὰ τὸ νεοελληνικὸν κοινόν, τὸ ὑπ’ οὐδενός βέλους ἀγριούμενον ἢ ταραττόμενον. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ παρ' ἡμῖν δημοσιογραφία ἔχει μὲν πολλὰ δυσάρεστα, ἀλλὰ τοῦτο τουλάχιστον τὸ καλόν, ὅτι δύναται τις περὶ παντὸς πολιτικοῦ ἀνδρός, ἔστω καὶ φίλου του, νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν χωρὶς φόβον νὰ τὸν δυσφημίσῃ.

Θ.

ΑΣΜΟΔΑΙΟΣ ( 14/12/1875, 21/12/1875)

Ἐργαζόμενοι στό ΑΛΤΕΡ - Ἡ ἔμπρακτη ταξική ἀγανάκτηση ἔφερε τό ξεβράκωμα τοῦ "ἀντιμνημονιακοῦ" λαμόγιου...

Οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΑΛΤΕΡ, κάνοντας ἐδῶ καὶ μῆνες ἐπίσχεση ἐργασίας, προβάλλουν τὶς θέσεις καὶ τὰ δίκαια πέρα γιὰ πέρα αἰτήματά τους πληρώνοντας μὲ «λεφτὰ παντελονάτα». Ἄνεργοι, ἀπλήρωτοι, ἐκβιαζόμενοι ἀπὸ τὶς λέρες πού καταπάτησαν τὰ δικαιώματά τους. Καταδικασμένοι στὴν ἀφάνεια ἀπὸ τὴν συντριπτικὴ πλειονότητα τῶν ΜΜΕ – πλὴν τῆς δημόσιας τηλεόρασης ὅπως εἴδαμε ἐδῶ, ὅλους αὐτοὺς τοὺς μῆνες δέν "ἀγανακτοῦν" μιμούμενοι ἤ κλαψουρίζοντας, ἀλλά δραστηριοποιοῦνται σὲ ἕναν ἀγώνα πολιτικό , πραγματικῆς ἐνημέρωσης γιὰ τὸ τί πραγματικὰ συμβαίνει σὲ διάφορους χώρους ἐργασίας τὴν ἐποχὴ τοῦ μνημονίου καὶ τῆς χεωκοπημένης Ἑλλάδας, μὲ συνεντεύξεις ἐκπροσώπων ἐργατικῶν σωματείων καὶ καθημερινὰ ρεπορτάζ. Χθὲς δέχθηκαν ἕνα ἀκόμα χτύπημα, ἀφοῦ ἡ νέα διοίκηση τοῦ «ἀντιμνημονιακοῦ» καὶ «δημοκράτη», στὰ λόγια, μεγαλομετόχου, ἔκοψε τὸ σῆμα τοῦ σταθμοῦ. Παρά τόν φανερό καί κρυφό πόλεμο, οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ ΑΛΤΕΡ συνεχίζουν.

Τί καλύτερο παράδειγμα ἀπὸ τὸ παραπάνω γιὰ νὰ ἀντιληφθῆ κάποιος, ὅτι πατριωτισμὸς ἄνευ οὐσιαστικοῦ πολιτικοῦ καὶ ταξικοῦ περιεχομένου εἶναι κάλπικος παράς, προσδιορίζεται δὲ ἀπὸ δύο πράγματα: Α) Τὴν μάταιη κάλυψη ψυχολογικῶν ἀναγκῶν καὶ ἀνισορροπιῶν πού προέρχονται ἀπὸ ἄνωθεν καλλιεργούμενη ἄγνοια ἢ χρυσαυγίτικο πολιτικὸ κρετινισμὸ τοῦ εἴδους « Ἕλληνας γεννιέσαι δὲν γίνεσαι». Β) Τὸ ὅσο γίνεται μεγαλύτερο φούσκωμα τραπεζικῶν λογαριασμῶν. Ἐδῶ ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ τὸν πατριωτισμὸ τῆς ἁρπαχτῆς καὶ τῆς κομπίνας. Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ πατριῶτες τῆς δεύτερης κατηγορίας ἐκμεταλλεύονται τεχνηέντως καὶ ποικιλοτρόπως αὐτοὺς τῆς πρώτης.

