Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Μέρες τοῦ 36 (1)

Τό 1936 εἶναι μία χρονιά μέ πολλά καί ἐνδιαφέροντα ἱστορικά γεγονότα. 4 θάνατοι σημαντικῶν πολιτικῶν προσωπικοτήτων. Κονδύλης, Βενιζέλος, Δεμερτζής, Τσαλδάρης. Λίγους μῆνες πρίν ἔχει πραγματοιηθεῖ ἡ παλινόρθωση τῆς βασιλείας ( Νοέμβριος 1935 ), πού ἐπαναφέρει τόν Γεώργιο τόν Β μέ ἕνα νόθο δημοψήφισμα. Ἡ ἀνάθεση στόν Μεταξά, ἀρχικά τῆς ἀντιπροεδρίας, κατόπιν τῆς πρωθυπουργίας, καί ἡ ἐξουσιοδότηση πού τοῦ παρεῖχε ἡ Βουλή, μέ προεξάρχοντα τόν ρόλο τῶν Φιλελευθέρων, ὥστε νά ἀναστείλει τήν λειτουργία της, ξεχωρίζουν σέ ἐπίπεδο πολιτικῆς ἐπικαιρότητας. Τό γεγονός ὅμως πού σημάδεψε αὐτή τή χρονιά, στό ὁποῖο ἄμεσος πρωταγωνιστής ἦταν ὁ λαός καί κυρίως ὁ λαός τῆς Θεσσαλονίκης ἦταν οἱ ἀπεργιακές κινητοποιήσεις τόν Μάϊο τοῦ 1936.
Ἡ κοινωνική κατάσταση καί τό τοπίο στήν Ἑλλάδα τοῦ 1936 ἔχουν ἀλλάξει δραματικά. Οἱ ἀπεργίες καί οἱ διαδηλώσεις λόγω τῆς διεθνοῦς οἰκονομικῆς κατάστασης ἔχουν πολλαπλασιαστεῖ. Τά ἀστικά κόμματα συνηθισμένα νά ἁλωνίζουν ἐρήμην του λαοῦ εἶναι σέ σύγχυση. Οἱ ἐκλογές τῆς 23ης Ἰανουαρίου 1936 δέν ἔχουν δώσει πλειοψηφία σέ κανένα ἀπό τά μεγάλα κόμματα, τό Λαϊκό καί τό κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Πρωθυπουργός ἔχει ἀναλάβει ὁ ἐξωκοινοβουλευτικός Δεμερτζής, καί μετά τόν θάνατό του στίς 13 Ἀπριλίου, μέ τήν ἀνοχή καί στήριξη τῶν ὑπολοίπων μεγάλων κομμάτων ὁ Ἰωάννης Μεταξάς. Ἡ Ἀριστερά ἐκφράζεται κυρίως μέσω τοῦ Παλλαϊκοῦ Μετώπου (ΚΚΕ καί Ἀγροτικό κόμμα ) δραστηριοποιεῖται καί αὐξάνει τήν ἐπιρροή της. Πέρα ἀπό τίς ὅποιες τακτικίστικες κινήσεις τῆς ἡγεσίας του, καί τῶν ἐσωτερικῶν ἐρίδων τό Μέτωπο, ὅπως εἶναι φυσικό, στίς προσπάθειές του θά συναντήσει ἀντίδραση ἀπό καί ἀπό τό πολιτικό κατεστημένο. 



Στίς 29 Ἀπριλίου 1936, οἱ καπνεργάτες τῆς Θεσσαλονίκης κατεβαίνουν σέ ἀπεργία διαρκείας ὕστερα ἀπό ἐντολή τῆς Πανελληνίου Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας. Βασικό αἴτημα ἡ ἐφαρμογή τῆς σύμβασης τοῦ 1924, πού δέν τηροῦν οἱ καπνέμποροι καί οἱ ἐργοδότες ἐκμεταλλευόμενοι τήν μεγάλη ἀνεργία ἀπό τό 1931. Τό μεροκάματο ἐκείνη τήν περίοδο, ἔχει κατέβει ἀπό τούς καπνέμπορους στό 1/3 τοῦ προβλεπομένου ἀπό τήν σύμβαση τοῦ 1924, ἀντί γιά 140-150 δραχμές βία εἶναι νά ἔφθανε τίς 50 δραχμές. Πολλοί δουλεύουν χωρίς νά πληρώνονται, γιά νά μήν χάνουν τά ἔνσημα καί τήν ὅποια περίθαλψη. Ἡ ἀπεργία ἐπεκτείνεται σέ ὅλη τήν βόρειο Ἑλλάδα καί στήν ὑπόλοιπη χώρα. Ἡ κυβέρνηση Μεταξά, προσπαθώντας νά κερδίσει χρόνο, ἀκολουθεῖ παρελκυστική τακτική ἔχοντας σάν τελικό στόχο τό πνίξιμο τῆς ἀπεργίας. Σέ ὅλη ὅμως τήν Ἑλλάδα –Σέρρες, Βόλος, Δράμα, Ξάνθη, Καρδίτσα - διοργανώνονται ἀπεργίες καί κινήσεις ἀλληλεγγύης πρός τούς καπνεργάτες.
Στίς 8 Μαῒου, ἡ Ἑνωτική Γενική Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος καλεῖ σέ συνεχεῖς ἀπεργίες ἐπί δεκαήμερο. Τήν ἴδια μέρα στή Θεσσαλονίκη γίνεται συγκέντρωση 7000 καπνεργατῶν μπροστά στά γραφεῖα τοῦ Σωματείου. Μετά τίς ὁμιλίες ,οἱ συγκεντρωμένοι κατευθύνονται πρός τήν Γενική Διοίκηση Βορείου Ἑλλάδος νά καταθέσουν ψήφισμα. Στήν ὁδό Ἐγνατίας πεζή καί ἔφιππη χωροφυλακή τούς ἐμποδίζει, οἱ ἀπεργοί ὅμως σπᾶνε τήν ζώνη τῶν χωροφυλάκων. Ἡ χωροφυλακή ἐξαπολύει ἐπίθεση ἐναντίον τῶν ἀόπλων ἀπεργῶν οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται μέ ξύλα, πέτρες καί τοῦβλα. Ἀρχίζουν οἱ πυροβολισμοί. Τά ἄλογα τῶν χωροφυλάκων τσαλαπατοῦν σώματα, ἐνῶ ἀπό τά παράθυρα τῶν σπιτιῶν καί τῶν καταστημάτων ὁ κόσμος πετάει γλάστρες καί πέτρες στούς χωροφύλακες. Τά μαγαζιά μετατρέπονται σέ σταθμούς παροχῆς πρώτων βοηθειῶν. Ἀπό ἄλλα σημεῖα τῆς πόλης, Βαρδάρι, Γέφυρα τοῦ Σταθμοῦ, γωνία Ἑρμοῦ καί Βασιλέως Κωνσταντίνου ξεκινᾶνε ὁμάδες καπνεργατῶν καί ὑφαντουργῶν πρός τό Διοικητήριο. Γιά τρισήμισυ ὧρες, ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ἕνα πεδίο μάχης μεταξύ ἐργατῶν καί ἀστυνομίας.
Σέ ἔνδειξη διαμαρτυρίας γιά τά γεγονότα τῆς 8ης Μαίου, κηρύσσονται πανελλαδικά ἀπεργίες καί ἀποστέλλονται τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας πρός τήν κυβέρνηση. Τό ἴδιο βράδυ καί ἄλλες εἰδικότητες ἐργαζομένων κηρύσσουν ἀπεργία, ἐνῶ παράλληλα τό ὑπουργικό συμβούλιο ρίχνει λάδι στή φωτιά ἐκδίδοντας διατάγματα ἐπιστράτευσης.
Τήν ἑπόμενη, 9 Μαῒου, ἔχουν κηρύξει 24ωρη ἀπεργία συμπαράστασης, οἱ αὐτοκινητιστές, οἱ σιδηροδρομικοί, οἱ ἐργάτες ἠλεκτρισμοῦ, οἱ φορτοεκφορτωτές, καί οἱ λιμενεργάτες τῆς πόλης. Τά μαγαζιά εἶναι παντοῦ κλειστά. Οἱ ἀπεργοί πού ξεπερνοῦν τίς 25 χιλιάδες βρίσκονται σέ ὁμάδες σέ διάφορα σημεῖα. Ἡ Θεσσαλονίκη στρατοκρατεῖται. Περιπολίες τῆς χωροφυλακῆς καί τοῦ στρατοῦ μαζί μέ ἀντλίες καί θωρακισμένα αὐτοκίνητα βρίσκονται σέ δρόμους καί πλατεῖες. Οἱ ἐπιθέσεις καί οἱ συγκρούσεις ἀρχίζουν ἀπό νωρίς τό πρωί σέ διάφορα σημεῖα τῆς πόλης. Μετά τίς πρῶτες συλλήψεις οἱ συγκρούσεις γενικεύονται. Ἔχουν στηθεῖ καί τά πρῶτα ὁδοφράγματα. Σέ ἕνα ἀπό αὐτά, πιθανόν χτυπημένος ἀπό σφαίρα ἀστυνομικοῦ μέ πολιτικά, πέφτει ὁ πρῶτος νεκρός ὁ αὐτοκινητιστής Ἄν.Τούσης. Ὁ θάνατος τοῦ Τούση βγάζει καί ἄλλο κόσμο στόν δρόμο. Ἡ Ἐγνατία πλημμυρίζει ἀπό διαδηλωτές. Βγάζουν μία πόρτα στήν ὁποία μεταφέρουν τό πτῶμα τοῦ νεκροῦ καί κατευθύνονται πρός τό Διοικητήριο, φωνάζοντας συνθήματα ζητώντας τήν ἱκανοποίηση τῶν αἰτημάτων, τήν παραίτηση τῆς κυβέρνησης καί τήν σύλληψη τοῦ Ντάκου, τοῦ διοικητῆ τῆς χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης, καί τήν
ἀντικατάσταση τοῦ Πάλλη, τοῦ Γενικοῦ Διοικητῆ.
Ἡ πορεία κάνει στάση στήν πλατεία Κολόμβου πρός τιμήν τῆς ἐργάτριας Ἀναστασίας Καρανικόλα πού εἶχε δολοφονηθεῖ ἐκεῖ λίγο πρίν. Στή συμβολή τῶν ὁδῶν Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί Ἐγνατίας οἱ διαδηλωτές βρίσκονται μπροστά σέ μεγάλη δύναμη χωροφυλακῆς καί στρατοῦ μέ πολυβόλα. Οἱ χωροφύλακες παίρνουν τά πολυβόλα ἀπό τούς στρατιῶτες, οἱ ἔφιπποι παραμερίζουν, καί οἱ διαδηλωτές βρίσκονται ἀντίκρυ στίς κάνες τῶν πολυβόλων. Ταυτόχρονα ἀπό τά ξενοδοχεῖα «Αἴγλη» καί «Παλλάδιον» πέφτουν πυροβολισμοί ἀπό ἀστυνομικούς μέ πολιτικά. Οἱ δρόμοι γεμίζουν νεκρά καί τραυματισμένα σώματα, πάνω ἀπό τά ὁποία περνοῦν οἱ ἔφιπποι μέ τά σπαθιά. Μέ τήν ἀγριότητα τῆς χωροφυλακῆς ἀγανακτοῦν οἱ στρατιῶτες. Ὁ Σπύρος Λιναρδάτος ἀναφέρει πώς ἕνας ἐπιλοχίας βλέπει ἕναν ἐνωμοτάρχη νά πυροβολεῖ καί νά τραυματίζει μία κοπέλλα. Τραβάει τό πιστόλι του καί τραυματίζει τόν ἐνωμοτάρχη καί δύο χωροφύλακες. Μετά ἀπό 4 ὧρες μάχης, ὁ ἀπολογισμός εἶναι 12 νεκροί, 300 τραυματίες, ὅλοι διαδηλωτές. Τά ὀνόματά τους : Τάσος Τούσης, Ἀναστασία Καρανικόλα, Δήμ. Λαϊλάνης, Βάσ. Σταύρου, Ἴντο Σενόρ, Σαλβατόρ Ματαράσσο, Ι.Πανόπουλος, Δήμ. Ἀλλιμίδης, Ἔμ.Ζαχαρίου, Σ.Διαμαντόπουλος, Ι.Πετάρης, Εὔθ. Μάνος…
Ἡ λαϊκή ἀγανάκτηση ξεχειλίζει. Ἐπιτροπές, ἐκπρόσωποι κομμάτων, ἐπαγγελματικῶν, ἐπιστημονικῶν καί ἐργατικῶν ὀργανώσεων ζητοῦν ἀπό τήν Γενική Διοίκηση καί τόν ἀντιστράτηγο Ζέππο τήν τιμωρία τῶν ὑπευθύνων καί ἄδεια γιά συγκέντρωση. Ὁ Ζέππος τοιχοκολλεῖ διαταγή πού ἀπαγορεύει τίς συγκεντρώσεις, παρ’ ὅλα αὐτά τό ἀπόγευμα γίνεται μία μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας γιά τίς δολοφονίες τῶν ἐργατῶν. Οἱ χωροφύλακες ἔχουν κλειστεῖ στά ἀστυνομικά τμήματα γιά τόν φόβο τοῦ λυντσαρίσματος.
Οἱ συγκρούσεις καί οἱ δολοφονίες τῆς Θεσσαλονίκης προκαλοῦν ὀργή σέ ὅλον τόν ἑλληνικό λαό. Μεταξύ τῶν διαφόρων ἀνακοινώσεων καί δηλώσεων εἶναι καί ἡ καταγγελτική δήλωση τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν «Φιλελευθέρων» Θεμιστοκλῆ Σοφούλη, τοῦ ὁποίου τό κόμμα ὅμως θά συνεχίσει νά στηρίζει τήν κυβέρνηση Μεταξά.
Τήν ἄλλη μέρα, στίς 10 Μαῒου, στήν κηδεία τῶν νεκρῶν, περίπου 150000 κόσμος συναδελφώνεται στούς δρόμους καί τίς πλατεῖες μέ τούς ἀξιωματικούς καί τούς φαντάρους, ἐνῶ οἱ χωροφύλακες εἶναι κλεισμένοι στά ἀστυνομικά τμήματα ὑπό φρούρησιν, προσταεύονται ἀπό τό Γ Σῶμα Στρατοῦ, τό ὁποῖο ὑπό τόν ἀντιστράτηγο Ζέππο ἔχει ἀναλάβει τήν τήρηση τῆς τάξεως. Στό λιμάνι ἔχουν καταπλεύσει 4 ἀντιτορπιλικά, ἐνῶ ἔχει ἔρθει ἀπό τήν Λάρισα ἕνα σύνταγμα πεζικοῦ. Ἡ τρομακτική στρατιωτική δύναμη πού συγκεντρώνεται στή Θεσσαλονίκη εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητη γιά τήν διατήρηση τῆς τάξεως, ἀφοῦ ἀπό τό προηγούμενο βράδυ ἡ πόλη οὐσιαστικά εὑρίσκεται ὑπό τόν ἔλεγχο τῶν ἐργατῶν καί τοῦ κόσμου, κάτι πού ἔχει φέρει ἀναταραχή στήν κυβέρνηση.
Στίς 12 Μαῒου ἐπέρχεται συμφωνία γιά τήν ἱκανοποίηση τῶν περισσοτέρων οἰκονομικῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργῶν. Ἡ κυβέρνηση ὅμως δέν δέχεται τήν ἀπόλυση τῶν συλληφθέντων καί τήν τιμωρία τῶν ἐνόχων. Ἡ « Ἑνωτική Συνομοσπανδία» ὑποχωρεῖ στήν πίεση τῆς «Γενικῆς Συνομοσπονδίας» καί μίας διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, θεωροῦν ἱκανοποιητικές τίς διαβεβαιώσεις τοῦ ἀντιστράτηγου Ζέππου ὁ ὁποῖος δέν εἶναι εὔκολο νά χρησιμοποιήσει τόν στρατό ἐναντίον τῶν ἐργατῶν καί προσπαθεῖ μέ τήν βοήθεια τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς καί μέρους τῆς ἐργατικῆς ἡγεσίας νά τυλίξει τούς ἐργάτες, τούς καλοῦν νά ἐμπιστευθοῦν τόν λόγο ἑνός ἀνώτατου ἀξιωματικοῦ καί νά διαλυθοῦν ἡσύχως. Ἡ ἀπεργία λύνεται. Ἀκολουθεῖ ἐπέμβαση τοῦ στρατοῦ καί κατάληψη τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Οἱ συλλήψεις φτάνουν τίς 600.
Στίς 13 Μαῒου νέα πανελλαδική ἀπεργία μέ κοινή ἀπόφαση τῶν δύο συνομοσπονδιῶν. 500 χιλιάδες ἐργαζόμενοι σέ ὅλη τήν χώρα συμμετέχουν. Ἀλλά καί πάλι ἡ «Ἑνωτική» ὑποτάσσεται στίς ἀξιώσεις τῆς «Γενικῆς Συνομοσπονδίας» καί δέν ἐπιμένει στό παλλαϊκό αἴτημα γιά παραίτηση τῆς κυβέρνησης Μεταξά.