Ὁ μεγαλομέτοχος τοῦ ΑΛΤΕΡ, ἐναντίον τοῦ ὁποίου, καὶ τῆς νοοτροπίας πού ἐκφράζει, ἀγωνίζονται οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ σταθμοῦ, εἶναι μία μικρογραφία τῆς νεοελληνικῆς κατάντιας ποῦ κορυφώθηκε μεταπολεμικὰ καὶ ἀγκαλιάζει ὅλη τὴν κοινωνία. Εἶναι μία ἀπὸ τὶς κολόγριες τοῦ Χάμσουν μὲ τὶς μουχλιασμένες πάστες. Ὁ πολιτικοποιημένος πολίτης διακρίνει καθαρὰ ὅτι οἱ πατριωτικὲς καὶ δημοκρατικὲς φορεσιὲς τὸν στενεύουν, τοῦ φέρνουν δυσφορία, παρὰ τὶς φιλολαϊκὲς κορῶνες ποῦ βγάζει.

Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνα δεῖγμα ἀπὸ τὸ παρελθόν, τοῦ πῶς ἐννοοῦν τὸ δημόσιο συμφέρον, κάποιοι ἀεριτζῆδες πού νυχθημερὸν κόπτονται γιὰ τὴν «ὑπεράσπισή» του. Παράλληλα μὲ τίς ἐκτοξευόμενες κατηγορίες περὶ προδοτῶν, δωσιλόγων καὶ τοὺς κραυγάζοντες «πατριῶτες» πού κατὰ κάποιο θαυμαστὸ τρόπο εἶναι οἱ διαρκῶς εὐνοημένοι κάθε κατάστασης, ὑπάρχουν οἱ «δημοκράτες» καὶ «ὑπερασπιστὲς» τοῦ δημόσιου συμφέροντος ἢ τῆς δημόσιας περιουσίας, πού πρῶτοι θὰ στρώσουν τὸ χαλὶ στὰ κοράκια τῶν ἀγορῶν καὶ τοῦ χρήματος ἂν τοὺς πετάξουν ἕνα κόκκαλο ἀπὸ τὰ ἀποφάγια. Οἱ ἰδιοκτήτες τῶν καναλιῶν ΑΛΤΕΡ καί ΚΟΝΤΡΑ, πρωταγωνιστές μιᾶς ἱστορίας ἀπάτης, πλαστογραφίας καί φοροκλοπῆς κατά τοῦ δημοσίου ἀπό τά παλιά, πού παρουσίασε τὸ περιοδικὸ ΑΝΤΙ, δὲν ἀρκοῦντο σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο, ἀλλὰ πάντα συνεδύαζαν τὸν «πατριωτικὸ» μὲ τὸ δημοκρατικὸ ροῦχο. Καὶ ἔτσι ἐπιβίωσαν καὶ μεγαλούργησαν - ὡς παράσιτα ἐννοῶ-, προσθέτοντας σήμερα γιὰ ποικιλία καὶ ἕνα ἀπολίτικο «ἀντιμνημονιακὸ» σακάκι. Σαμποτάροντας ἀπό τά μέσα τίς κοινωνικές διεκδικήσεις. Οἱ ἀπανταχοῦ ἐμπνευστές μνημονίων πίνουν νερό στό ὄνομα τους. Χωρὶς αὐτοὺς τοὺς «ἀντιμνημονιακοὺς» καὶ τοὺς ὁμοίους τους, πού λόγῳ τῆς αὐξανὀμενης κοινωνικῆς ἀναταραχῆς ξεφυτρώνουν παντοῦ σὰν τὰ μανιτάρια, ἡ δουλειὰ τῆς κάθε τρόϊκας, ἡ πλύση ἐγκεφάλου πού ἐπιχειροῦν τά κατεστημένα ΜΜΕ μαζί μέ τήν ἐπιδοτούμενη «διανόηση», θὰ ἦταν ἀπείρως δυσκολώτερες. Κοινὸ σημεῖο ὅλων αὐτῶν τῶν ὄψιμων «ἀγωνιστικῶν» σχημάτων καί τῆς φρασεολογίας τους, ἡ προβολή καί τό γλύψιμο ἀπό μικροφώνων καί τηλεοράσεων μιᾶς "ἀγανάκτησης" τοῦ καναπέ, καί ἡ ἐπιπέδου ΣΚΑΪ διαρκής ἐπίθεση καί ἀπαξίωση, ἐνάντια στό ΚΚΕ καὶ στὸ ΠΑΜΕ…

Παραθέτω τά κείμενα τοῦ ΑΝΤΙ, ξεκινῶντας ἀπό το νεώτερο κατά δύο χρόνια ἄρθρο (1986), στό ὁποῖο μετά ἀπό μιά περιληπτική ἀνασκόπηση τῆς ὑπόθεσης ἐπικρίνεται ἡ στάση τῆς τότε πολιτικῆς ἐξουσίας καί ἡ ἀδράνεια τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, καί καταλήγω μέ το ἄρθρο τοῦ 1984, ὅπου καί παρουσιάζεται ἀναλυτικά ἡ οὐσία τῆς ὑπόθεσης μαζί μέ στοιχεῖα…