Ἡ δολοφονία τῶν ἐργαζομένων τῆς Θεσσαλονίκης τόν Μάϊο τοῦ 1936, στάθηκε πηγή ἔμπνευσης γιά τόν Γιάννη Ρίτσο νά γράψει τόν «Ἐπιτάφιο». Τό κλίμα ἐκείνης τῆς περιόδου παρουσιάζεται στήν κινηματογραφική ταινία τοῦ Θεόδωρου Ἀγγελόπουλου «Μέρες τοῦ 36»

Τά γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης ἐπιτάχυναν τίς ἐξελίξεις πρός τήν δικτατορία τῆς 4ης Αὐγούστου. Μία δικτατορία πού κάλλιστα θά μποροῦσε νά εἶχε ἀποφευχθεῖ ἄν τά ἀστικά πολιτικά κόμματα τῆς περιόδου καί κυρίως τό κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τηροῦσαν διαφορετική στάση και κυρίως στηριζόντουσαν στόν ἰδιαίτερα συνειδητοποιημένο ἐκείνη την περίοδο λαϊκό παράγοντα, τοῦ ὁποίου ἡ δυναμική μετά τά γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης ὑποχωρεῖ. Φυσικά τά προηγούμενα χρόνια ἔχουν προηγηθεῖ προσπάθειες κινημάτων, ἄλλες ἐπιτυχημένες καί ἄλλες ὄχι, στίς ὁποῖες σχεδόν ὅλα τά κόμματα καί οἱ προσωπικότητες παίξανε τόν ρόλο τους, λιγότερο ἡ περισσότερο ἐνεργό. Σέ ξεχωριστή ἀνάρτηση ἀξίζει νά γραφεῖ μία σύντομη ἀνασκόπηση στα γεγονότα πού προηγήθηκαν τοῦ Μάη τοῦ 1936, γιά νά καταστεῖ φανερό πώς οἱ λεγόμενοι δημοκράτες πολιτικοί δέν εἶναι κατά τῶν δικτατοριῶν καί τῶν κινημάτων, ὑπό τόν ἀπαραίτητον ὄρον νά ἐλέγχουν αὐτοί τίς ἐξελίξεις καί ὄχι οἱ στρατιωτικοί.



Ἐπιτάφιος -μέρος Α
Ἐπιτάφιος -μέρος Β
Ἐπιτάφιος -μέρος Γ

19 σχόλια:

  1. Διαβαζα καπου Ζαρα,πως το 25% των επαγγελματιων στις ΗΠΑ απασχολουνται σε θεσεις μη πληρους απασχολησης.Να θυμισω δε πως αυτη η διμουτσουνη οχια ο Σημιταρας ειχε εισαγει τον ορο "απασχολησιμος".Και δεν ντρεποταν να ονομαζεται "σοσιαλιστης".Ναι και εγω ειμαι καρδιναλιος.
    Αντιγραφω λιγο τον Κωστα Βεργοπουλο,απο το βιβλιο του "Παγκοσμιοποιηση, η μεγαλη χιμαιρα":

    "Το βιοτικο επιπεδο των εργαζομενων και η εξειδικευση της εφγασιας, περα απο κυβερνητικα διαταγματα και διαπραγματευσεις, ειναι μεγεθη πραγματικα, ιστορικα και κοινωνικα που οριζουν σαν φυσικα δεδομενα τα πλαισια της οικονομικης δραστηριοτητας σε καθε χωρα και δεν ειναι απλα στοιχεια αυξομειουμενου νομισματικου κοστους. Παραλληλα η πληρης απασχοληση του εργατικου δυναμικου συνιστα ΑΠΑΡΑΚΑΜΠΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ οχι μονον για λογους κοινωνικους, αλλα κυριως για λογους μεγιστοποιησης της αποτελεσματικοτητας του συνολοικου οικονομικου συστηματος.Η αναζητηση ανταγωνιστικοτητας δεν ειναι δυνατον να επιδιωκεται με συρρικνωση των μισθων και του επιπεδου της απασχολησης, εφ οσον αυτο οδηγει και στις δυο περιπτωσεις σε βαρειας μορφης αποδιοργανωση της οικονομιας. Η θρυλουμενη στις μερες μας ευελιξια της εργασιας και της απασχολησης οδηγει με μαθηματικη ακριβεια στην αποσαθρωση των κοινωνιων,χωρις παραλληλα να βελτιωνει τις οικονομικες επιδοσεις"

    Βεβαια αυτο που δεν λεει ο Βεργοπουλος ειναι πως η μερικη απασχοληση δεν βελτιωνει μεν τις οικονομικες επιδοσεις της κοινωνιας, βελτιωνει ομως τις οικονομικες επιδοσεις του Μιχαλου(προεδρου του ΕΒΕΑ,μπρρρρ!) και των λοιπων επιχειρηματιων,που οι πολιτικοι τυπου Σημιτη(και των δυο κομματων εξουσιας) τους κανουν το χατηρι να τους καταστησουν νεοφεουδαρχες, ξεχαρβαλωνοντας καθε μετρο προστασιας της εργασιας.Βαδιζουμε ολοταχως προς 19ο αιωνα σε οτι αφορα στις εργασιακες σχεσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τηρουμένων των αναλογιών δεν υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Η κυβερνήση αγωνίζεται μέρα με τη μέρα να ξεπεράσει τις αλλεπάλληλα εμφανιζόμενες θύελλες και σκοντάφτει από τη μια εξεταστική επιτροπή στην άλλη και από το ένα σύνολο μέτρων έκτακτης ανάγκης στο άλλο και δεν ονειρεύεται τίποτα περισσότερο από το να παραμείνει στην εξουσία και μετά από τις επόμενες εκλογές. Κατά τα άλλα είναι όλοι τους κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι πολιτικοί απαλλαγμένοι φιλοδοξιών να αντιμετωπίσουν τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Μέσα σε όλα και το credit crunch το οποίο αντιμετωπίζεται με τη γνωστή συνταγή. Η λύση θα μας υποδειχθεί από αλλού και δεν χρειάζεται να καταλώνουμε ενέργεια αφού έτσι κι αλλοιώς είμαστε θιασώτες της παγκοσμιοποίησης. Άλλωστε παγκοσμιοποίηση σημαίνει παγκόσμια ενότητα κατά συνέπεια στα παγκόσμια προβλήματα θα δοθούν τοπικές λύσεις που θα συμπεριλαμβάνουν κι εμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οἱ ἀσχολούμενοι μέ ἐργατικά δικαιώματα, θεωρητικά ἤ ἔμπρακτα ὑφίστανται συνεχῶς ἰδεολογικές ἐπιθέσεις ἀπό τούς ΣΕΒ, ΕΒΕΑ καί τά τσιράκια τους καί ἀποκαλοῦνται ὡς γραφικοί, ἀρτηριοσκληρωτικοί τύποι καί ἀγκυλωμένες συνειδήσεις - ἐπικαλούμενοι τήν διεθνῆ κουλτούρα, καλώντας μας νά ἀκολουθήσουμε συνταγές τάχα μου δοκιμασμένες. Τό μεγάλο κόλπο καί ἀπάτη μαζί, εἶναι αὐτό πού ἐπεσήμανες Πρώτ. Ὅτι οἱ διάφοροι Μίχαλοι προπαγανδίζοντας τήν μείωση μισθῶν παράλληλα μέ τήν ἀντίστοιχη μείωση ὡραρίων στόχο ἔχουν τήν αὔξηση τῶν δικῶν τούς κερδῶν. Θά μοῦ πεῖ κάποιος, καί τί θές ρέ μεγάλε νά μήν κοιτάξει τήν ἐπιχείρησή του ὁ κάθε Μίχαλος; Προφανῶς καί αὐτή θά κοιτάξει πρῶτα, ὅπως καί ὁ καθένας στήν θέση του. Τό θέμα εἶναι πώς αὐτή ἡ προπαγάνδα παρουσιάζεται σάν ἡ μόνη λύση γιά τήν διάσωση τῶν θέσεων ἐργασίας, σάν πολιτική κατά τῆς ἀνεργίας. Αὐτή λοιπόν ἡ συσκότιση, ἡ παραπληροφόρηση, κάνει ζημιά σέ ἐπίπεδο ἐνημέρωσης καί ἀντίληψης τῶν γεγονότων ἀφοῦ τελικά δημιουργεῖ καί παγιώνει τήν ἐντύπωση ὅτι ὁ Μίχαλος, ὁ Μυλωνάς καί οἱ ὑπάλληλοί τους μέ τά προτεινόμενα μέτρα θά εἶναι καί οἱ δυό κερδισμένοι, ἐνῶ ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι οἱ Μυλωνάδες θά κερδίσουν ἐνῶ οἱ ἐργαζόμενοι θά πάρουν μειωμένο μισθό καί κάποιοι θά ἀπολυθοῦν. Εἶναι καί αὐτό μία πλευρά τοῦ ὀξύμωρου πού συναντᾶται παντοῦ στήν καθημερινότητα. Αὐτοί πού ἀποκαλοῦν ὅσους ἀγωνίζονται γιά τά ἐργατικά δικαιώματα ὡς λάτρεις μεσαιωνικῶν ἀντιλήψεων, αὐτοί οἱ ἴδιοι γυρνᾶν τόν κόσμο στόν μεσαίωνα. Φυσικά ἀπό μόνοι τους οἱ Μίχαλοι δέν μποροῦν νά τό περάσουν, οἱ ἀργυρώνητοι δημοσιογράφοι καί οἱ ἄχρηστοι πολιτικοί σιγοντάρουν ὁ καθένας ἀπό τήν σκοπιά του.

    Λίγο πολύ αὐτά εἶναι γνωστά. Ὅσο δέν βγαίνουμε στόν δρόμο, τά πράγματα θά ἐξακολουθήσουν τήν πορεία τους. Τό ὑπουργεῖο ἐργασίας μετονομάσθηκε σέ ὑπουργεῖο ἀπασχόλησης, ἡ λέξη ἐργασία καί τά παράγωγά της σέ λίγο θά συναντιῶνται ὄχι στόν προφορικό λόγο, ἀλλά μόνο στά λεξικά. Τό παρανοϊκό της ὅλης ὑπόθεσης εἶναι πώς αὐτοί πού θίγονται τώρα ἤ στό ἄμεσο μέλλον ἀπό τήν νεοφιλελεύθερη ἐπίθεση καί τήν ὑφίστανται μέ κατεβασμένα τά χέρια, θά μεταμορφωνόντουσαν σέ ὀργισμένο πλῆθος ἄν οἱ Μυλωνάδες καί οἱ Μίχαλοι ἦταν πρόεδροι τῆς ὁμάδας τους στό ποδόσφαιρο καί αὐτή εἶχε ἀδικηθεῖ (μέ ἤ χωρίς εἰσαγωγικά). Θυμηθεῖτε τήν περίπτωση Τσίγκωφ, ἤ τίς λαοθάλασσες μέ Ντέταρι. Τελευταῖα ἄκουσα γιά μεγάλο ἀριθμό ἀπολύσεων στήν ΙΝΤΡΑΚΟΜ. Ποιός ἀμφιβάλλει ὅτι μεγάλος ἀριθμός τῶν ἀπολυμένων θά ἔκαιγε λάστιχα στήν ἐθνική ὁδό ἤ θά ἔκλεινε τούς δρόμους γιά μία ἀπόφαση τοῦ Ἀθλητικοῦ δικαστῆ κατά τοῦ γάβρου ( λέμε τώρα…), καταπίνωντας ἀμάσητη τήν ἐπίθεση ἐναντίον τῶν ἐργατικῶν του δικαιωμάτων καί τῆς ὅλης ὕπαρξής του γενικώτερα; Τό 1936 ὁ κόσμος ἔβγαινε στόν δρόμο, ἔκανε αὐτό πού σέ λίγο καιρό θά εἶναι καί ἀπαγορευμένο καί καταγράψιμο ἀπό τίς κάμερες. Αὐτή εἶναι ἡ οὐσία τῆς «ἀνάπτυξης» καί τῆς «προόδου», ὅλα τά ἄλλα εἶναι ἴδια.

    Γιά νά ξεφύγω ἀπό τό ποδόσφαιρο. Ἑτοιμαστεῖτε γιά φιέστες-πανηγύρια ἄν παρ’ἐλπίδα ὁ Ρουβᾶς βγεῖ πρῶτος στό προσεχῆ διαγωνισμό σούργελων στή Γιουροβίζιον. Ἄρα, εἴμαστε ἄξιοι της μοίρας μας.