Οἱ κομπίνες τῆς ΑΥΡΙΑΝΗΣ ( περιοδικό ΑΝΤΙ, τεῦχος 310, 14/2/1986, σελίδα 21)

Ὅταν τὸ 1980 ἡ Ἕνωση Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν κατάφερε (μέσῳ τῆς κυβέρνησης Ράλλη) νὰ ἐπιβάλει ἐλάχιστη τιμὴ πωλήσεως τῶν ἐφημερίδων τὶς 15 δρχ. ὥστε νὰ μὴν ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄλλες ἐφημερίδες τὸν ἀνταγωνισμὸ τοῦ φύλλου τῶν ἀδελφῶν Κουρῆ ποὺ πουλιόταν φθηνότερα, οἱ τελευταῖοι ἀντέδρασαν δηλώνοντας ὅτι θὰ ἐπέστρεφαν στοὺς ἀναγνῶστες τους 5 δρχ. Σὲ ὅσους θὰ παρέδιδαν τὸ εἰδικὸ κουπόνι ποὺ δημοσίευε καθημερινὰ ἡ «Αὐριανή». Ἡ ἐφημερίδα εἶχε δημοσιεύσει ἑκατοντάδες διευθύνσεις περιπτέρων, ψιλικατζίδικων, καφενείων, κτλ., πού προσφέρονταν εὐγενῶς νὰ παραλαμβάνουν τὰ κουπόνια τοῦ «φτωχοῦ λαοῦ», νὰ δίνουν τὸ τάληρο καὶ μετὰ νὰ εἰσπράττουν χονδρικὰ τὸ ἀντίτιμο ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτῆτες.

Ἕως ἐδῶ οὐδὲν τὸ μεμπτόν. Ἡ «μεγαλύτερη καὶ τιμιότερη ἐφημερίδα στὴ χώρα» ἀντιδρᾶ στὶς πιέσεις τῶν «μονοπωλίων τοῦ Τύπου» καὶ τῆς «ἀντιδραστικῆς κυβέρνησης τῶν Λακόστ», μὲ ἕναν εὐφυῆ πράγματι τρόπο ποὺ χαρίζει στοὺς ἐντιμότατους ἀδελφοὺς Κουρῆ τὸ φωτοστέφανο τῶν Ἀηγιώργηδων ποὺ προστατεύουν τὸ πορτοφόλι τοῦ λαουτζίκου.

Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι τέλη τοῦ 1982, ἐπὶ σοσιαλισμοῦ πλέον, γίνεται ἔλεγχος ἀπὸ τὴ ΙΣΤ' Οἰκονομικὴ Ἐφορία Ἀθηνῶν ὁ ὁποῖος ἀποκαλύπτει ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέροντα πράγματα: ἡ ἐφημερίδα τοῦ λαοῦ ἰσχυρίζεται ὅτι κατὰ τὸ 1980 ἐπέστρεψε 24.326.369 καὶ τὸ 1981 18.253.733 δρχ. στοὺς ἐνδεεῖς ἀναγνῶστες της —τὰ ὁποῖα βέβαια ἀφαίρεσε ἀπὸ τὰ κέρδη της καὶ δὲν πλήρωσε φόρους. Πρὸς στήριξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ της ἐπιδεικνύει δεκάδες ἀποδείξεις ὑπογραμμένες ἀπὸ διάφορα ἄτομα γιὰ ποσὰ ὕψους 200.000 - 680.000 δρχ. Ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία κάτι ὑποψιάζεται, καλεῖ δειγματοληπτικὰ πολλοὺς ἀπ' αὐτοὺς νὰ δηλώσουν ἐὰν πράγματι πῆραν αὐτὰ τὰ χρήματα καὶ οἱ ἄνθρωποι δηλώνουν πλήρη ἄγνοια! Ἀνάμεσά τους καὶ ἕνας γνωστὸς δεξιός, ὁ πρώην βουλευτὴς Β' Ἀθηνῶν τῆς ΝΔ Χρ. Φύσσας —προφανῶς τὰ ὀνόματα εἶχαν ἐπιλεγεῖ ἀπὸ τὸν τηλεφωνικὸ κατάλογο καὶ ὁ εὐσυνείδητος ὑπάλληλος τῶν ἐντιμότατων ἀδελφῶν Κουρῆ ποὺ κατασκεύαζε τὶς ἀποδείξεις δὲν ἦταν ὅσο ἔπρεπε πολιτικοποιημένος. Ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία συντάσσει τὸ πόρισμά της καὶ τὸ ἀποστέλλει γιὰ τὰ δέοντα στὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν στὶς 18.1.1983.