    Τά χειρότερα ἔρχονται, καί ἐγώ ... πάω γιά μπάνιο στή θάλασσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πας για μπανιο ε;Ωρε πως ζηλευω...
    Αυριο-ή οποτε σηκωσεις το "Μερες του 36 part 2"- θα βαλω σχολιο με τις θεσεις του Μαρξ για την οικονομικη μεταναστευση.Θα πεσουν τα τσιμεντα!Διοτι ολοι οι ψευτοπροοδευτικαριοι,οι κοσμοπολιτες του κωλου(sorry,αλλα τετοιοι ειναι πχ Κουναλακης) και οι ταχα μου αντιρατσιστες εχουν μηδαμινη σχεση με την μαρξιστικη παιδεια.Απλα δηλωνουν "αριστεροι" και τα κουτορνιθια που του ακουν το χαφτουν.Τους σιγονταρουν και οι νεοφιλελευθεροι καλικατζαροι και οι εκσυγχρονισταδες των 2 μεγαλων κομματων(ολοι αναφανδον υπερ της οικονομικης μεταναστευσης,ολοι υπερ του εκβιασμου των γηγενων εργατων με στρατιες φτηνων μεταναστων προς οφελος των κεφαλαιουχων) στο πατροναρισμα του συγχρονου δουλεμποριου που λεγεται οικονομικη μεταναστευση.Τι τους νοιαζει τι λεει ο Μαρξ;Αυτοι ειναι αριστεροι,καρφι δεν τους καιγεται τι λεει ο Μαρξ.Σημασια εχει τι λεει ο Αλεξης ο Τσιπρας και ο Γιωργακης ο αυριανος πρωθυπουργος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. FD,συμφωνω απολυτα με τα λεγομενα σου.Απλα,συμπληρωνω πως οι λυσεις που προτεινονται προκυπτουν μεσα απο το κιβδηλο δογμα του ελευθερου εμποριου uber alles,της καταλυσης του εθνους-κρατους ως θεσμου παρεμβασης και αναδιανομης υπερ των ασθενεστερων και μιας φενακης που λεγεται "πολυπολυτισμικοτητα"(μεγαλο φετιχ των "κοσμοπολιτων" που ξαπλωμενοι στα τεμπελοκαφενεια του Κολωνακιου δεν ξερουν καν που πεφτει η οδος Σωκρατους=γκετο παρανομης διακινησης ουσιων και σωματεμποριας).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Kαι κατι τελευταιο(εχω ορεξη σημερα).
    Ζαρα,θετεις το θεμα οργανωμενη διαμαρτυρια,"δρομοι" κλπ.Να βγω...Που να παω;
    Ας πουμε την πρωτομαγια, για παραδειγμα;Που; Στην συγκεντρωση ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ;Ποια, την ΓΣΕΕ του Πρωτοπαπα και του Παναγιωτοπουλου;Ειναι για γελια οι ανθρωποι και για μετεκπαιδευση στον αριβισμο.Αν δεν ειχαν τον θ.Μικρουτσικο στην συγκεντρωση αντι για 500ατομα που ηταν,θα ηταν 100.
    Θα μου πεις υπαρχει το ΠΑΜΕ.Ενταξει.Αλλα εγω που δε θελω να μπω σε καμια στανη(οχι πως εξ ορισμου τις υποτιμω,χρειαζονται και αυτες και μαλιστα πολυ) δεν μπορω να παω καπου οπου και μονο η παρουσια μου θα με χρωματισει.Αν θες να κρατησεις το στιγμα σου διακριτο και την αυτονομια της σκεψης και των θεσεων σου ειναι δυσκολο.Διοτι υπαρχει η παιδικη ασθενεια του καπελωματος και της προβατοποιησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευχαριστώ πολύ Πρωτεσίλαε για τα σχόλιά σου. Εάν μου επιτρέπεις θα ήθελα να παρατηρήσω πως το ελεύθερο εμπόριο δεν είναι η προτεραιότητα της παγκοσμιοποίησης (φυσικά στο δικό μου τρόπο σκέψης). Το uber alles της παγκοσμιοποίησης είναι ο διαχωρισμός της έννοιας του προσώπου από εκείνη του ατόμου. Τό περισσότερο σημαντικό στοιχείο στον πυρήνα της παγκοσμιοποίησης είναι το άτομο. Ο εγωϊσμός και η συναίσθηση πως ό,τι δεν παράγει αποτέλεσμα ελκυστικό στον καταναλωτή θα πρέπει να αγνοείται ως ανύπαρκτο. Είναι σαφές πως στο άτομο η ύπαρξη του "Άλλου" όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη αλλά αποτελεί και εμπόδιο για την επίτευξη της ευτυχίας που ασφαλώς είναι η ευδαιμονία (όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από την οικονομία της αγοράς). Η ατομοκρατία "ενώνει" τους ανθρώπους στον κοινό άξονα της οικονομικής ευμάρειας. Η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε δηλώσει πως δεν υπάρχουν κοινωνίες ανθρώπων παρά μόνον άτομα.
    Όσον αφορά σε μιά από τις πολλές αντιφάσεις της παγκοσμιοποίησης, την οικοδόμηση της "πολυπολιτισμικότητας", ενώ από τη μία πλευρά υποτίθεται πως μέσω της παγκοσμιοποίησης προωθείται η ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα του Άλλου από την άλλη οι συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί δεν επιτρέπουν την πραγματική αφομοίωση και υποθάλπουν την απόρριψη. Πρόσφατα η πρόσληψη Ιταλών και Πορτογάλων εργατών σε εταιρείες δραστηριοποιούμενες στη Βρετανία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων των Βρετανών εργατών (οι διαθέσιμες θέσεις εργασίας επί Βρετανικού εδάφους θα πρέπει να είναι προσβάσιμες μόνο από Βρετανούς εργάτες). Στο προεκλογικό πρόγραμμα για τις ευρωεκλογές πολλά ευρωπαϊκά κόμματα συμπεριλαμβάνουν υπερήφανα βαρβαρότητες του παρελθόντος. Η λίγκα του Βορρά εξήγγειλε πως θα επιδιώξει στις δημόσιες συγκοινωνίες του Μιλάνου να εξασφαλίζονται θέσεις για τους αυτόχθονες Μιλανέζους. Άρα οι εθνικές κυβερνήσεις στρέφουν την προσοχή των ημεδαπών εργατών στην ύπαρξη αλλοδαπών οι οποίοι παίρνουν τις θέσεις εργασίας τους και χρησιμοποιούν τα σαφώς πιό ανεπτυγμένα συστήματα υγείας και ασφάλισης της φιλοξενούσας χώρας.
    Για να τελειώνω το βρίσκω κι εγώ πολύ δύσκολο να σκεφτώ κάποιο τρόπο αποτελεσματικής αντίδρασης στην υποβάθμιση του προσώπου. Ίσως η επιλογή μιάς συγκεκριμένης στάσης ζωής και τρόπου του υπάρχειν όπως δίδαξαν άνθρωποι όπως ο Κάρολος Κούν, ο Νίκος Καρούζος, ο Κορνήλιος Καστοριάδης... και η επιμονή σε αυτές τις επιλογές του υπάρχειν θα μπορούσε να αποτελέσει πειστική εναλλακτική λύση στην ακάθεκτη μετατροπή της κοινωνίας σε συνοθύλευμα αμοιβάδων με ομοιόμορφες προτιμήσεις, γνώμες και συνήθειες όπως οι ενδυμασίες του προσωπικού ενός τάγματος πεζικού και ασφαλώς ταυτόσημες με αυτές του Τόνυ Μπλαίρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ὅχι ἀναγκαστικά τό ΠΑΜΕ Πρωτ. Τό νά βγοῦμε στό δρόμο, περισσότερο σχῆμα λόγου εἷναι, καί ὅταν δημιουργεῖ προβατοποίηση εἶναι ἀκόμα χειρότερα. Νά σηκωθοῦμε άπό τόν καναπέ, ἄς κόψουμε ἀπό τήν καθημερινότητά μας, τήν κάθε μορφή προβατοποίησης, σωστά τό λέει ὁ FD, καί ὅταν ἀντιλαμβανόμαστε πώς ἔχουμε πέσει στή λούμπα τῆς άγέλης, νά κάνουμε έκτός τῶν άλλων καί κριτική στόν ἑαυτό μας. Μποροῦμε νά ἀντιδράσουμε σέ αὐτό τό ξεφτιλίκι τῆς Γιουροβίζιον; Θέλω νά πῶ χρειάζεται καθημερινή ἐγρήγορση καί προσπάθεια, καί κυρίως ἀνάληψη τοῦ προσωπικοῦ κόστους γιά τόν καθένα μας.

    Τό πρόβλημα τῆς μαζικῆς νοοτροπίας καί συμπεριφορᾶς, ἡ ὁποία εἷναι τελείως διαφορετιή περίπτωση ἀπό τήν συλλογική δράση, δέν ἀντιμετωπίζεται ἔτσι ἁπλά δέν μπορῶ νά τό καλύψω γράφοντας 5 ἀράδες. Δέν μοῦ φαίνεται ὅμως πώς οἱ έργάτες τοῦ Μάη τοῦ 36 άνήκουν στήν πρώτη κατηγορία. Ἕνα πρῶτο βῆμα κινητοποίησης εἷναι νά δοῦμε, νά ψάξουμε, νά προβληματιστοῦμε, πώς ἀφοῦ άνάμεσα στό τότε καί τό σήμερα τά προβλήματα λίγο πολύ εἷναι παρόμοια, τί ἄλλαξε καί κυριαρχεῖ ἡ παθητικότητα. Μεγάλη κουβέντα ἀλλά άπαραίτητη. Προφανῶς ἄν κάποιος μᾶς πεῖ πώς "ἔτσι εἷναι αὐτά τά πράγματα", καί τό πολυφορεμένο "οἱ καιροί ἀλλάζουν" δέν πρέπει νά τόν πάρουμε καί πολύ στα σοβαρά, ίδίως ἄν εἷναι χαϊδεμένο παιδί τῶν Μ.Μ.Ε.

    ΥΓ Φυσικά ἐλεύθερο ἐμπόριο δέν ὑπάρχει, μόνο ἐλεγχόμενο, ἀπατεωνιά μεγατόννων εἷναι ὁ ὅρος ὅπως καί τόσοι ἄλλοι, πού κάνουν τό ἄσπρο μαῦρο. Νά μιά ὡραία ἰδέα, νά ξεμπροστιάζει κανείς ὁποτεδήποτε παρουσιάζεται ἡ εὐκαιρία, ὅλη αὐτή τήν άπάτη τῆς προπαγάνδας μέ τήν Νέα Γλῶσσα τύπου Ὄργουελ.

    Πρωτ, ἄν ἐννοεῖς τό ἀπόσπασμα τοῦ Μάρξ "The warning", εἷναι ὄντως ἀποκαλυπτικό.


    Τό θέμα μέ τούς ἀλλοδαπούς ἐργάτες προσφέρεται ἰδιαίτερα γιά ἐκμετάλλευση. Νά δεῖτε ὅτι οἱ ἕως τώρα ὑπέρμαχοι τῆς "φιλοξενίας", ( τύπου παραγωγοί φράουλας στήν Μανωλάδα ), θά γίνουν οἱ πιό θερμοί ὑποστηρικτές τῆς προστασίας τῶν ντόπιων ἐργαζομένων. Ὁσο γενικά ἡ παραγωγή θα πέφτει διεθνῶς θά γίνεται ἐμφανέστερο.

    Ξεκάθαρα πράγματα : Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ( ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΤΑΜ ΣΜΙΘ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΣΙΝΙΑΛΟ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ π.χ. ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ) , ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΆ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ( ΟΠΟΥ ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΧΕΡΙ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΑΟΡΑΤΟ ΠΟΔΙ ΠΟΥ ΒΑΡΑΕΙ ΜΙΑ ΚΛΩΤΣΙΑ ΣΤΑ ΟΠΙΣΘΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΟΤΑΝ ΞΕΖΟΥΜΙΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ).

    Ἡ δική μου λογική λοιπόν λέει πώς πρέπει πρῶτα νά ξεσκεπάσω τήν άπάτη τοῦ φιλελευθερισμοῦ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. FD,
    λες :"Το uber alles της παγκοσμιοποίησης είναι ο διαχωρισμός της έννοιας του προσώπου από εκείνη του ατόμου.". Αν ορισουμε την παγκοσμιοποιηση ως το made-in-USA ιδεολογημα που εκανε την εμφανιση του μετα την καταρρευση της ΕΣΣΔ τοτε εχω να πω τα εξης:
    -ο διαχωρισμος των εννοιων προσωπο-ατομο συνανταται ηδη στον Διαφωτισμο, εξου και η κεαφαλαιωδης διαφωνια της ελληνικης αντιληψης.Θελω να πω οτι στον βαθμο που ο Διαφωτισμος εδωσε τα πρωτεια στην εννοια ατομο, το περασμα σε δευτερη μοιρα της εννοιας "προσωπο" ειχε ηδη συντελεστει στην αρχη των Νεων Χρονων. Ισως απλα να εγινε σε ολους πλεον εμφανης ο διαχωρισμος στις συνθηκες παγκοσμιοποιησης(=εξαμερικανισμος των εθνικων ιδιοπροσωπειων).
    -αδικο εχουν οι Βρετανοι εργατες;Για να καταλαβω οποτε καπνισει στον καθε επιχειρηματια θα φερνει φτηνο εργατικο δυναμικο για να συμπιεσει τα μεροκαματα και θα το ανεχομαστε υπο τον φοβο να μη μας χαρακτηρισει κανας κοσμοπολιτης της "μεταλλαγμενης" αριστερας σαν ακραιο και να μη μας κολλησει την ταμπελα του ρατσιστη. Νισαφι!Εγω παντως σε τετοια ιδεολογικη τρομαοκρατια δεν υποκυπτω.
    -αλλο οι ακροτητες της Λιγκας, του Μπερλουσκονι και των εγχωριων λαικιστων της ακροδεξιας και αλλο πως ηρθε η ωρα να ανοιξει η ωρα μια κουβεντα με το εξης απλο θεμα: "Σιγα παιδια.Ολους τους αγαπαμε,ολοι να εχουν δικαιωματα,αλλα να συζητησουμε ποσους χωραμε.". Εκτος αν ζουμε υπο συνθηκες ενος παγκοσμιου κρατους, οπου οι μετακινησεις ειναι ελευθερες σε ολο τον πλανητη και εγω το αγνοω. Επειδη ομως δεν ειναι ετσι, εχει ερθει η ωρα- μακρυα απο τις τσιριδες των ακραιων και χωρις να φοβομαστε τις κιβδηλες ετικετες που μοιραζουν οι "πολυπολιτισμικοι κοσμοπολιτες"-να συζητησουμε και στην Ελλαδα το απλο,το αυτονοητο.Ποσους;Δυο εκατομμυρια,πεντε, δεκα;

    (FD και εγω σε ευχαριστω πολυ.Και σε συγχαιρω για την επιμονη σου να κανεις νυξεις στον Καρουζο.Δυστυχως μονο ενα βιβλιο με συνεντευξεις του εχω διαβασει.Ασχετο:μηπως γνωριζεις γιατι δεν συμπαθουσε τον Ελυτη;)

    Ζara,καταρχην να σε ενημερωσω πως ο αγωνας αρχισε! Μολις αρνηθηκα προσκληση στενων φιλων να παρακολουθησω το καρκατσουλιο της Eurovision σε σπιτι, με κινδυνο να θεωρηθω αντικοινωνικος.
    Στο ελευθερο εμποριο αναφερομουν υπο την εννοια της απαιτησης της ΗΠΑ για καταργηση καθε δασμου.Την ωρα που η χωρα αυτη εχει ισχυρο προστατευτισμο για τα προιοντα της και αυξημενη δασμολογηση σε ξενα αγαθα.Τα φουμαρα περι ελευθερων αγορων κλπ τα εφαρμοζουν και τα προτεινουν για τους αλλους.Κοροιδα ειναι;Κοροιδα ειναι οι δικοι μας ντελαληδες της globalisation...
    -στο θεμα της μαζικης δρασης δεν ειμαι αισιοδοξος Ζαρα.Καταρχην η αποχαυνωση και η "επικρατουσα ιδεολογια" καλα κρατουν. Εδω ο Ανδριανοπουλος ανεβαζει ακομη αρθρα που λεει πως η αγορα ειναι αθωα περιστερα και για την κριση δεν φερει ουδεμια ευθυνη. Ή μην πας μακρυα,ο δικομματισμος της ελυθερης αγορας και της κλεπτοκρατιας θα κρατησει δυναμεις σε ενα μηνα. Ενω ουτε 30% δεν πρεπει να παρουν και οι δυο, τα προβατα θα το κανουν το θαυμα τους. Κατω ο Κωστας,πανω ο Γιωργος. Και μετα κατω ο Γιωργος, πανω η Ντορα. Μιλαμε το θεατρο εκτος απο αθλιο ειναι και βαρετο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Επειδη κανω αναφορες συγκεκριμενες σε προσωπα και κομματα, ελπιζω να μην παρεξηγειται κανεις..(δεν το λεω για σενα ρε Zara).Ειναι το στυλ μου ετσι...Θελω να ειμαι σαφης και συγκεκριμενος. Αλλωστε ολοι κατι ριχνουμε στην καλπη.Ρε Zαρα, τι λες, να ριξω σαλαμι αλα Τζιμακος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πρωτ