Οἱ παλιοὶ καὶ τακτικοὶ ἀναγνῶστες τοῦ «Ἀντὶ» θὰ θυμοῦνται ἴσως τὴν ἱστορία. Τὴν εἴχαμε πρῶτοι ἀποκαλύψει στὸ τεῦχος 261 τῆς 25.5.84 (σελ. 26-27). Καταγγέλλαμε μάλιστα τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεση «παραμένει ἑρμητικὰ κλεισμένη ἐδῶ καὶ 16 μῆνες στὰ συρτάρια τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν κ. Δ. Κουλουριάνου, Γ. Ποττάκη καὶ Γερ. Ἀρσένη».

Δὲν ὑπενθυμίζουμε αὐτὴν τὴν ἱστορία, ἀφοῦ ἔχουν περάσει ἄλλοι 16 μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ δημοσιεύθηκε, γιὰ νὰ διατηρήσουμε ἀνοιχτὸ τὸ μέτωπο κατὰ τῆς «Αὐριανῆς» —ἡ ἐφημερίδα τοῦ Ταύρου τὸ καταφέρνει ἀπὸ μόνη της, συνεχώς— ἀλλὰ γιατί αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάτη κατὰ τοῦ δημοσίου γιὰ τὴν ὁποία εἶχε ἐκδοθεῖ ἔνταλμα σύλληψης καὶ προσαγωγῆς στὸν ἀνακριτὴ τῶν ἀδελφῶν Κουρῆ —τὸ ὁποῖο δὲν ἐκτελέστηκε ποτὲ καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο πολὺς θόρυβος ἔγινε τὴν περασμένη Παρασκευὴ στὴ Βουλή. Ὁ κ. Μαγκάκης βρέθηκε στὴ δύσκολη θέση νὰ ὑποστηρίξει τὸ ἀδέκαστον της δικονομικῆς λειτουργίας τῆς δικαιοσύνης μετὰ τὴ σχετικὴ καταγγελία ποὺ εἶχε κάνει τὴν προηγούμενη πρὸς τοὺς δημοσιογράφους ὁ κ. Μητσοτάκης— συνεπικουρούμενος μάλιστα στὸ ἄχαρο ἔργο του ἀπὸ δύο ἄλλους δικηγὸρους ὑπουργούς, τοὺς κ. Κουτσόγιωργα καὶ Γιαννόπουλο οἱ ὁποῖοι ἀπεδύθησαν σὲ αὐθεντικὲς ἑρμηνεῖες τῶν σχετικῶν διατάξεων. Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς ἔμμεσα καὶ εὐγενικὰ ὁ ὑπουργός Δικαιοσυνης πέταξε τὸ μπαλάκι στὸν ὑπ. Ἐσωτερικῶν ἀλλὰ ὁ τελευταῖος ἔκανε πὼς δὲν κατάλαβε: ἡ Εἰσαγγελία, δήλωσε ὁ κ. Μαγκάκης, κοινοποίησε τὸ ἔνταλμα στὴν Ἀστυνομία, αὐτή εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ τὰ περαιτέρω. «Μὰ ἔχουμε 17.000 τέτοια ἐντάλματα ἐκκρεμῆ, ποιὸν νὰ πρωτοπιάσουμε;» ἀπάντησε ὁ πρῶτος χωροφύλακας τῆς χώρας καὶ πρῶτος φίλος της «Αὐριανῆς».

Ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἄλλο πολιτικῆς φύσεως ἐρώτημα γιὰ τὸν κ. Μαγκάκη: ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς καταδίκης τοῦ ἥρωα - ἐκδότη Ι. Γαβριελάτου (στὴν πραγματικότητα δηλώνεται ὡς «ὑπεύθυνος σύμφωνα μὲ τὸ νόμο» στὴν ταυτότητα τῆς ἐφημερίδας καί χρησιμεύει ὡς ἀλεξικέραυνο τῶν ἐντιμότατων ἀδελφῶν Κουρῆ) ὡς τὴν ἐκδίκαση τῆς ἔφεσής του δὲν πέρασε οὔτε μήνας. Ἀπό τή διαπίστωση τῆς κομπίνας ἔχουν παρέλθει συναπτὰ 3 ἔτη καί ἀκόμη οὔτε βούλευμα (παραπεμπτικὸ ἢ ἀπαλλακτικό ἔστω) δὲν ἔχει ἐκδοθεῖ. Καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο χρονικὸ διάστημα εἶναι ἀρκετὰ ἔξω ἀπὸ τοὺς συνήθεις μέσους ὅρους. Γιατί σπουδή ἀπό τὴ μία, βραδύτης ἀπὸ τὴν ἄλλη; Καὶ πότε παραγράφεται τό σχετικὸ ἀδίκημα;

Ὅταν τὸ ΑΝΤΙ εἶχε ἀποκαλύψει τὸ σκάνδαλο, οἱ δημοσιογράφοι εἶχαν ζητήσει ἀπὸ τὸν τότε κυβερνητικὸ ἐκπρόσωπο κ.Μαρούδα ἐξηγήσεις. Εἶχε δηλώσει μὲ τὴν ἔπαρση παλιοῦ μέλους τῆς ΕΣΗΕΑ πὼς «δὲν σχολιάζει δεκαπενθήμερα ἔντυπα». Κι ὅταν οἱ δημοσιογράφοι ἐπέμειναν ὁ γνωστὸς γιὰ τὴ σοβαρότητα του τέως ὑφυπουργὸς ἐξανέστη «Σιγὰ σιγὰ θὰ μοῦ ζητήσετε νὰ σχολιάσω καὶ τὰ μίκυ - μάους». Στοὺς 16 μῆνες ποὺ πέρασαν ἔκτοτε ἔχει γίνει καταφανὲς πὼς οἱ ἥρωες τοῦ Ντίσνεϋ εἶναι ἁπλῶς ἀστεῖοι. Τέως καὶ νῦν ὑπουργοὶ ποὺ καλύπτουν καί συναγελάζονται ἐντιμότατα φυράματα ποὺ σταυροφοροῦν κατὰ τῶν «ἀπατεώνων», «τραμπούκων», «κλεφταράδων», κτλ.,γιὰ νὰ καλύψουν τὶς δικές τους συνώνυμες δραστηριότητες εἶναι δυστυχῶς ἐπικίνδυνοι.

Μιά ΑΥΡΙΑΝΗ ὑπόθεση ( περιοδικό ΑΝΤΙ, τεῦχος 261, 25/5/1984, σελίδες 26,27)

« Ὅταν ἀκοῦς νὰ μιλοῦν πολὺ γιὰ τιμιότητα, ἄρχιζε νὰ μαζεύεις τὰ κουταλάκια» λέει μία κλασσικὴ ἀγγλικὴ παροιμία. Τὴν φέρνει στὸ νοῦ ὁ ἀποκαλυπτικὸς φάκελος —ποὺ ἔχει στὴ διάθεση του τὸ «ΑΝΤΙ»— γιὰ τὴν ἐφημερίδα «Αὐριανὴ» καὶ τοὺς τιμητὲς τῆς ἐντιμότητας τῶν πάντων, ἀδελφοὺς Γεώργιο καὶ Μάκη Κουρῆ.

Ἡ κίτρινη δημοσιογραφία τῆς «Αὐριανῆς» —ποὺ κορυφώνεται πολιτικὰ μὲ περιπτώσεις «λάσπης καὶ σκευωρίας», ὅπως αὐτὴ τοῦ Ἀνδρέα Χριστοδουλίδη— ἀγγίζει τὸ ἔσχατο ὅριο τῆς ὑποκρισίας της, μὲ τὸ οἰκονομικὸ σκάνδαλο, ποὺ ἀποκαλύπτει τὸ «ΑΝΤΙ».

Ἕνα σκάνδαλο «κλεψιᾶς σὲ βάρος τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Λαοῦ», ὅπως συνηθίζουν νὰ γράφουν γιὰ ἄλλες, λιγότερο εὐδιάκριτες κομπίνες, οἱ Κουρῆδες. Πρόκειται γιὰ τὴν περίφημη ἐξαγγελία (καὶ ἀπάτη, ὅπως ἀποκαλύπτεται) τῆς «Αὐριανῆς» τὸ 1980 καὶ 1981, ὅτι θὰ ἐπιστρέφει στοὺς ἀναγνῶστες της μὲ κουπόνια ἕνα τάληρο ἀπὸ τὴν τότε ὑποχρεωτικὴ τιμὴ τῶν 15 δραχμῶν.

Οἱ ἰθύνοντες τῆς «Αὐριανῆς» —ποὺ ἔχουν καὶ κάποιες ἄλλες δύσοσμες οἰκονομικὲς συναλλαγὲς μὲ τὴν ΕΤΒΑ καὶ τὴν Ἐμπορικὴ Τράπεζα— σὲ ἕνα πόρισμα καταπέλτη τῆς ΙΣΤ' Οἰκονομικῆς Ἐφορίας / ἀριθ. πρωτ. 382/18.1.1983, κατηγοροῦνται ὅτι ἔκαναν πλαστογραφίες καὶ ἀπάτες εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, παρουσιάζοντας ἀνύπαρκτους ἢ ἀνίδεους πολίτες ὄχι μόνο ὡς φανατικοὺς ἀναγνῶστες τῆς «Αὐριανῆς» ἀλλὰ καὶ ὅτι εἶχαν εἰσπράξει —μὲ τὰ κουπόνια τοῦ τάληρου— ἀπὸ 200.000 δραχμὲς καὶ πλέον ὁ καθένας.

Ἀνάμεσά τους ὁρισμένοι πολίτες, ποὺ ἐπιβεβαίωσαν μὲ καταθέσεις τους στὴν ἐφορία τὴν ἀπάτη τῶν Κουρήδων καὶ ἕνας γνωστὸς δεξιὸς —ὁ πρώην βουλευτὴς Β' Ἀθηνῶν δικηγόρος Χρῆστος Φύσσας.

Αὐτή, ὅμως, ἡ ὑποδειγματικὴ καὶ ἀποδεδειγμένη κομπίνα φοροδιαφυγῆς τῶν Κουρήδων, μὲ τὴ σκανδαλώδη καταδολίευση τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ μὲ τὶς σοβαρὲς ποινικὲς εὐθύνες, παραμένει ἑρμητικὰ κλεισμένη ἐδῶ καὶ 16 μῆνες στὰ συρτάρια τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν κ. Δ. Κουλουριάνου, Γ. Ποττὰκη καὶ Γερ. Ἀρσένη.

Ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Γεράσιμος Ἀρσένης, ποὺ συχνὰ δοξολογεῖται δόλια ἀπὸ τὴν «Αὐριανὴ» δὲν ἔχει ἀποφασίσει —παρὰ τὴν ὑποχρέωση ποὺ ἔχει— νὰ δώσει στὴ δημοσιότητα τὸ «φάκελο τῶν φοροκλοπῶν τῆς "Αὐριανῆς"». Καὶ πολὺ περισσότερο νὰ παραπέμψει στὸν εἰσαγγελέα τὸν Γεώργιο Κουρῆ —πρὸς τὸν ὁποῖο ἄλλωστε ἀπευθύνεται ὀνομαστικὰ τὸ σχετικὸ σημείωμα τοῦ διεξαχθέντος ἐλέγχου» τῆς ΙΣΤ' Οἰκον. Ἐφορίας καὶ τοὺς ἄλλους ὑπεύθυνους τῆς ἐπιχείρησης τῆς «Αὐριανῆς».

Μ' αὐτοῦ ὅμως τοῦ εἴδους τὰ «κουκουλώματα» συνεχίζεται ὄχι μόνο ἡ θρασύτητα τῆς «Αὐριανῆς» ἀλλὰ καὶ ἡ περίεργη κυβερνητικὴ συμπεριφορά, ποὺ ἔχει ἐξαιρετικὰ ἀτυχήσει στὰ θέματα χρηματοδότησης καὶ οἰκονομικῶν δοσοληψιῶν ὁρισμένων φιλικῶν της ἐφημερίδων, ὅπως ἡ «Ἐλεύθερη Γνώμη», οἱ «Εἰδήσεις» καί, πρὶν ἀπὸ αὐτὲς ἡ «Αὐριανή».

Κομπίνες καὶ παραβάσεις

Στὴν ἔκθεση - ἔλεγχο, ποὺ συνέταξαν μετὰ τὴν ὑπ' ἀριθ. 698/24-9-1982 ἐντολὴ οἱ ἐφοριακοὶ ἐλεγκτὲς κ. Κ. Σινέκας καὶ Ε. Σολιδὰκης —καὶ θεώρησε ὁ ἐπόπτης ἐλέγχου Δημ. Κανελλακόπουλος— διαπιστώνεται —μεταξὺ ἄλλων— ὅτι οἱ ἰθύνοντες τῆς «Αὐριανῆς»

• φέρονται νὰ κατέβαλαν τὸ 1980 καὶ τό 1981, μὲ τὴ μορφὴ ἀμοιβῶν τρίτων σὲ διάφορα πρόσωπα, χρηματικὰ ποσά, συνολικοῦ ὕψους περίπου ἕξη ἑκατομμυρίων δραχμῶν, χωρὶς νὰ ἀναγράφονται στὶς «ἁπλὲς ἀποδείξεις ἐπαγγελματικῶν δαπανῶν τῆς ἐπιχείρησης» τὸ ἐπάγγελμα, τὸ εἶδος τῆς ὑπηρεσίας καὶ « σέ, πολλὲς περιπτώσεις τὸ ὀνοματεπώνυμο καὶ ἡ διεύθυνσή τους»

Φέρονται νὰ κατέβαλαν τὸ μὲν 1980 ποσὸν 24.326.369 δραχμῶν καὶ τὸ 1981 ποσὸν 18.253.733 δραχμῶν γιὰ «δαπάνη ἐξαργύρωσης κουπονιῶν», τὰ ὁποία ἐξέπεσαν βέβαια ἀπὸ τὰ ἔσοδα, χωρὶς νὰ πληρώσουν τὸν ἀνάλογο φόρο ἑκατομμυρίων κτλ.

Στὶς παραβάσεις αὐτὲς βρίσκεται τὸ κύριο σῶμα τῆς ἀποκρυβόμενης ἀπάτης καὶ φοροδιαφυγῆς τῶν Κουρήδων, ἀπὸ τὶς ἠγεσίες τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, καθὼς ἡ ἔκθεση σημειώνει αὐτὰ ἐπὶ λέξει:

«... Ἀπὸ τὸν ἔλεγχο ποὺ κάναμε γιὰ τὴν πραγματοποίηση ἢ ὄχι τῆς δαπάνης αὐτῆς διαπιστώσαμε τὰ κατωτέρω:

Α) Ὅτι ἡ δαπάνη αὐτὴ ἀφορᾶ ἐπιστροφὴ χρημάτων πρὸς τοὺς ἀναγνῶστες τῆς ἐφημερίδας σας, ποὺ πρέπει νὰ ἔγινε μὲ τὴν προσκόμιση ἀπ' αὐτοὺς τῶν ἀντίστοιχων κουπονιῶν ὡς ἀποδεικτικῶν στοιχείων τῆς δαπάνης. Ἀπὸ τὰ κουπόνια αὐτὰ οὔτε ἕνα ἐπεδείχθηκε στὸν ἔλεγχο (γιὰ τὸν τρόπο ἐπιστροφῆς εἴχατε δημοσιεύσειι στὴν ἐφημερίδα σας).

Β) Ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ τῶν χρημάτων αὐτῶν ἔγινε στὸ σύνολό τους μὲ ἐπιδειχθεῖσες ἀποδείξεις ἐπαγγελματικῶν δαπανῶν τῆς ἐπιχειρήσεως.

Γ) Ὅτι ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω ποσὰ καταβλήθηκαν στὴ χρήση 1980 μὲ (72) ἀποδείξεις ἐπαγγελματικῶν δαπανῶν δρχ. (16.121.644) καὶ στὴ χρήση 1981 μὲ (14) ἀποδείξεις δρχ. (6.066.555).

Γιὰ τὶς ἀνωτέρω διαπιστώσεις σᾶς γνωρίζουμε ἀναλυτικότερα τὰ ἑξῆς:

α) Δὲν ἐπιδείξατε τὰ κουπόνια, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα πραγματοποιήθηκε ἡ τόσο μεγάλου ὕψους δαπάνη, ἀφοῦ καὶ βάσει τῆς ἀνακοίνωσής σας, ποὺ δημοσιευόταν σὲ κάθε φύλλο τῆς ἐφημερίδας σας, ἀπαραίτητη προϋπόθεση ἦταν ἡ προσκόμιση καὶ παράδοση σὲ σᾶς τῶν κουπονιῶν αὐτῶν.

Παράβαση ἄρθρων 24§1, 44§2, 45§1 καὶ 47§1 τοῦ Κ.Φ.Σ.

β) Δὲν ἐκδόσατε τὶς ἀποδείξεις τῶν ἐπαγγελματικῶν δαπανῶν, γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ χρημάτων ἀπὸ ἐξαργύρωση κουπονιῶν, σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τῶν ἄρθρων 24§1 καὶ 29 τοῦ Π.Δ. 99/77 «περὶ Κ.Φ.Σ.», γιατί:

Δὲν φέρνουν ἑνιαία ἀρίθμηση τουλάχιστο κατὰ διαχ/κὴ περίοδο καὶ ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε τὶς κατωτέρω περιπτώσεις: (ἀναφέρονται δεκάδες «τέτοιες» ἀποδείξεις μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα καὶ συγκεκριμένες ἀκατάστατες ἡμερομηνίες ἀπὸ 30-9-1980 ἕως καὶ 31-1-1981).

Δὲν ἐκδόθηκαν ἀπὸ στέλεχος —θεωρημένο ἀπὸ τὴν ἐφορία— μὲ τὴ βοήθεια χημικοῦ χάρτου —καρμπόν— καθ' ὅσον δὲν μᾶς ἐπιδείξατε τέτοια στελέχη ἀποδείξεων. Παράβαση ἄρθρου 29 3 Π.Δ. 99/77.

Ἀρκετὲς ἀπὸ τὶς ἀποδείξεις αὐτὲς δὲν φέρουν τὴν ἐπωνυμία τῆς ἐπιχείρησής σας καὶ ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε τὶς κατωτέρω περιπτώσεις...»

(ἀναφέρονται «στοιχεῖα» γι' αὐτὲς τὶς «ἀποδείξεις» πληρωμῆς ἑκατοντάδων χιλιάδων δραχμῶν).

Στὴ συνέχεια καταλογίζονται μία σειρὰ ἀπὸ πολλὲς ἄλλες πλαστογραφήσεις, κακὲς ἐγγραφές, παραλείψεις, συνειδητὲς καταστρατηγήσεις τῆς φορολογικῆς νομοθεσίας κατὰ συρροήν. Καὶ ἡ ἔκθεση —καταπέλτης γιὰ τὶς «κλεψιὲς σὲ βάρος τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Λαοῦ μας» τῶν ὑπεύθυνων τῆς «Αὐριανῆς» συνεχίζει μὲ τὰ ἑξῆς χονδρὰ καὶ ἀποκαλυπτικὰ στοιχεῖα τῆς κομπίνας τοῦ «τάλαρου στὸν ἀναγνώστη».

«δ) Ἀπὸ τὴν περαιτέρω ἔρευνα ποὺ κάναμε ἐνδεικτικὰ βάσει τῶν ἀποδείξεων ποὺ ἐμφανίζουν σημαντικὰ χρηματικὰ ποσὰ (περίπτωση Γ) γιὰ τὴν διαπίστωση τῆς πραγματοποιήσεως τῆς καταβολῆς των, διαπιστώσαμε πὼς οἱ δαπάνες αὐτὲς εἶναι εἰκονικές. Τοῦτο γιατί ὅλοι ἀπ' ὅσους προσῆλθαν στὴν ὑπηρεσία μας ὕστερα ἀπὸ πρόσκλησή μας, δήλωσαν ἐνυπογράφως μὲ δήλωση τοῦ ἄρθρου τοῦ Ν.Δ. 105/69 ὅτι, οὐδέποτε ἀσχολήθηκαν μὲ συγκέντρωση κουπονιῶν τῆς ἐφημερίδας σας, οὐδέποτε προσκόμισαν τέτοια κουπόνια στὴν ἐπιχείρησή σας γιὰ ἐξαργύρωση καὶ οὐδέποτε εἰσέπραξαν ὁποιοδήποτε χρηματικὸ ποσὸ ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησή σας καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν ἐξαργύρωση κουπονιῶν.

Οἱ ἀποδείξεις αὐτὲς μὲ τὰ σημαντικὰ ποσὰ εἶναι κατὰ διαχείριση οἱ ἑξῆς:

Ἡ εἰκονικότητα τῶν σημαντικῶν αὐτῶν δαπανῶν ἐνισχύεται ἀκόμη περισότερο καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, δὲν ἐπιδείξατε στὸν ἔλεγχο τὰ ἀντίστοιχα κουπόνια, ὅπως ἀναφέρουμε στὴ σελίδα (2) τοῦ παρόντος σημ<ειώματος:

Κατωτέρω ἀναφέρουμε ἐνδεικτικὰ τέτοιες περιπτώσεις ἀτόμων, ποὺ προσῆλθαν στὴν ὑπηρεσία μας καὶ δήλωσαν ὅτι, δὲν ἔλαβαν τὰ ποσὰ αὐτά.

Οἱ ἀνωτέρω παραλήψεις συνιστοῦν παραβάσεις τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 5,7, 43§ 2&3 καὶ 47§1 ἐδ. δ' τοῦ Π.Δ. 99/77 περὶ Κ. Φ. Ε.»

«Στὸν εἰσαγγελέα, ἐπιτέλους», κατὰ τὴν ἰαχὴ τῶν Κουρήδων κάθε μεσημέρι, κύριε ὑπουργὲ Οἰκονομικῶν, κύριε ὑφυπουργὲ Τύπου καὶ ἄλλοι συναρμόδιοι τῆς Ἀλλαγῆς...