    Εἶναι ἀπό τά ἐλάχιστα σημεῖα πού διαφωνῶ μέ τόν Τζιμάκο ( τόν ἄκουγα σήμερα χεχεχε...). Καί αὐτό ἐπειδή νομίζω πώς καί ἕνα 80% νά ἔπαιρνε τό λευκό, τό ἄκυρο καί ἡ ἀποχή κανενός δέν θά ἵδρωνε το αὐτί. Ἴσα ἴσα μέ μιά καλή διαχείριση τῆς κατάστασης ἀπό τά ΜΜΕ ὑπέρ τοῦ συστήματος θα γύρναγε. Διότι λείπει ὁ καθοριστικώτερος παράγων: ἡ συνειδητοποίηση τοῦ κόσμου. Ξέρεις ποιοί εἶναι οἱ πιό πολλοί πού τάσσονται ὑπέρ ἀποχῆς, λευκοῦ καί ἄκυρου; Κάτι τύποι πού θα χαιρόντουσαν στην διακυβέρνηση τῆς χώρας να βρίσκονται τεχνοκράτες καί πετυχημένοι ἐπιχειρηματίες.
    Ἄποψη μου εἶναι πώς ὁ κοινοβουλευτισμός εἶναι πολύ ἄσχημο σύστημα διακυβέρνησης. Ξέρω ὅτι μέ τήν ψῆφο - ἄς ποῦμε στήν Ἀλέκα, έφαρμόζοντας τον τελευταῖο στῖχο τοῦ παρακάτω τραγουδιοῦ του – ἄμεσα δέν ἀλλάζει τίποτε ( ὅπως καί με ὁποιοδήποτε κόμμα ) , οἱ διαφωνίες πάμπολλες, ἀλλά καί το ὅραμα τοῦ ΚΚΕ, ἔστω καί σάν οὐτοπία, ἀπαραίτητο. Παράλληλα μέ τό μή χεῖρον βέλτιστον, σήμερα χρειάζεται καί ἡ στάση τοῦ ἀνταρτοπόλεμου ( δέν ἀναφέρομαι σέ βιτρίνες )



    Στίχοι: Τζίμης Πανούσης
    Μουσική: Τζίμης Πανούσης
    Πρώτη ἐκτέλεση: Τζίμης Πανούσης

    Κοιτάω τό μωρό μου στή κούνια
    καί βλέπω σαμπουάν καί σαπούνια
    γκοφρέτες, σερβιέτες καί πάνες
    μοντέρνες, ἀδίσταχτες μάνες

    Μισές ἀτελείωτες στύσεις
    νά γλύφω τίς διαφημίσεις
    συνέχεια, ἡ συνέχεια σέ λίγο
    μετράω νεκρούς στίς εἰδήσεις

    Κλεισμένος σέ τοῦβλα καί τζάμια
    τά χέρια μου χίλια πλοκάμια
    πατάω κουμπιά καί μουγκρίζω
    σέ σένα μονάχα ἐλπίζω

    Ἀλέκα

    Τίς νύχτες ξυπνάω παγωμένος
    δεμένος στόν Ἄρειο Πάγο
    ἀλλάζω πλευρό ἱδρωμένος
    βαράω κουτουλιές μ' ἕναν τράγο

    Τά λόγια μου βγάλαν φουσκάλες
    στά πόδια μου χάσκει ὁ Καιάδας
    κουράγιο τελειώνουν οἱ σκάλες
    ἐδῶ στό βυθό τῆς Ἑλλάδας

    Τό πρίν, τό μετά, λίγο ἀπ' ὅλα
    θά φάω κι ἀπόψε τή φόλα
    γαβγίζω, πουθενά δέν ἐλπίζω
    ΣΕ ΓΑΜΩ ΚΑΙ ΣΕ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ
    ==============================================

    Μήν σκέπτεσαι τίποτα περί παρεξήγησης Πρωτ, λές ὅτι θέλεις (μοῦ ἀρέσει, δέν μοῦ ἀρέσει), καί λέω ὅτι θέλω (σοῦ ἀρέσει, δέν σοῦ ἀρέσει), σοῦ ἀπαντῶ, μοῦ ἀπαντᾶς, εεε στό τέλος μπορεῖ καί νά τά βροῦμε...κάτι πού ἰσχύει γιά ὅλους βέβαια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ζαρα, θα συμφωνησω 100%. Προσεξε την χρεωκοπια του Συστηματος:( δεν αναφερομαι στο γεγονος πως τα αστικα κομματα ειναι πεινασμενα λιγουρια, με μοναδικο σκοπο μια καλη μπαζα. Σε ιδεολογικα θεματα αναφερομαι). Εγω, ενας αστος, που εχω ως ιδεολογικους αξονες:
    -την κοιωνια συνοχης με ισχυρο κρατος προνοιας
    -την αλλαγη στασης σε θεματα εξ.πολιτικης.Δε μιαλω για ανεφαρμοστες λεβεντιες.Θελω απλα ενα ρεαλιστικο σχεδιασμο με πυξιδα τα εθνικα συμφεροντα και οχι τα ΝΑΤΟΙΚΑ συμφεροντα( εριξε μια χυλοπιτα σημερα η Μερκελ στους Τουρκους, το φχαριστηθηκα)
    -την διατηρηση της ιδιοσυστασιας ολων των λαων και του δικου μου
    -την αναδιανομη του εθνικου εισοδηματος

    να μην μπορω να βρω καταφυγιο ΠΟΥΘΕΝΑ. Να φτυσεις πανω, φτυνεις τα μουτρα σου, να φτυσεις κατω , φτυνεις τα γενια σου , που ελεγε και ο Αρης.Και το μονο κομμα το οποιο να με καλυπτει-εμενα τον αστο- εστω σε μικρο βαθμο να ειναι το ΚΚΕ. Μιλαμε για ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ...
    Και αυτο γιατι;Γιατι οι μεν σοσιαλιστες αλωθηκαν απο τον σημητικο εκσυγχρονισμο που αντιτιθεται σε ολα τα προταγματα τα δικα μου, οι δε συντηρητικοι εχουν ως ιδεολογια απλα την εξουσια με εξαιρεση τη νεοφιλελευθερη φραξια(Ντορα, Χατζηδακης κλπ) που ειναι αποκρουστικοι.
    Καλα για Αλαβανο δε μιλαμε...Πρωτα θα ζητησουν συγνωμη για τον διασυρμο της εννοιας "Αριστερα" και μετα βλεπουμε...
    (το τραγουδι του Τζιμακου καινουριο ειναι;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Kαλο.
    Επεσαν φαπες σημερα στο forum στους ΦΣιτες. Που ησουν; Τους πηραν τα αιματα και επενεβη ο διαιτητης και το διεκοψε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Συμφωνώ Πρωτεσίλαε πως ο διαχωρισμός των εννοιών πρόσωπο-άτομο είναι υπόθεση παλιά και η παγκοσμιοποίηση είναι απόρροια του διαφωτισμού και της «δυτικής» φιλοσοφίας που αγνοεί πως ο άνθρωπος είναι σκεπτόμενο όν. Εξού και η προτεραιότητα της οικονομίας στον πολιτισμό. Επίσης δέχομαι πως υπάρχει κεφαλαιώδης διαφωνία με την ελληνική αντίληψη που δεν θεωρεί την πρόοδο, τη γνώση και την επιστήμη συνυφασμένες με τη συσσώρευση πλουτισμού.
    Το άδικο που έχουν οι Βρετανοί εργάτες δεν συνίσταται στο ότι δεν δέχονται την αυθαιρεσία του επιχειρηματία αλλά στο ότι γίνονται με πολλαπλούς τρόπους αντικείμενα εκμετάλευσης της εξουσίας και των επιλογών των πολιτικών τους. Ο λόγος που κατακλύζεται η Ευρώπη από οικονομικούς μετανάστες δεν είναι αποκλειστικά το ότι οι επιχειρηματίες αναζητούν φτηνά εργατικά χέρια αλλά και το γεγονός πως οι πατρίδες των μεταναστών καταστράφηκαν από πολιτικές επιλογές των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και ιδίως της Βρετανικής. Οι Βρετανοί δεν πάνε στη Σερβία να εργαστούν αλλά ούτε και στο Αφγανιστάν ή στο Πακιστάν και σίγουρα υπάρχουν κι εκεί επιχειρηματίες που αναζητούν φτηνά εργατικά χέρια. Είμαι σίγουρος πως κανείς δεν θα επεδίωκε να αφήσει την πατρίδα του μιά και δεν υπάρχει για κανέναν καλύτερος τόπος από την πατρίδα του. Άρα υπάρχουν και άλλα ερωτήματα εκτός του πόσοι χωράνε.
    Ασφαλώς δεν γνωρίζω τους ακριβείς λόγους για τους οποίους ο Καρούζος δεν συμπαθούσε τον Ελύτη αλλά έχω την εντύπωση πως πρόκειταιι για δύο διαφορετικές κοσμοθεωρήσεις. Αυτή του Καρούζου στρέφει την προσοχή της στο εσωτερικό του ανθρώπου ενώ ο Ελύτης είναι μάλλον περισσότερο εξωστρεφής. Ίσως η διαφορά μεταξύ τους όπως την αντιλαμβάνομαι θα γινόταν καλύτερα αντιληπτή αν έλεγα πως έχουμε δύο υπέροχους ζωγράφους αλλά ο ένας είναι καλύτερος από τον άλλο στην ευχέρεια που έχει να εκθέτει τα έργα του σε μεγάλες γκαλερί.
    Εάν εννοείς εμένα όταν λές πως θα παρεξηγούσα τις αναφορές σε πρόσωπα και κόμματα τότε είμαι απογοητευμένος που δεν κατάφερα μέχρι τώρα να δείξω πως αυτά τα θέματα δεν προσελκύουν την προσοχή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Oχι δε φωτογραφησα εσενα βρε FD.Απλα τα χουγια του Ζαρα τα ξερω καλα και αυτος τα δικα μου.Δε καταλαβαινουμε Χριστο...Ενω τα δικα σου τωρα τα μαθαινω.Γενικωτερο ηταν το σχολιο και μονο υπο την ευρεια εννοια σε περιελαβα.Μπορει καποιος που απλα διαβαζει-χωρις να σχολιαζει - να ενοχλειται απο επιθεσεις σε κομματικους φορεις και προσωπα.Για αυτο εκανα την διευκρινηση.

    Για το θεμα της μεταναστευσης θα επανελθω οταν αυτος ο παλιοΖαρα σηκωσει το part 2. Θα βαλω Μαρξ, μπορει και Λενιν και θα συνεχισουμε.
    Καληνυχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ο Γιάννης μέσα στο έαρ

    Ξένος είμαι στο σπίτι μου
    ξένος στους δρόμους
    με λένε Γιάννη δεν έχω τίποτα δικό μου.

    Νίκος Καρούζος

    Καληνύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ἄν κατάλαβα σωστά τόν FD συμφωνῶ στό ἕξῆς

    Σέ μιά σχέση ἐκμεταλλευτῆ - ἐκμεταλλευόμενου, ὁ δεύτερος ἔχει τήν εὐθύνη γιά τήν κατάστασή του καί τήν ἀνατροπή της. Ὁ ἐκμεταλλευόμενος φταίει πού ἀφήνει καί τόν ἐκμεταλλεύεται ὁ ἐκμεταλλευτής.
    Ἀκόμα, κύριε Ἄγγλε ἐργαζόμενε διαμαρτυρήσου γιά τούς ἀλλοδαπούς ἐργάτες ἀλλά ταυτόχρονα άντιμετώπισε, προβληματίσου γιατί ἧρθαν στήν πατρίδα σου, δές ποιοί ἔχουν τίς εὐθύνες, καταλόγισε τες - τοῦ ἑαυτοῦ σου συμπεριλαμβανομένου - .

    Πρέπει νά γίνει διαχωρισμός μεταξύ τῆς ἔννοιας "μετανάστευση" καί "μετανάστη". Τό νά εἷσαι κατά τῆς πρώτης δέν σημαίνει ὅτι εἶσαι καί κατά τοῦ δεύτερου.

    Οἱ μεγαλύτεροι ὀπαδοί καί ὑποστηρικτές τῆς μετανάστευσης, εἷναι οἱ ίδεολογικοί ἀπόγονοι τῶν Βορείων τῆς ἐποχῆς του ἀμερικάνικου έμφυλίου, οἱ, ὑποτίθεται ὑπέρμαχοι τῶν δικαιωμάτων τῶν δούλων, πού ἀφοῦ τούς ξεζούμισαν, στήν πραγματικότητα ένδιαφερόντουσαν, λόγῳ τῆς ἀνάπτυξης καί τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, γιά τήν δημιουργία νέων καταναλωτῶν. Κάτι ἀντίστοιχο μέ τό φαινόμενο τοῦ φεμινισμοῦ. Οἱ προθέσεις ἧταν καθαρά οἰκονομίστικες καί ἀγοραῖες μέ περιτύλιγμα δημοκρατίας καί φιλελευθερισμοῦ, ὥστε καί οἱ πρώην σκλάβοι καί οἱ γυναίκες νά μποῦν στήν νέα μορφή τῆς σχέσης, παραγωγή - κατανάλωση.

    Ἕνα στοιχεῖο πού δέν πολυλαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν σχετικά μέ τήν λαθρομετανάστευση εἶναι πώς οἱ πιό ταλαίπωροι καί αὐτοί πού δέν ἔχουν στόν ἥλιο μοῖρα μετά ἀπό τούς πλήρεις φιλανθρωπίας καί δημοκρατικότητας πολιτικούς σχεδιασμούς καί ἐπεμβάσεις τῆς Δύσης στο Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Ἀφρική καί ἀλλοῦ, δεν ἔχουν καμιά δυνάτότητα νά ἐγκαταλείψουν την πατρίδα τους γιά νά γευτοῦν τον ἐπίγειο δυτικό δημοκρατικό «παράδεισο». Αὐτοί πού φεύγουν εἶναι ὅσοι ἔχουν μιά σχετική οικονομική δυνάτότητα νά πληρώσουν λαθρέμπορους - δουλέμπορους καί νά λαδώσουν ὅλους τούς κρίκους τῆς αλυσίδας. Ἄρα ὅσοι, ἀπό φιλανθρωπία τάχα μου, κόπτονται ὑπέρ τῶν δικαιωμάτων τῶν μειονοτήτων πού δυστυχοῦν, ἄς σκεφτοῦν πρῶτα τούς ἀκόμα πιό δυστυχεῖς πού παραμεῖναν στην πατρίδα τους, στό ρήμαγμα τῆς ὁποίας ὅλο τό διεθνές κύκλωμα κατά τοῦ «ρατσισμοῦ» ἔκανε τά στραβά μάτια. Νισάφι πιά!!!

    Προβλέπω πώς ἄν στά προσεχῆ χρόνια ἡ παραγωγή παγκοσμίως σημειώσει κάμψη, φαινόμενα ἀπελάσεων θά παρουσιαστοῦν ἔντονα σέ χῶρες τῆς Δύσης ( εἴπαμε ὁ φιλελευθερισμός τό γυρνάει σέ φασισμό νομοτελειακά), ἐνῷ σέ κράτη ὅπως ἡ "Ἑλλάδα" πού δέν πρέπει νά ἐγκαταλείψουν τόν τριτοκοσμικό τους ρόλο θά παραμείνουν γιά ἄλλους λόγους.
    Ἡ λύση σέ ὅλα τά παραπάνω δέν εἷναι βέβαια οὔτε οἱ πολύχρωμες ἐπαναστάσεις καί ἀναπτύξεις ( κυρίως πράσινες), ἀλλά ἡ ἀλλαγή ρόλων καί σχέσεων μεταξύ διαφόρων πληθυσμῶν καί πολιτισμῶν τοῦ πλανήτη. Κάτι τό ὁποῖον ἀπαιτεῖ γνώση ἱστορίας καί ἡ "δυτική" σκέψη καί πρακτική νά πάει γιά ξεκούραση.


    Πρωτ, τό νούμερο 2 ἴσως ἀργήσει λίγο , μή μέ πιέζεις, χεχεχε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ζάρα ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις, αυτό ακριβώς εννοώ. Να προσθέσω ακόμα και τα φαινόμενα χορήγησης πολιτικού ασύλου το οποίο για παράδειγμα ενόσω ήταν στην εξουσία ο Σαντάμ οι Ιρακινοί μπορούσαν να εξασφαλίσουν χωρίς πρόβλημα αλλά τώρα δεν υπάρχει θέμα μπορούν να γυρίσουν πίσω με αίσθημα ασφάλειας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή